Guangzhou (CN) - Beijng (CN), nachttrein

Dinsdagavond ging om half 11 het licht al uit, woensdagochtend 8 uur was het weer tijd om op te staan. Eerst even een blokje om (ja, ik rook nog steeds) en toen ontbijten om 9 uur. Daarna even weblog bijwerken en mailtjes bekijken. We kwamen er achter dat de familie Oei komende week ook richting China ging. Even een mailtje gestuurd, wellicht dat we elkaar nog tegen gaan komen. Daarna weer de bus (nummer 245) gepakt om na 10 minuten bij de metro te worden afgezet. Lijn 1 zou ons, net als gisteren, weer richting het centrum brengen. Lekker makkelijk, voor 2 euro 6 stations reizen met ons zessen. Alles is behoorlijk goed aangegeven en als het uiteindelijk niet voldoende staat aangegeven is er altijd wel een Chinees te vinden die je, wijzend op de kaart, de goede richting uit wil helpen. Vanmiddag gingen we naar de Temple of 6 Banyan Trees. Een van de grotere attracties daar was een 55 meter hoge, 11 verdieping tellende toren waar… je niet op mocht. Voordat je daar binnen kwam (5 Yuan of ruim 50 eurocent p.p.) en nadat je hier weer buiten ging werd je door een handvol gehandicapten vriendelijk doch dringend benaderd om wat geld af te geven. Vriendelijk, en even dringend, hebben we dat afgeslagen. Net als gisteren weer bij de KFC gegeten en een gigantische shopping mall (Grand View Mall) bezocht. Veel westerse prijzen. De bus terg weer opgezocht en tegen vieren waren we weer bij het hotel. De receptie van het Run Du hotel was weer super behulpzaam bij het vinden van 2 taxis, die ons in een kleine 30 minuten (2,5 euro) naar het Station-Oost brachten. Dit zou het kleinere van de 2 stations moeten zijn, maar het was nog errug groot. Het systeem werkt net even wat anders als bij ons (zowel in NL als in TH). We hadden de kaartjes al gekocht via de receptie van ons hotel. De taxi bracht uitkomst. Nu moesten we alleen nog de weg naar het spoor weten te vinden. In de grote hal beneden was het even zoeken. Het tonen van een treinkaartje was voldoende om de man van het servicekantoor 4th floor te laten roepen. Vierde verdieping?? Daar scheen de wachtruimte te zijn voor de lange-afstandtreinen. Daar aangekomen bleek het een hal te zijn ter grote van een voetbalveld, waar iedereen wachtte tot ze een half uur voor vertrek via 1, 2, 3 of 4 poortjes in ganzenpas naar het spoor werden geleid. Kon niet fout. Moesten we wel weer een paar trappen naar beneden, maar vopor de liefhebber was daar een roltrap. De trein zag er meer dan prima uit; mooi gepoetst, 2 hulpjes per wagon die de kaartjes controleerden. We lagen in een 6 persoonscompartiment zonder deur; 2 rijen van 3 bedden boven elkaar (de hardsleepers). Je kon op je bed gaan liggen of op het onderste bed zitten of in de gang een klapstoeltje pakken of rondlopen. Wat valt nu, na 2 dagen China (eigenlijk alleen nog Guangzhou), eigenlijk allemaal op. Guangzhou is een erg grote, grauwe stad. Toen we aankwamen rond 11 uur ‘s-avonds kon je er een kanon afschieten zonder al te veel gewonden te maken. De doorgaande wegen zijn overdag behoorlijk druk, maar we hebben weinig files gehad. De auto’s zijn niet te groot, weinig pick-ups (daar struikel je in Thailand over). Taxi’s heb je in maten en soorten; van VW Jetta’s (lichtgroen) tot luxere Buicks (lichtblauw), maar veel eigen vervoer. De taxi’s rekenen hier een vast starttarief van 7 Yuan (75 eurocent). Hiervoor zit je in ieder geval een tiental minuten in de taxi. Je ziet op een schermpje 3 waarden; 1 voor als je stilstaat, 1 voor als je rijdt en 1… geen idee. Taxivervoer is goedkoop, bussen is goedkoper, de metro is denk ik nog ietsje goedkoper. Er wordt veel getoeterd, er rijden geen motoren / brommers (de motorbike is in Thailand het meest favoriete vervoermiddel). Je ziet veel meer (maar nog minder dan gedacht) fietsen, hier en daar een verdwaalde driewielmotor. Verder is de Chinees in zijn algemeenheid niet erg knap (qua uiterlijk), maar we hebben net 1 stad gezien, waar vanuit het verleden veel criminelen naar toe zijn gestuurd, vandaar wellicht… Verder zijn ze wel, als ze durven (velen zijn een beetje schuw, willen nog wel eens wegduiken als er een buitenlander aan komt), erg behulpzaam. De nacht in de trein is redelijk rustig verlopen. Omdat het toch veel optrekken, afremmen, bochtenwerk en kraken van de trein is, wordt je regelmatig even wakker. Maar van een uur of 11 tot een uur of 6 toch behoorlijk wat kunnen slapen. Daarna beginnen de Chinezen weer met 1 van hun grotere hobbies… ROGGELEN… ze kunnen dat overal en altijd en zonder zich iets van anderen aan te trekken… Omdat wij er natuurlijk niet aan gewend zijn storen we ons daar aan; hoe vaker ze het doen, hoe meer we ons ergeren… We wennen er nog wel aan…

Guangzhou (CN)

We mochten vanochtend een beetje uitslapen. Ontbijt om 9 uur: gescrambled eitje, toast en/of wat Chinese vlees of groente. Daarna hebben we, met hulp van de receptie van het Run Du hotel in Guangzhou onze treintickets uiteindelijk TOCH weten te reserveren. De bellboy was eerst mee gegaan, maar dat werd niets. Weer terug bij de receptie van het hotel werd gezegd dat hij om 11 uur weer terug zou gaan. Om 11 uur zouden er waarschijnlijk kaarten vrijkomen... En inderdaad, ergens tussen half 12 en 12 was hij weer terug, met treinkaartjes waarmee we woensdagavond 6 uur tot donderdagmiddag half 4 van Guangzhou naar Beijing zullen reizen. Nadat dit geregeld was zouden we de stad in gaan; Qingping Lu (een marktgebied) en de Shangxiajiu winkelstraat. Eerst even wat eten bij de KFC in het gebouw van de Carrefour, daarna de bus naar het metrostation en richting stad. Het leuke is dat er altijd iemand voldoende Engels spreekt om je te helpen en mee te lopen naar, in dit geval, de ingang van de metro. Half uurtje gemetrood en rondgewandeld in Qingping marktgebied. Veel, heel veel van hetzelfde, vooral kruiden, zeepaardjes en soort kleine nestjes, wat volgens mij thee is. Ook bakken vol levende schorpioenen in alle soorten en maten. Daarna taxi gepakt naar de oever van de Pearl River voor een etentje op een boot; anderhalf uur vergapen aan alle in neon verlichte gebouwen. Een fantastisch schouwspel!

Bangkok (TH) - Guangzhou (CN)

Eindelijk was het dan zo ver. Maandagmiddag, net voor 1 uur, kwam Nook, de taxichauffeur voorrijden. De eerste keer dat we hem "gebruikten". Prachtige nieuwe Toyota minivan, helemaal leer van binnen, helemaal top dus. Het was weer rustig op de weg en met zo'n 110 km per uur waren we ruim 2,5 uur later op het vliegveld. Daar stonden Rob, Nok, Robin en Wan (een nichtje van Nok) ons op te wachten om ons uit te zwaaien. Even nog wat gedronken en rond 5 uur gingen we de douane door. Alles verliep (en loopt nog steeds) op rolletjes. We hadden een Airbus van AirAsia. Alles beetje krapjes (2 rijen van elk 3 stoelen), maar op zich was voor deze reis van ruim 2,5 uur alles goed voor elkaar. We werden bij binnenkomst al meteen getrakteerd op een verfrissende airconditioner-gesproei, iets wat we in Thailand al een paar keer op terrasjes hadden gezien. Voor 90 baht (2 euro) konden we ons avondeten kopen, voor 40 baht een glaasje drinken. Geen luxe, maar voldoende. Rond kwart over 10 (we "verliezen" hier een extra uur) kwamen we aan op Guangzhou. Vliegveld is niets bijzonders, taxi van het hotel stond klaar. Het weer was lekker, wel stuk minder warm (gelukkig) dan in Thailand. Ruim 40 km rijden. Mooie, brede wegen. Voor zover in het donker te beoordelen zag alles er netjes uit. In het half uurtje dat we in de auto hebben gezeten hebben we alleen stad gezien; veel laagbouw in het begin met in het centrum toch de nodige wolkekrabber(tje)s. Inchecken in het hotel, kwaliteit Engels van personeel haalde geen voldoende, maar we zijn wel wat gewend in Thailand natuurlijk. Nu snel naar bed, want morgen om half 9 gaan we ontbijten alvorens op jacht te gaan naar onze (als het ff kan trein-)tickets voor woensdag naar Beijing (Peking).

Happy Birthday Martijn, Bangkok & China

Na Songkran stonden de activiteiten voornamelijk in het teken van de voorbereidingen voor onze Chinareis, laatste gaatjes in de planning proberen te dichten, wat niet helemaal gelukt is; net de eerste treinreis van Guangzhou naar Beijing (woensdag 22 april, een reis van 22 uur!) bleek uitendelijk helemaal vol te zitten. Nu gaan we maandag naar China en hebben we 1 dag om alsnog een treinreis (lijkt vrijwel onmogelijk) of dan toch maar een vliegreis te boeken. We zijn benieuwd wat het gaat worden en hebben er alle 6 (opa en oma gaan natuurlijk ook mee) heel veel zin in. Deze tijd in april is het verder heel erg druk met verjaardagen in de Vrijken familie; neef Joost Vrijken de 16e, opa Vrijken en tante Ria Vrijken de 17e en Joost zijn vrouw Bianca Vrijken én natuurlijk onze eigen Martijn Vrijken! Martijn werd 16 op de 18e april! Hij is mij inmiddels voorbijgeschoten in lengte (wat met mijn 1 meter 70 niet echt moeilijk is natuurlijk…) en was hij ruim anderhalf jaar geleden town we naar Thailand gingen nog maar een manneke, dat kunnen (mogen…) we nu zeker niet meer van hem zeggen. Meneer kreeg ‘s-ochtends z’n kadootjes nadat hij had UITgeslapen: PSV seizoenskaart (hopelijk was de aanvraag tijdig weg!!) en een, wederom in no-time zeer kunstig in elkaar gezet voetbalschilderij van Laureen. Ook wilde hij een UITgebreid american breakfast als ontbijt en ‘s-avonds ook nog eens UIT eten. Tussendoor zijn we met ons vieren naar de Market Village geweest om de nodige kleren te kopen, waarna opa en oma op bezoek zijn gekomen om de heerlijke, weer door onze eigen Creabea (creeja-beeja) Laureen gemaakte, chocoladetaart mee soldaat te helpen maken. Het ontbijt was dusdanig fors dat het avondeten er wel bij inschoot; verder dan een sateetje kwamen we niet. Zondagochtend zijn Elise en ik naar Bangkok gegaan om, toch nog net ff op de valreep voor de vakantie in China, wat meubels te bekijken op een woonbeurs. Nadat we ‘s-ochtends de werkster uit bed hadden gebeld (ze moest een dag eerder komen, maar was dat, behoorlijk Thais, natuurlijk vergeten…) zaten we om half 10 in de minibus naar Bangkok. 2,5 Uur rijden, geen kip (kai op z’n Thais) op de weg, heerlijk snel. Daarna paar stations met de skytrain en 1 station met de metro en we waren er… een week te vroeg…!! Wat bleek; waarschijnlijk vanwege de ongeregeldheden in Bangkok afgelopen week (en alhoewel het sinds woensdag weer helemaal rustig is in Bangkok is de noodtoestand nog steeds niet opgeheven) was de beurs een week verzet… Ons hadden ze daarover natuurlijk niet gebeld… Nou, toen zijn we de Tjatutjak markt maar afgestruind. Buiten de hekken kun je de leukste en gekste dingen kopen voor een euro (mogelijk allemaal van de vrachtwagen gevallen, maar toch), op de markt zelf is een keur aan meubel(accessoire)s te koop. We hadden uiteindelijk 4 armen vol tassen bij ons, maar zullen na onze Chinareis snel nog een keer terug gaan met de eigen auto om wat grotere dingen op te halen. Op het moment dat ik dit typ is het half 8 en zitten we net een half uurtje in de minibus terug naar Hua Hin. Vanavond nog even een paar handen vol films op ons nieuwe mini notebookje, een Lenovo S10, zetten en dan is het morgen écht zo ver; 3 weken vakantie in China! Natuurlijk nemen we de computer mee en zullen we waar mogelijk proberen de weblog bij te werken en via MSN en Skype on-line te komen. Zeker in de hotels in de grotere steden zou dat geen probleem mogen zijn. Tot snel weer! Ni hao!!!

Songkran 2009

Terwijl Martijn om 9 uur vanochtend al de deur uit ging, werden wij net wakker. Martijn ging, samen met een aantal vrienden, op eigen houtje de stad in, wij gingen om 11 uur opa ophalen (oma bleef thuis) om het Songkran feest te ondergaan. Wisten we vorig jaar niet wat ons te wachten zou staan, dit jaar waren we goed voorbereid. Ons stekje van afgelopen jaar, bij Satoekarn Square (vlak bij New Nop Nice) was er niet; de familie was naar Supanburi. Eerst even daar rondgelopen, toen toch maar de stad in gegaan. Reuzepret! Het is net carnaval in het zuiden! Maar dan met mooi weer, natuurlijk! Alles en iedereen mag, nee, moet zelfs, nat worden gemaakt. Veel mensen hebben dan ook nog eens een bakje met krijtpoeder dat met water is aangemaakt. Hand in de smurrie dopen, veeg over de linkerwang, veeg over de rechterwang en Sawasdee pi mai wensen; Gelukkig Nieuwjaar . We hebben 4 rondjes door de stad gezworven, van half 12 tot half 4. Tegen het einde zagen we de eerste mensen die al last hadden van overmatige alcoholconsumptie. Toen zijn we maar weer op huis aangegaan. 's-Avonds snel ons eigen potje gekookt. Martijn gaat dadelijk nog weg, wij zullen wel op tijd in bed liggen.

Onrust, ceremonie, Robin, Songkran / Commotion, ceremony, Robin, Songkran

Nadat "de gelen" (anti-Thaksin) in november / december van afgelopen jaar in grote getalen voor onrust en uiteindelijk het aftreden van de toenmalige regering hadden gezorgd, zijn het momenteel "de roden" die hetzelfde doen om de huidige regering te laten opstappen. Ze hebben eerst in Pattaya met een paar 1.000 mensen de Asean Summit gesaboteerd, waardoor de aanwezige buitenlandse hoogwaardigheidbekleders hals-over-kop moesten vertrekken. Hierop zijn ze in Bangkok, waar ze al de nodige kruispunten bezet hadden, verder gegaan; de auto waar premier Abhisit in zat aangevallen, het ministerie bestormd, etc., etc., waarna voor Bangkok en 4 omliggende regio's de noodtoestand is uitgeroepen. De premier lijkt machteloos, Thaksin zegt weer terug te willen komen om "de Revolutie te leiden" en het leger... staat er bij en kijkt er naar. Zoals ook het einde van afgelopen jaar het geval was hebben we er hier geen last van, we merken er echt niets van. We zijn van plan komend weekend nog een keer naar Bangkok te gaan om inkopen te doen, maar alleen als de situatie het toe laat. Maandag de 20e april gaan we dan voor 3 weken naar China. Het vliegtuig zal weliswaar vanuit Suvarnabhumi, het vliegveld van Bangkok, vertrekken, maar om daar te komen rij je ruimschoots onder de stad Bangkok langs. Net als een paar maanden geleden afwachten en van een afstandje toekijken... Gisterochtend zijn we met de familie naar een ceremonie bij het huis van Kai en Arun (de zus van Nok, Elise haar schoonzus) gegaan. De vader van Kai was inmiddels 7 jaar geleden gestorven, reden voor een (blijkbaar jaarlijks terugkerende) ceremonie. Inclusief 9 monnikken en veel eten. Daarna zijn we 's-middags nog even bij hét grote Dusit Thani resort langs gegaan om daar eens een cricket wedstrijd te zien. Wij waren 1 van de 50 toeschouwers en... er was geen drol aan... zo weer weg... 's-Avonds nog met Rob, Nok en Robin bij The Pizza Company gegeten (heerlijk!), waarna we ze zondagochtend hebben uitgezwaaid. Zij gingen weer naar Supanburi, waar Nok haar moeder woont en een groot deel van haar familie samen zou komen om Songkran, Thais nieuwjaar, te vieren. Nog een nachtje slapen en we gaan zelf in de slag met pistolen, wáterpistolen wel te verstaan. We zullen maandag ongetwijfeld zijknat worden van al het water wat wordt rondgestrooid, maar als het net zo wordt als vorig jaar dan hebben we een geweldige dag voor de boeg!

Rob, Nok & Robin, Songkran, Pasen, sport / Rob, Nok & Robin, Songkran, Easter, sports

Afgelopen woensdag zijn dan eindelijk Rob, Nok & Robin aangekomen. Ze logeren in Condochain, 2 kamers bij opa en oma vandaan. Robin moet er nog steeds aan wennen dat hij elke dag weer van, voor hem, vreemde mensen aandacht krijgt. Leuk mannetje met een sterk eigen willetje...:-)... Natuurlijk hadden Rob en Nok weer een tas vol lekkers meegenomen, waaronder... paaseitjes!!! Tot voorbij dit weekend vieren jullie in Nederland het Paasweekend en wij in Thailand Songkran, Thais Nieuwjaar, ook wel het waterfeest genoemd. Afhankelijk van waar je leeft in Thailand duurt dit 1 of meerdere dagen. Voor Hua Hin geldt dat maandag 13 april D-Day is: iedereen gaat de straat op met een waterpistool, bakken vol met water en gemalen krijt. Het is de bedoeling dat je over iedereen die je tegenkomt voorzichtig(..). een beetje water giet en daar achteraan een veeg met poeder over hun gezicht geeft. Nou, dat voorzichtige is er meestal niet bij natuurlijk: het is veel leuker om iemand onverwachts een plens water geven of, beter nog, dit met ijswater te doen... Omdat het hier behoorlijk warm is geworden is al dat water eigenlijk ook een welkome afwisseling én droog je ook nog eens aardig snel op. Iedereen wensen wij in ieder geval Fijne Paasdagen en voor de Thailandgangers: Happy Songkran. Wat is er verder afgelopen week gebeurd? Niet al te veel, máár ik heb wel met tennissen mijn eerste gewonnen van mijn tennismaatje Wouter! Na 15 maanden eindelijk een keer gewonnen. Na een eerste set wederom met 0-6 van de baan te zijn geveegd, lukte op de 1 of andere manier de tweede set wonderbaarlijk veel en won ik dus met 7-5! Verder 2 keer in de week voetbaltraining. Geweldige trainingen van één (eigenlijk twee) ex-profesionals. De meesten hebben echt wel een tijdje nodig om weer ietwat in vorm te komen. Het geroggel, gehijg, gezweet én de blessures zijn dan ook niet van de lucht, maar iedereen heeft er dikke lol in. Naast dat het hier snikheet is geworden hebben we af en toe ook last (of plezier, het is maar hoe je het bekijkt) van flinke regenbuien. Drie weken geleden de eerste (begin november had het voor het laatst echt geregend!), op een zaterdagochtend. Meteen 5 uur de hele stad zonder stroom, mede doordat regenbuien hier meestal gepaard gaan met donker en bliksem, en niet zo zacht... Gisternacht de tweede bui. Aantal deuren en ramen gesloten, stoelen en banken zo ver mogelijk onder het afdak gezet en losliggend spul naar binnen gehaald. Binnen zitten (of lagen we in dit geval) goed. Verder maakten we hier eerder deze week, onderweg op straat in de auto, nog iets vreemds mee. Terwijl we rustig over de doorgaande weg hier reden, de Petchkasem Road, reden we (niet ongebruikelijk) een open pick-up voorbij waar we plotseling twee voeten onder een lap plastic vandaag zagen komen... Die (waarschijnlijk een) man lag op een plank een ruime halve meter boven de laadvlakte, tussen de potten en de pannen. Vrijwel helemaal in het plastic gerold, behalve zijn voeten dan. Paar keer gepasseerd en laten passeren en we konden weinig anders concluderen dan dat deze man net gestorven was. Heel apart...