Op n'n ouwe fiets...

Nog één weekje! / One more week!

De afgelopen week kreeg een andere wending dan verwacht. Dinsdagochtend half 11 ging de telefoon. Doet ie wel eens vaker, máár deze keer stond er "Rob TH" in het scherm, het nummer van het Thaise mobieltje dat mijn zwager hier altijd gebruikt?!?!?!? "Sawadeekaa"... Bleek Elise haar Thaise schoonzus Nok (en is dat dan ook die van mij??) voor 4 weken naar Thailand te zijn afgereisd. Natuurlijk wilden we haar en zoontje Robin hier in Thailand zien. Rob mocht thuisblijven om "centjes te verdienen"... Dus wij woensdagochtend in de auto gestapt en naar Pattaya gereden. Vier uurtjes rijden vanaf Hua Hin, airco in de auto op hoog: geen centje pijn. In Pattaya aangekomen eerst naar het huis gereden om iedereen (want 1 Thai is geen Thai, ze komen in verpakkingen van minstens 1 familie...:-)...) te begroeten. Daarna doorgereden naar het appartement in Jomtien van Jan en Nicky, waar wij 2 nachten bleven slapen. 100 Meter van het strand; mooi, ideaal én...voor de liefhebber, het is te huur. Donderdag was een dag van bezienswaardigheden. Eerst naar de Pattayase "floating market", een erg leuk alternatief voor de versie waar je (vanuit Pattaya) toch al gauw zo'n 3 uur voor onderweg bent. Erg commercieel natuurlijk (maar dat is de "echte" inmiddels ook!), maar zeker niet te duur allemaal. Daarna doorgereden naar de buddha die tegen een berg omhoog was getekend, gedrappeerd, geslingerd, ge... kijk zelf maar... Toen doorgereden naar een Boeddha tempel annex museum, een gigantisch complex dat een paar jaar geleden was opgezet door een Chinese Thai met goede connecties in China. Even bij het gezang van een kleine dienst zitten luisteren (erg rustgevend, alhoewel ik me voor kan stellen dat andere mensen er een andere omschrijving voor zouden hebben...). Nok en haar familie hebben er even een kort gebed gedaan en ook wij hebben er even een kaarsje opgestoken... Binnen hadden ze allerlei soorten en maten aan (m.n. Chinees) boeddhistische beelden. Ook hadden ze, aldus 1 van de mensen daar, een aantal originele beelden van het Terracotta leger uit X'ian, China! Goede connecties, dus! Ernst vertelde (hier in Hua Hin), dat toen hij in de jaren 80 bij het toen net ontdekte Terracotta leger was, hem de beelden voor USD 100 per stuk werden aangeboden... Had ie dat toen maar gedaan! 's-Avonds uit eten geweest in het draaiende restaurant op de 53e verdieping (175 meter hoog!) van de zendmast in Pattaya. Foto's met leuk effect gemaakt. Vrijdagochtend nog even koffie gedronken in één van de shopping centra van Pattaya en toen weer huiswaarts. Effe stressen in Bangkok (we hadden bij aankomst in Thailand een afslag gemist en toen anderhalf uur door Bangkok gezworven), maar in één keer goed gereden. De truc zit 'm in het volgen van de borden "Dao Khanong", een wijk / stad die net over dé grote, imposante brug richting het Zuiden ligt. Toen we eenmaal de brug, met het hoofdkantoor van de Kasikorn Bank ernaast, in het vizier kregen kon het niet meer fout. Vrijdagavond pizza gegeten bij de (door ons in ieder geval) alom geprezen Pizza Company, Laureen is toen met twee vriendinnen mee uit logeren gegaan en Martijn heb ik rond 10 uur bij een vriend hier afgezet. Ze kwamen rond vijven vanochtend thuis met zessen in totaal en rond half 11 was iedereen weer klaar voor vertrek... Was ik nog maar zo jong! Nu, half één, is het nog even wachten op een berichtje van Laureen. Einde van de middag gaan we dan, samen met Ernst en Rita, (hoe kan het anders) uit eten bij Hans en Panida.

Aiaiai...

De Nederlandse Ambassade in minder goed daglicht... Artikel Telegraaf vrijdag 27 augustus 2010... (met dank aan Wouter voor zijn nimmer aflatende scherpe oog voor criminaliteit!)

Halverwege... / Half way...

We zijn halverwege onze vakantie in Hua Hin en we voelen ons prima thuis. Ernst en Rita zijn afgelopen week een weekje op pad geweest en we verwachten ze vanavond laat weer terug. Onze weekindeling ziet er erg "gewoon" uit; luieren bij het zwembad met notebook, gewoon boek of puzzelboek, af en toe naar Market Village voor de dagelijkse portie ijscappucino, 2 keer in de week tennissen, vrienden en kennissen bezoeken en buiten de deur eten. Dinsdag hebben we bij Joop, Iris en Frances gegeten. Zij wonen net buiten het centrum en hebben hun huidige huis eerst bijna tot op de grond toe afgebroken om er een prachtig, gezellig, sfeervol en luxe huis voor terug te krijgen. Joop en Iris zitten vol van verhalen over hun tijd dat ze in de parfumerie zaten. Frances heeft 2 jaar bij Martijn in de klas gezeten en die twee kunnen het erg goed met elkaar vinden. Deze week is Jamie, een Engelse vriend van Martijn, in Hua Hin aangekomen. Samen met Martijn een befaamd pretduo in de klas, nu zitten ze (beter voor de leraren) ver van elkaar gescheiden op school; Jamie in Bangkok, Martijn in Eindhoven. Maar ze kunnen het nog steeds erg goed met elkaar vinden, dus we hebben Martijn niet of nauwelijks meer gezien sinds woensdag. Donderdag zijn we 's-middags naar een soort permanente markt / bezienswaardigheid in Hua Hin geweest: Plearnwan markt. De ingang is opgebouwd uit vele roestige stalen latten en als je binnenkomt kom je in een soort winkel- en eetcentrummetje terecht, maar dan van het wat luxere soort. Het schijnt een grote aantrekkingskracht op de Thai te hebben, want er stoppen dagelijks busladingen vol mensen en richting de avond kun je er over de koppen lopen. Wij waren er wat vroeger, lekker rustig, en konden overal zo bij. Na een half uurtje hadden we het toch wel gezien... Op vrijdag was de "Science Fair" op de Somtawin school. Iedereen moest aan een wetenschappelijk proefje in elkaar zetten en dat presenteren. Natuurlijk was er weer de Thaise chaos en duurde alles ontzettend lang, maar toch was het leuk dit weer een keer mee te maken. Na school gingen een aantal vriendinnen met Laureen mee naar huis; zwemmen, pizza eten, lol maken en natuurlijk de gebruikelijke "sleepover". Erg gezellig allemaal. Wij zijn 's-avonds met Jan en Lucy uit eten gegaan ter ere van hun 2-jarig huwelijksfeest. Jan en Lucy zijn niet meer piep, maar hebben, om Thaise praktische redenen, 2 jaar geleden toch maar besloten om op de Nederlandse ambassade in Bangkok hun boterbriefje te halen. Luus is een flapuit eerste klas, dus ook vanavond hebben we ons zeker niet verveeld! Thuisgekomen hebben we nog wat gelezen en gepuzzeld. Natuurlijk lagen we er eerder in dan de meiden. Nu, 9 uur 's-ochtends, komt er nog geen geluid uit de kamer bij de dames. Ze willen strakjes met een aantal jongens naar het strand, maar op dit moment miezert het nog wat, dus het is beter dat ze nog even onder zeil blijven.

Uithelpen... / Helping out...

Even een berichtje tussendoor om iemand te helpen een brommer te verkopen. / Helping out a friend in selling a motorbike.

Te koop / For sale: Yamaha Fino motorbike.

Waar / Where: Hua Hin, Thailand.

Status / State: als nieuw / as new.

Leeftijd / Age: 1 jaar / year.

Km / Milage: 5.391 km.

Prijs / Price: THB 35.000 (Nieuw / New: THB 51.000).

Contact: 08 61721120 (max. 4 September).

Mooi weer...

Afgelopen vrijdagmiddag weer getennist. Dit keer gedubbeld: Wouter en Johan tegen Theo en mijzelf. Wij, het jonge koppel (ik heb met m'n 46 jonge jaren toch echt wel m'n leeftijd mee...), dolven het onderspit... twee maal 4-6... potverd... Zaterdag dagje tjatutjak markt in Bangkok. Onderweg toch nog maar even naar Alia gebeld zodat we de juiste afslagen zouden nemen. In 1 keer goed gereden, niet helemaal vanzelfsprekend in een stad met 12 miljoen mensen! Zondagochtend begonnen we met mooi weer. Tijd om te zonnen.

Zelf maar even door de stad gereden, kijken waar (tegen alle economische malaise in) toch weer een hoop gebouwd werd. Lange termijn visie, zullen we maar zeggen. Zo is er een erg chique Intercontinental hotel gebouwd, op 1 maart j.l. geopend. Strandhuisje, incl. butler, 35.000 baht (momenteel Eur 850) per nacht.

Daarnaast zijn ze, tegenover Condochain aan de Petchkasem Road, druk bezig met het uit de grond stampen van een filiaal van Bangkok Hospital. Hier was twee jaar geleden al sprake van, maar dit is toen, vanwege geldgebrek, toch maar wat naar achter geschoven.

Naast Condochain is ook de bouw van Rocco eindelijk begonnen. Ze komen net boven het maaiveld uit, maar over een jaar of wat zullen ze ook daar wel de deuren openen.

Dan hebben we nog Marakesh, een gigantisch complex, waarmee ze eind 2007 al begonnen met verkopen. Toen wij 11 maanden geleden terug naar Nederland gingen, stond er nog niets. Nu staat er al een gebouw met de omvang van een aantal voetbalvelden!

Beetje meer richting Kao Takiab, ten Zuiden van het centrum, is Amari aan het bouwen, ook een partij met een erg goede naam. Ook op dit terrein zou een fatsoenlijke voetbalvereniging een handvol velden kunnen beginnen.

Een paar 100 meter verder naar het Zuiden is Navio ook eindelijk aan het bouwen, een appartementencomplex dat wit met ronde vormen en veel primaire kleuraccenten gaat hebben. Op de bovenste verdiepingen zou je zeezicht moeten hebben. Niet midden in de stad, maar wel overal dichtbij. Mooie plek!

Nu, ongeveer 2 uur in de namiddag, Martijn en Laureen zijn net op het brommertje naar Market Village en op voetbaltenu-jacht voor een aantal vrienden en vriendinnen in Eindhoven, begint het een beetje te betrekken. De temperatuur is aan de warme kant, tijd voor een duikje in het zwembad!

50.000 Views!

Nounou... vanaf 1 oktober 2007 is onze weblog inmiddels 50.000 keer bekeken en krijgen we nog steeds, bijna wekelijks, vragen en opmerkingen over het wonen, leven en werken in Thailand.