Verjaardag van Laureen!

Zondag stond in het teken van de verjaardag van Laureen! Maandag de 28e is ze pas écht jarig, maar, zoals gebruikelijk, is ook hier een dag in het weekend net even wat practischer om een verjaardag te vieren. Frank en Hetty waren wat eerder opgestaan, want zij moesten inpakken, omdat ze 's-avonds, samen met Frans en Betty, nog een paar dagen naar Ko Tao zouden gaan, een bounty eiland op een uur of 5 rijden ten zuiden van hier. 's-Ochtends nog even wat laatste boodschappen gedaan en vanaf 1 uur het bezoek ontvangen. Kika was wat later vanwege wat visa-probleempjes in Ranong, maar om half 2 kun de party beginnen. Eerst de taart aansnijden en opeten. Daarna gingen de dames naar de kapper. Een chique vormgegeven salon met veel water en natuursteen. Had zich iemand helemaal op uit mogen leven. Haren wassen en daarna met de krultang aan de slag. Een gekakel en geginnik bij het leven. Daarna nog even opmaken, afrekenen en we waren klaar voor de fotograaf die 500 meter verderop zat. We waren deze week eerder bij de fotograaf geweest, maar ondanks de vragen en (vermeende) toezegging (zo werkt het hier vaker...) werd de fotosessie uiteindelijk net even anders dan gepland. Na ruim anderhalf uur bij de kapper waren de 3 uur bij de fotograaf bijna te veel. Van iedereen werden een stuk of 20 fotos gemaakt, waar de beste 5 van konden worden uitgekozen. Dinsdag ophalen, heel benieuwd! De ouders die hun kids rond zessen op kwamen halen moesten sowieso nog een uur wachten voordat de kroost aanwezig was. Alles was een beetje uitgelopen... Elise en Hetty hadden op de markt Pad Thai en saté gehaald, Frank had een paar schalen pasta gemaakt en er was ananas en meloen gehaald. Terwijl het jonge grut boven zat te karaoken zaten de oudjes buiten zich te goed te doen aan deze Thaise kost. Vandaag, maandag, begint de proefwerk week ("midterm exams", maar dat klinkt net ff te zwaar). Tot woensdag proefwerken, maar tussendoor ook gewone lessen. Vanavond komen Stephan en Yvonne, die een paar dagen op Ko Tao en Ko Samui zijn geweest, terug naar Hua Hin. Met hun gaan we vanavond barbecuen of uit eten, da's nog even afwachten. Laureen snijdt de taart aan. Eerst allemaal haren wassen. Daarna de borstel en krultang er doorheen. En nu we er toch zijn... ... ga ik toch ook maar even. Van stijl... ... naar krullend haar. De laatste hand... ... en klaar!

Rundumhausen in Hua Hin met Frank, Hetty, Lotte & Mirte en OORBELLEN voor Laureen!

Afgelopen maandag kregen we bezoek van Max, de hond van André en Silvie, die voor vakantie 2 en een halve week naar Nederland gingen. Super hond, labrador, 10 kilo zwaarder dan Nera en een gouden hart, doet geen vlieg kwaad en kan prima met Nera overweg. Daar Max wel een beetje een "haantje" is, hou ik 'm bij het uitlaten wel even aan de lijn, maar, als we de stukken met Thaise honden zijn gepasseerd waar Max zich graag zou laten gelden, gaat de lijn af en kan ie rond lopen in het brake gebied achter ons huis. Dinsdagmiddag kregen we een belletje dat Frank, Hetty, Lotte en Mirte in Hua Hin gearriveerd waren. Natuurlijk logeren ze bij ons; zondagavond vertrekken ze weer. Leuke gasten om te hebben. Natuurlijk zijn we dinsdagavond bij New Nop Nice gaan eten. Woensdag zijn Lotte en Mirte mee naar Somtawin school gegaan om te ervaren hoe anders het onderwijs hier is. En dat het anders is hebben ze zeker ervaren! Frank en ik zijn 's-middags ook even gaan kijken, want ik moest Elise rond half 2 op gaan halen, omdat ik mijn visum moest laten veranderen. Ik had een non-immigrant B(usiness) visum, maar omdat er nog geen bedrijfje is heb ik 'm om laten zetten naar een afhankelijkheidsvisum, afhankelijk van Elise haar werkvergunning. We hoeven nu, zeker tot ergens achter in januari 2009, het land niet meer uit. Wel moeten we elke 3 maanden stempels halen bij de immigratiepolitie in Hua Hin. 's-Avonds eerst Frans, Betty, Bas en Koen opgepikt, vrienden van Frank en Hetty (op hun naam uitgekozen??) uit Eindhoven, die toevallig vlak bij ons in het gebied tussen Eindhoven en Geldrop wonen. Weer uit gegeten, nu bij Bambam, althans dat was de bedoeling, want men was aan het verbouwen. Big Mama (met zo'n kont om op te toepen...) nam ons 3 deuren verder mee naar een restaurantje van familie en heeft in die keuken voor ons twaalven haar befaamde "hotpot" gekookt. Mooi toch, kan allemaal maar! Daarna nog even onze neus laten zien bij de TNT bar van Matthieu en Tip (en natuurlijk komt Matthieu uit... Eindhoven). Aoi, mijn inmiddels ex-leerlinge, was geslaagd, dus die moesten we even feliciteren! Donderdag waren Martijn en Laureen ziek... maar niet heus. Ze zijn lekker met Frank, Hetty, Frans, Betty en alle kids naar Samroyot gegaan, een natuurreservaat met grot en prachtig stukje natuur er omheen. Elise en ik zijn na schooltijd naar een ander huis gaan kijken, omdat we in het weekend van 6 op 7 september ons huis uit moeten; de eigenaren, die eigenlijk pas in juli 2009 zouden terugkomen, komen nu al terug. Jammer, maar helaas. We hebben nu een mooi huis en de deal die we hier gesloten hebben is geweldig, dus een stapje terug zullen we zeker moeten maken. Mocht echter het huis doorgaan waar we op bezoek zijn geweest, dan valt die pijn aardig mee... Foto's laten we wel zien als we de deal rond krijgen, maar het is weer een geweldig huis, bestaande uit twee gebouwen met zwembad, mooie badkamers, standaard internet en een zee aan bergruimte; erg knus ook allemaal. 's-Avonds weer met zijn twaalven gaan eten, nu in het Zweedse straatje. Dat ze daar verrukkulukke Penang Kai hebben, had ik geloof ik al een eerder gezegd... Daarna wilden er zich een paar laten masseren, een paar dames moesten nog wat inkopen op de markt doen en uiteindelijk troffen we elkaar weer in de TNT bar.

Vrijdag zijn Lotte en Mirte weer mee naar school gegaan en heb ik, nadat Frank en ik met 6-2, 6-4 van Frans en Koen hadden gewonnen met tennissen, wat voorbereidingen moeten treffen voor de borrelavond van de Nederlandse Vereniging (elke laatste vrijdag van de maand in restaurant de "3Girls" in Hua Hin). Laureen kreeg na school oorbellen!Eindelijk!! Laureen is maandag de 28e jarig en de hele bups mocht mee naar het gaatjes "schieten". Spannend en, het moet gezegd, ze staan prachtig! Voordat ik rond zessen naar de Nederlandse Vereniging ben gegaan, was er ook eerst nog een voetbalwedstrijd tegen de plaatselijk Vithalaya school. Verloren met 5 tegen 1... Elise, Martijn en Laureen zijn naar Alia en Dick gegaan (Reier, hij zit bij Laureen in de klas, was jarig) en Frank en Hetty zijn met hun kinderen bij Khun Oi (loopafstand) gaan eten. Rond 12 uur was het weer rustig in Baan Vrijken.

Zaterdag zijn Martijn en ik weer naar gitaarles gegaan (het verschil met Martijn wordt met de week groter, moet ik eerlijk bekennen. Hij begint de eerste liedjes al te oefenen, terwijl ik diverse accoorden nog steeds door elkaar haal...) en Laureen naar pianoles. Frank, Hetty, Frans en Betty (het blijft een tongbreker) zijn hun overnachtingen op Koh Toa gaan regelen en 's-middags zijn we met zijn tienen (Martijn en Laureen moesten studeren, hebben maandag tot woensdag proefwerkweek) een strandwandeling gaan maken van Kao Takiab naar Kao Tao, twee uurtjes een lekker stuk strand met mooie schelpen en op het eind een prachtig (nou ja, prachtig, in ieder geval autenthiek) vissersdorpje met een tempel die tegen de berg is aangebouwd. Daarna met de taxi terug. De prijs terug onderhandeld van 300 naar 250 baht, maar niemand had 50 baht op zak, dus kreeg de man uiteindelijk toch zijn 300 baht... Voor het avondeten had ik voor eerst in tijden weer een keer flinke koppijn. Elise is met de rest gaan eten bij LekLek. Daarna zijn ze nog over de markt gelopen. Ik ben mijn bed ingedoken, ben na 10 minuten in slaap gevallen en na 2 uurtjes was ik weer koppijnvrij... typisch, maar wel prettig.

Zondag wordt een drukke dag. Laureen haar verjaardag wordt gevierd met 5 vriendinnen. Als de ouders ze tusen 5 en 6 op komen halen blijft iedereen eten en een borreltje drinken, waarna we Frank, Hetty, Lotte en Mirte rond half tien naar de bus kunnen brengen voor het laatste deel van hun Thailand avontuur!

Stephan en Yvonne, feestje Simone, Erawan watervallen met Frank & Hetty

Deze week was een korte werkweek. Donderdag en vrijdag waren boedhistische lente-feestdagen, dus we hadden een lang weekend voor de boeg. Maar voordat we van het lange weekend konden genieten hebben we dinsdagavond eerst met Stephan en Yvonne in het Zweedse straatje gegeten (natuurlijk Penang Kai), om woensdagochtend met hun even een kijkje te nemen bij de Somtawin school waar Max en Sterre mogelijk over een jaar of wat ook naar toe zouden gaan. Daarna nog een paar resorts bezocht, om hun een idee te geven wat er hier voor welke prijzen beschikbaar was en toen weer ieders ons weegs gegaan. Woensdagavond hadden we een verjaardagsfeestje van Simone. Op het einde van de avond hebben we Nera daar achtergelaten; zij ging met André en Silvie mee, omdat wij van donderdagochtend tot zaterdagavond naar Kanchanaburi gingen, op (be)zoek (bij) naar Hetty, Frank en hun kinderen. We zouden proberen met zo min mogelijk tussenstops de rit (zo'n 250 km) af te leggen. Nou, vergeet dat maar. Om 10 uur zaten we in de bus. Van Hua Hin naar Petchaburi (60 km) was toch al gauw 1,5 uur. Daar een half uurtje wachten in een achteraf-straatje om naar Ratchaburi (90 km) te komen; ook 1,5 à 2 uur. Om daarna nog in Ratchanaburi te komen (100 km) kostte wederom 2 uur. Alhoewel het redelijk relaxed reizen is, is het net even té relaxed reizen. Binnen de stadsgrenzen rijden de bussen stapvoets, omdat op ieder punt mensen ineens de hand op kunnen steken, omdat ze mee willen rijden. Buiten de stadsgrenzen zijn er met regelmaat bushokjes, maar op elke andere willekeurige plaats kun je net zo goed opstappen. Einde van de middag kwamen we uiteindelijk in VN Guesthouse aan. We hadden daar een dag van tevoren telefonisch geboekt. Even afwachten wat het was, want de kamers waren maar 250 Baht (minder dan 5 euro) per nacht. Maar het was meer dan prima! Een aanrader voor de rondtrekkende Farang die hier in de buurt dingen wil zien die met de River Kwai, Erawan watervallen en Tiger Temple te maken hebben. Wij hebben in het restaurant van het guesthouse heerlijk gegeten en zijn de volgende ochtend met een taxibusje naar de Erawan watervallen gereden, zo'n 65 km te Noorden van de River Kwai. Terwijl je bij de Pala-u watervallen bij Hua Hin over de rotsen naar boven kunt (moet) klimmen, lopen er langs de Erawan watervallen paden en trappen die je gebruikt om elk van de 7 niveaus te kunnen bewonderen. Het was een vrije dag voor de meeste Thai, dus werd er druk gepicknickt langs de vele kleine meertjes. We zullen alles bij elkaar zo'n 3 uur gewandeld, geklommen en gepoedeld hebben voordat we, nog nét voorzien van het nodige regenwater, weer bij de taxi aankwamen. Op de weg terug nog even gegeten langs de kant van de weg en rond een uur 4 weer thuis. Uitgerust tot 6 uur, nog even een avondmarktje gepikt en toen, weer in ons guesthouse, een heerlijk hapje gegeten. Voor ons was het hier zaterdagochtend weer gedaan. Rond 11-en in de bus, rond 6-en weer in Hua Hin... Meteen Khunangkaro gebeld, de Nederlandse monnik die voor de Nederlandse Vereniging hier op zondagochtend zou vertellen over het boedhisme en zijn ervaringen daarmee de afgelopen 10 jaar en 's-avonds met hem een hapje gaan eten bij Khun Oi, bij ons om de hoek. Khunangkaro daarna bij Reinold ondergebracht, nog even wat foto's van de dagen daarvoor op de weblog gezet en snel naar bed, want... om 10 over 5 zondagochtend ging het wekkertje weer! Martijn had een wedstrijd met het Somtawin schoolelftal om 7 uur 's-ochtend... zo vroeg omdat de tegenpartij, een groep lokale Thai-Nepalezen, hun winkels om 10 uur weer moesten openen en de ochtend voor hen de enige practische tijd was. Ik heb de eerste helft kunnen zien hoe ze tegen een 2-0 achterstand op liepen (maar uiteindelijk toch met 3-2 wonnen!), want Elise en ik gingen rond kwart voor negen richting Cha-Am, waar de monnik kwam. Daar ik het georganiseerd had moesten we een beetje op tijd zijn. Er kwamen in totaal 25 Nederlanders op af; een prima opkomst, veel interesse en nieuwsgierigheid. Van 10 tot half 3 (wel even een kleine lunch tussendoor) heeft hij aan één stuk door verteld en vragen beantwoord. Heel interessant! Op het einde nog even een envelop aan de tempel overhandigd en een hele rituele bedankjewel en zegening over me heen gekregen. Apart en heel bijzonder. Daarna nog even uitgekletst bij ons thuis en Khunagkaro rond half zes op de minibus naar Bangkok gezet, waar hij in Wat Saket woont. Hèhè, eindelijk weer schooltijd... ware het niet dat Martijn en Laureen maandagochtend op schoolreisje ging. Wéér om 5 uur op, want ze moesten om 6 uur de bus in op weg naar Ratchaburi, waar ze een rondleiding kregen in de "power plant". 3 Uur heen, 3 uur terug en een uur of 2 uur presentaties en rondleidingen; deels in het Thai, deels in het (gebrekkig) Engels. Achteraf zaten ze er vooral vol van dat ze toch ook nog even de "floating market" hadden bezocht in Damnoen Saduak en hoe leuk het in de bus was geweest...

Onbegrip en drukdrukdruk

Elise was deze week gestoken door één of ander insect, waardoor er een grote rode, jeukende vlek onder haar shirt zat. We zijn naar het International Polyclinic gegaan in het centrum en met wat zalf en een drietal pillen was het binnen een paar dagen over. Toevallig zat er, naast een gyneacoloog, bezigheidstherapeute, orthodontist, ambulancedienst en plastisch chirurg ook een tandarts in deze "zaak". Het is dat er een groot groen kruis op de voorgevel was bevestigd, anders had je hier nooit een "polyclinic" verwacht. Op z'n Thais zaten er 9 Thaien en Thaïnen weinig tot niets te doen, dus een afspraak bij de tandarts was zo gemaakt. Was een jaar geleden voor het laatst in Nederland gebeurd, dus kwam mooi uit. Je vindt hier op vrijwel elke straathoek een tandarts, en, het moet gezegd, je hoort er geen slechte geluiden over. Nou, afgelopen donderdag was het dan zo ver. Er waren voor ons 4 afspraken gemaakt, half 6 de eerste, half 8 de laatste... Een half uur per persoon...! Ik geloof dat ik alles bij elkaar de laatste 5 jaar niet zo lang op de tandartsstoel heb doorgebracht (gelukkig!), dus ik was (wij allemaal waren) knap benieuwd wat er allemaal stond te gebeuren (helden als we zijn). Maar, ook dit mag weer gezegd worden, met een paar gaatjes hier en daar, die vakkundig gevuld werden en gebitten die zeer grondig gereinigd werden zijn we prima geholpen. Na ruim 2 uur en 90 euro lichter (viel alles bij elkaar nog mee, toch?) stonden we weer buiten. Op donderdag waren Stephan, Yvonne, Max (7) en Sterre (5) in Hua Hin aangekomen. We kennen Stephan en Yvonne uit de Raoul Hynckesstraat, daar waar we woonden in Eindhoven. Stephan komt met regelmaat in Zuid-Oost Azie, heeft een prachtige baan en heeft de mogelijkheid voor goed of langere tijd naar hier te komen. Hun vakantie hier is een eerste test voor het hele gezin. Vier weken in een (prachtig) huis net 3 kilometer buiten het centrum. Op vrijdagavond zijn we samen gaan eten, natuurlijk bij New Nop Nice. Nog even over de avondmarkt gewandeld, borreltje bij hun thuis gepakt en rond elven weer thuis. Gezellige avond gehad. Gaan we zeker vaker doen de komende weken. Zaterdagochtend gitaarles. Martijn oefent regelmatig, hij doet het prima na 3 lessen en, hoewel ik tijd genoeg lijk te hebben, oefen tot op heden nog geen 5 minuten in de week... okay, helemaal niet. Ik moet me er toch toe zetten, wil het nog iets gaan worden. Zaterdagmiddag Martijn weer naar de voetbaltraining gebracht. Alle mannen hebben er veel zin in, iedereen is eigenlijk steeds aanwezig. Goed teken! Zowel zaterdag als zondag trainen, als voorbereiding volgende week zondag tegen de Thai-Nepalezen, de mannen die hier over het algemeen in kledingwinkels werken, maar daardoor wel hun winkels om 10 uur moeten openen. Hmmm, ook op zondag... ja, ook op zondag! Dus moeten de mannen volgende week zondag om 6 uur (...) 's-ochtends present zijn om van 7 tot kwart voor negen tegen hun te spelen. Goeiegrutte!!! Maar, geen probleem, het weer is dan lekker(der) om te spelen én daar worden ze hard van. Daarna nog even naar een resortje in de buurt gereden waar we een leuk huis hadden gezien (we zullen per 2e week september moeten verhuizen, omdat de eigenaren terugkomen!). Het eerste bezoek aan dat resort was al in december, met mijn ouders, zag er veelbelovend uit, maar nog lang niet af. Nu waren 8 van de 15 huizen (zo goed als) af en bij navraag kostte een huis in het rijtje dat af was 25.000 Baht per maand, 500 euro. Nou, met de toverwoorden "huren voor de langere termijn" moesten we ze toch naar de 20.000 Baht kunnen praten. Eén kleine maar, we wilden wel net dat ene huis met 40 m2 grond erbij, omdat we een hond hebben. Nou, het dametje (kampioen gekkebekkentrekken...) moest eerst even met haar 2 bazen overleggen en ik zou van haar horen... dat was vorige week. Vandaag was het sollysollysollysolly, maar computerstoring, drukdrukdruk, maar ze had een antwoord... Ja, ander huis, mooie tuin erbij... okay 40.000 Baht per maand! WAT, "you are crazy", bijna een verdubbeling van de prijs, terwijl we misschien wel voor een jaar (zekerheid!!) willen huren. We hebben wat over en weer gesteggeld, maar ze zou weer naar haar baas teruggaan met mijn boodschap. Vreemd volk, die Thaien. Ze verhuren liever 3 maanden (kan een maandje meer of minder zijn, maar het gaat niet goed hier momenteel in de makelaardij) tegen een hogere prijs met in totaal minder inkomsten dan dat ze het dubbele binnen kunnen krijgen met een lagere maandhuur... zoals gezegd, vreemd volk. En hoe veel en hoe lang je ook praat, er echt uit komen doe je niet. Zondagmiddag, tien voor half 1, komen Hans en Panida op de koffie (eigenlijk koud water, maar dat gezegde is nog niet zo ingeburgerd...). Hans, 77, woont in het park waar wij het eerste half jaar hebben gewoond. Hij, en eigenlijk meer nog zijn Thaise vrouw Panida, hebben ons de eerste tijd erg geholpen. Nu kan Panida slecht stilzitten, dus na anderhalf uur werd Hans, altijd een gezellige prater, uit zijn stoel gerukt en moest hij meekomen naar huis, want Panida had nog veel te doen. Op zich niet zo'n ramp, want we moesten, alweer, achter een taxiprobleem aan. Ee, de vrouw van chauffeur Semlong, had gebeld dat er wat problemen met het geld waren... maar ja, dat zijn we inmiddels wel gewend hier. Elise en ik vanmiddag naar Condochain, het appartementengebouw waar Ee werkt. Het probleem lag 'm in het feit dat ze, omdat wij de 10.000 Baht per maand (4 weken) omrekenden en uitbetaalden per week (2.500 Baht voor 5 dagen) en er toen waarschijnlijk een belletje ging rinkelen dat 500 baht per dag aan de lage kant was. Inkomsten: 500 Baht, uitgaven (benzine): 400 Baht per dag (werd er gezegd). Maar, dit alleen als Semlong 2 maal per dag op en neer moest rijden. Nu heeft hij in zijn eerste week 2 maal de hele dag op school gebivakeerd, omdat hij (nemen wij aan) geen ander werk had liggen. Dus die vlag ging al niet op. In die 4 dagen heeft hij dus 1.100 tot 1.200 Baht verdiend, bijna 25 euro. Niet te veel maar omgerekend naar een maand is dat toch zo'n 4.500 Baht, een redelijk maandinkomen hier. Iemand die gestudeerd heeft en hele dagen op kantoor werkt verdient max. 7.000 à 8.000 Baht, dus zijn voor die 2 uur werk per dag zijn inkomsten goed te noemen. Maar hoog- en laagspringen maakte niet uit, 500 Baht per dag was te weinig! Nee, het zou (na telefonisch overleg met manlief) 1.000 Baht per dag moeten zijn. WAT, zo ff een verdubbbeling! "You are crazy" is alles wat ik weer uit kon brengen... Okay, even manlief bellen... 700 Baht dan per dag, 14.000 Baht per maand / 4 weken. Ik voorrekenen dat Semlong dan voor 10 uur werk per week het riante salaris van een goed opgeleide Thai verdient en dat dat toch echt niet de bedoeling was. Zij star voor zich uitkijken, ik proberen uit te leggen, zij op de 14.000 Baht wijzen die ze had opgeschreven... padstelling dus. Nou, ik was (wij waren) het er niet mee eens, máár we zouden even met de andere ouders overleggen en we zouden er later deze week op terugkomen. De eerste de beste ouder, Co, was diegene die Semlong als eerste had aangesproken en hem en Ee op kantoor had gehad (met Thaise medewerkers erbij, niet onbelangrijk!). Met Co afgesproken om Ee op kantoor uit te nodigen en daar met Thaien onder elkaar te laten spreken. Zou wonderen moeten doen. Ben benieuwd, wordt vervolgd! Later vanmiddag op Palm Hills nog gaan tennissen met Alia, Dick en hun kinderen. Ik heb tegen Elise gespeeld en gelukkig, na een half jaar, eindelijk een keer een wedstrijd gewonnen (voor de duidelijkheid, dit was mijn eerste wedstrijd tegen Elise...:-)...). Daarna is Laureen met Eva (dochter van Alia) mee gegaan en ze blijft daar vannacht slapen en hebben wij met ons drietjes bij Leklek gegeten. Stephan belde ons nog om komende dinsdag mee uit te gaan eten, maandag vergadering van de Nederlandse Vereniging (NVTHC), woensdagavond feestje bij Simone en Marleen (uit Helmond), donderdag tot zaterdag (vakantiedagen van school) met Frank en Hetty naar de Erawan watervallen (6 uurtjes bussen vanaf hier) en zondag de 20e juli komt de Nederlandse monnik hier op uitnodiging van de NVTHC. Over drukdrukdruk gesproken!!!

Voetbal, trouwerij én Frank, Hetty, Lotte en Mirte in Thailand

Ook deze week stond in het teken van school en les geven. Trouwens ook de eerste week dat er met de taxi werd gereden. Wilde Taxi Jack in eerste instantie voor 4500 baht per maand rijden, ook na een bod van 7000 baht (en mogelijk een te drukke groep kinderen in een auto waar hij heel zuinig op is) heeft hem er toch toe doen besluiten om van een verdere samenwerking af te zien. Dinsdag starten we met een nieuwe taxiservice: 10.000 baht per maand, maar wel met 10 kinderen. Per kind dus hetzelfde bedrag, alleen een grotere auto. Kijken of dat een blijvertje is. Mijn leerlinge heeft tot afgelopen woensdag les gehad en als ze voldoende vertrouwen heeft gaat ze de 24e juli met vlag en wimpel slagen. Geweldige dame die ook nog eens afgelopen zaterdag getrouwd is met Poerus, een ontzettend aardige Nederlander met een uitzonderlijke en waarschijnlijk zelfs unieke naam. Zoals afgelopen keer al gemeld zijn een 15-tal jongens van de Somtawin school begonnen met regelmatige voetbaltrainingen (zie weblog). Vrijdagmiddag hebben ze training op school van Ghanees Francis, een spontane en leuke jongeman (22 jaar) om door getraind te worden. Hij is fanatiek en laat de jongens echt alle hoeken van het veld zien. Hoe zich dat in tactisch inzicht terug vertaald moeten we nog even afwachten, maar dat lijkt wel los te lopen. Zaterdag hadden ze ruim twee uur strandtraining: veel fysieke oefeningen en partijtjes in kleine groepen. Veel jongens aanwezig, bevalt ze dus goed! En dan het grote moment. Zaterdagochtend zijn Frank, Hetty, Lotte en Mirte Vogels, vrienden van ons uit Eindhoven, aangekomen. We hebben ze even wat rust gegund, maar zondagochtend gingen we elkaar toch voor de eerste keer op Thais grondgebied ontmoeten. Wij om kwart voor 7 er uit, om 10 voor half 9 in de minibus naar Bangkok, waar we om half 11 aankwamen (supersnel ritje). Even over en weer bellen en rond elven ontmoetten we elkaar op het BTS skytrain station bij het Victory Monument. Nadat iedereen elkaar gezoend en omhelst had en de eerste 5 minuten waren bijgekletst hebben we de skytrain naar Mo Chit gepakt. Daar er uit, door Chatuchak park naar de Chatuchak markt (klik op de naam voor een plattegrond). Men zegt dat daar wel 10.000 kraampjes bij elkaar zijn. Van een uur of 12 tot zeker 4 uur rondgehobbeld. Van alles en nog wat gekocht. Van een paar mooie lampen voor iemand die binnenkort jarig is, bh's (jaja, 3 voor 2 euro), t-shirts, korte broeken en natuurlijk de gebruikelijke drankjes, ijsjes en natuurlijk hebben we pad thai en papayasalade (Som Tam) gegeten. Het was niet overladen druk, het was niet superwarm, dus een aardige binnenkomer voor de Vogeltjes. Daarna taxi gepakt en naar Khaosan Road, waar zij in de Buddy Lodge logeren. Kilometer of 15 à 20 voor 2 euro. Khaoson is in het centrum van het backpacker-gebied in Bangkok: afgeladen vol met toeristen, kledingkraampjes en Thaise en Westerse eettentjes aan de straat. Kortom, drukdrukdruk, maar super om hier in alle drukte een paar dagen door te brengen. Frank en Hetty hadden voor ons een grote (hele grote) en zware (inderdaad, heel erg zware) tas met levensmiddelen meegenomen, een tas die wij 's-avonds weer mee naar Hua Hin namen. Na snel een hapje te hebben gegeten moesten we er om kwart over zeven weer van door. Taxi, 20 minuutjes en we stonden weer bij de minibusjes die ons weer naar Hua Hin zouden brengen. Tien voor half negen vertrokken we, ruim kwart voor elf weer thuis. Thuisgekomen lag iedereen (behalve ikzelf) heel snel op 1 oor. Morgen gewoon weer een schooldag.

This week we started with a taxi, getting several children at home in the morning and getting them back home again in the afternoon. After 1 week the taxidriver decided he did not earn enough money, so next Tuesday we start with taxidriver number 2. Martijn and a lot of his schoolmates are really enjoying the new footballteam. It is great to see how fanatic they are, visibly happy with this opportunity to do sports on a regular and serious basis. After we were invited to a wedding party on Saturday evening we finally met friends of ours from Eindhoven, The Netherlands: the Vogeltjes (the Birdies) came over for a 4 weeks holiday in Thailand. We met them today and in their 3rd week they will stay here in Hua Hin several more days. We came back home quite late, so most of us hit the sack very quickly, because tommorrow again is a normal schoolday. Strandtraining van de Somtawin Sr. Football Team. Aoi, Poerus heel heel veel vrienden en familie. Zondag, rond 11en: de ontmoeting met Frank, Hetty, Lotte en Mirte in Bangkok. Via Chatujak Park naar de Chatujak markt. Frank had een prachtige nieuwe Nikon camera en... ... die moest worden uitgeprobeerd. Soms lopen, soms slenteren en... ... veel stilstaan op de Chatujak markt. Laureen, Lotte en Mirte. Keuze te over! Bh-pret. Drie voor 2 euro. Lotte past een spijkerbroek in een pashokje... euh... pastent! Khaosan Road, hartje backpacker-gebied in Bangkok.

Nieuwe weblog: Somtawin Senior Voetbal Elftal

Voor het Somtawin Senior Voetbal Elftal ben ik een nieuwe weblog begonnen (in Engels). Hier zal nieuws over het elftal, de voetballers en de wedstrijden worden geplaatst. Het webadres is http://somtawinsrfootballteam.blogspot.com/.