Schoolrapporten 1e semester

English added below

Met maar 27 schooldagen achter de rug, ongeveer één derde van wat de rest van hun klassen aan lessen hadden gehad, plus een proefwerkweek met 2 of 3 proefwerken op een dag, hebben we vrijdag 12 oktober de rapporten van de kinderen opgehaald. De leerkrachten waren heel erg enthousiast over het presteren van zowel Martijn als Laureen! Zoals je wellicht al dacht werkt het rapportsysteem hier ook weer heel anders dan in Nederland. Er is een maximum score te halen van 800 punten van enerzijds de huiswerkopdrachten en testen door het semester heen (CA, Continuous Assessment) en anderzijds de examen- (wij zouden zeggen proefwerkweek-)uitslagen (FE, Final Exam). Wanneer alle punten bij elkaar worden opgeteld, is dat cijfer een percentage van de maximale 800 score. Dit percentage moet vanuit een tabelletje weer worden omgerekend naar een cijfer van 0 tot 4 (4 is het best haalbare). Als je een 2 hebt heb je een voldoende. Mocht je voor een examen een onvoldoende hebben, dan mag je 1 of 2 dagen voor begin van het volgende semester terugkomen voor een herexamen. Mocht je na het 2e semester nog onvoldoendes hebben, dan mag je in de zomervakantie (april en mei) 2 weken terugkomen voor "summer school".... met andere woorden bijles in jouw vrije tijd (en die van de leerkracht....). Naast de puntenkaart geeft elke leerkracht ook nog een opmerking / aanbeveling vanuit zijn of haar vak. En natuurlijk geeft de hoofdonderwijzer(es, in dit geval, Jane) ook nog eens een oordeel. Over 250 leerlingen. Als we naar de rapporten van Laureen en Martijn kijken, dan heeft Laureen een eindscore gehaald van 2.5 (ruim voldoende). Laureen was van de 23 leerlingen nummer 11 van de klas, zonder 1 enkel herexamen. De enige reden dat ze geen 3 of zelfs een 3.5 had was dat ze het vak "Science" (wetenschap) niet goed had gemaakt: te veel termen, te veel technisch Engels om in die korte tijd goed door te laten dringen. Van de ene kant jammer, maar van de andere kant de zekerheid dat dit een volgend examen absoluut zal verbeteren (alhoewel het huidige cijfer al heel bewonderenswaardig is voor iemand met zo weinig ervaring in het Engels). Hierbij Laureen haar rapportkaarten: Voor wat betreft Martijn, die heeft écht een vliegende start gemaakt! Hij scoorde een totaal van 3.5, en behoorde daarbij tot de besten van de klas. Zeker Mr. Edward, zijn (Philipijnse) wiskundeleraar, sprak in superlatieven: eindelijk weer iemand die het niveau van de klas naar een hoger plan kan tillen en een concurrent is van zijn huidige beste wiskundeleerling. Hierbij de rapportkaarten van Martijn: Je zult wel begrijpen dat wij daar glimmend van trots in de schoolbanken de verhalen van de leerkrachten aanhoorden. Dit is motiverend, vraagt om meer en geeft een goed gevoel om over een kleine 3 weken het tweede semester in te gaan. Natuurlijk is er deze week meer gebeurd. Zo hebben we uiteindelijk de bevestiging van Elise haar aanstelling als juf op Somtawin binnen gekregen. Er zijn nog wat "kleinigheden" op te lossen, maar dat gaat lukken. Zo zullen we van haar "non-immigrant O" visum een "non-immigrant B" visum moeten maken. Dit kan alleen in het buitenland. Reden toch weer om later deze vakantie, van 22 oktober (18.00 uur plaatselijke tijd) tot 27 oktober (06.30 uur plaatselijke tijd) naar Kualalumpur in Maleisie te gaan. Het is een behoorlijke (nacht-)treinreis waarbij we woensdag 24 en donderdag 25 oktober hele dagen in Kualalumpur zullen zijn. Verder hebben we nog (weer) 20 pasfoto's, in een varieteit van formaten, in moeten leveren. De school zal verder haar werkvergunning regelen. Tot slot is het deze week een beetje herfst geworden hier. Op donderdag, de dag dat we naar de "outlet" in Cha-am zijn gegaan, begon het rond een uur of 4 's-middags zo hard te regenen, dat, toen we om 6 uur terug kwamen in Hua Hin, de hoofdstraat voor de helft onder water stond en het water letterlijk van de berg (berg is een beetje overdreven, het is hier zo'n beetje een "vals plat" dat afloopt richting zee) af gustste waar het maar kon. Het was voor het eerst dat we, omdat de kleren behoorlijk nat waren geworden, we het koud hadden en 's-avonds thuis allemaal met lange broek en trui aan liepen. Het was in acht weken de tweede nacht dat we zonder ventilator aan sliepen. Maar ja, het was dan ook zeker niet warmer dan een graad of 20.... This week it was the first time we received report cards of our children. I can only say that we are very proud of how they succeeded in adapting to their new environment. They both scored (way) above average and the teachers were very enthousiastic about their achievements. And proud we are! Furthermore Elise got her final confirmation for her new job, we started planning our trip to Kualalumpur, Malaysia, end of October and it was the first time we were introduced to a side of Thailand we did not know yet: rain, rain, lots and lots of rain! In the lower part of the small town of Hua Hin the water really ran down the sea in huge quantities.... We are lucky to have our home a couple of kilometers away from this area.

We komen er wel

(English added below)

Op woensdagavond hebben we voorlopig voor de laatste keer met opa & oma Ton uit gegeten. Ze zijn vanochtend terug naar Nederland gevlogen. Ze zouden om 6 uur vertrekken vanuit Hua Hin, maar hadden zich verslapen en werden net na zessen door È, de vrouw van chauffeur Sam, uit bed gebeld... Het is dat er iets geweldigs op komst is in Eindhoven (eind oktober een nieuw kleinkind!) , maar anders zouden ze liever in Thailand zijn gebleven. Gisteravond hebben we voor het eerst in zeer lange tijd Prajouw, een krasse (bijna) zeventigster, weer eens gezien. Met Prajouw hebben opa & oma Ton al contact vanaf het begin van hun tijd in Thailand, zo'n 10 jaar geleden. Prajouw is een zeer invloedrijke vrouw (en die dat zelf ook maar al te goed weet). De eerste paar jaren heeft Prajouw opa & oma (en ook ons) enkele malen meegenomen naar bij voorbeeld River Kwai, Rose Garden, Floating Market en nog veel meer bezienswaardigheden. Geweldig! En dat deed ze (zo schatten wij in), omdat het toch wel erg interessant is om met Westerlingen gezien te worden. Nu, Prajouw kent natuurlijk veel mensen en zo heeft ze ons uiteindelijk donderdagochtend ook meegenomen naar Wanna, een krappe zestigster, die eigenaresse is van de oude "shopping mall", een beetje in verval rakende supermarkt precies in het hartje van Hua Hin. Supermarkt annex drogist annex kledingwinkel annex.... (te veel om op te noemen). Behalve de "shopping mall" is ze eigenaar van een nieuw, 50 kamers tellend hotel, dat in november gereed zal komen, ook in hartje Hua Hin. We zijn even op de bouw geweest, tja, en het ziet er prachtig uit: marmeren vloeren en een redelijk groot zwembad met een hoop tierelantijntjes. Er wordt nog hard aan gebouwd en het is niet te geloven dat dit in december al vol gasten moet zitten. Tegenover dit hotel is ze ook nog eens, aan de drukke doorgaande weg van Hua Hin, een kleine 200 meter van hartje centrum verwijderd, aan de Petchakasem Road, een appartementencomplex van 5 verdiepingen aan het neerzetten met 16 ruimtes. Op de begane grond komen winkeltjes, de 1e verdieping tot en met 4e verdieping worden kantoorruimtes. Het is nog een karkas, waar je dwars door heen kijkt: een betonnen geraamte met veel, heeeel veel bamboe stokken er in, op, onder en tussen in. Dit moet in januari 2008 klaar zijn! Hele goede timing voor de start van de business. Ik heb altijd gezegd dat ik ooit nog wel eens ergens op een hoogste verdieping wil wonen, tv de deur uit en dan vermaak ik me wel. Altijd wat te zien, altijd wat te beleven. Het toeval wil dat hoe hoger je hier komt, hoe lager de prijs wordt. Dus ergens de komende dagen zullen we Wanna wel bevestigen dat we een kantoorruimte willen huren, op de bovenste verdieping. De afgelopen week hebben we verder na moeten denken over het feit of we een verzekeringskantoor over wilden nemen. We hadden dit aanbod gekregen, maar uiteindelijk is het voor ons nog te vroeg en de investering te hoog. We doen het dus niet. Na dit besluit heb ik meteen een nieuwe blog aangemaakt, een blog die mensen zullen vinden als ze via google zullen gaan zoeken op termen die voor de inburgerscursus van belang zijn, met mijn gegevens en wat linken naar relevante brochures van IND en Postbus 51: http://inburgeringscursusthailandhuahin.blogspot.com/. Kijken of dat werkt. Daarnaast zijn de kinderen vandaag begonnen met hun eerste Thais-Engelse proefwerkweek. Tot en met dinsdag hebben ze elke (werk-)dag 2 of 3 proefwerken. Daarna hebben ze vakantie (lang niet gehad!) tot 31 oktober. Daarna tot ergens 2e helft maart naar school en dan weer 7 of 8 weken vakantie. Dan wordt het ook weer tijd om een keer terug naar Nederland te gaan. Maar voordat het zover is zullen we nog heeeeel veeeeeeel te melden hebben! Tot de volgende keer! My parents in law went back to The Netherlands on Thursday. They want to be home, because their Thai daughter in law will have her first child by the end of October. The first day in years that the overslept...:-)... We got an offer to take over a small local insurance company. Insurances are quite interesting here, since the Thai (in general) is not or hardly insured, but every Western person is. There is hardly supply, but quite some demand. Nevertheless we will not go on with this project; it simply comes too early (we want to be sure we will be staying for a longer time) and the requested investment is too big. I started a new blog (http://inburgeringscursusthailandhuahin.blogspot.com/) to draw up an inventory of the interest in the integration course I still want to set up. And thanks to an old Thai friend of my parents in law we got in contact with somebody who lets offices. She is building a hotel as well as an office building in the very center of Hua Hin. The building will be ready in January. Pricing is very interesting, so we will probably call her somewhere this week to confirm that we want to rent one of the offices. For our children their first English-Thai exams started on Thursday. They were allowed to take a dictionary. We are all curious how this first real test will work out!

Miss Elise!

(English added below)

Elise is vanmiddag naar Somtawin School geweest voor haar evaluatiegesprek. Alhoewel het in eerste instantie de bedoeling was als Kindergarten lerares aan de slag te gaan, schatte men in dat er ouders moeite mee zouden kunnen hebben dat een van nature niet-Engelstalige hun kinderen les zou geven. Máár, dankzij de specialisatie die ze de afgelopen 2 jaar had gevolgd tot gymleerkracht, kan ze wél als gymleerkracht aan de slag! De details krijgen we later deze week te horen. Super! Geweldig! En natuurlijk heel belangrijk voor de werkvergunning die hier aan gekoppeld is!! Eén zorg minder. Gôh, we hebben wat langer gewacht met toevoegen van informatie, omdat Elise eigenlijk elke dag wat van school kon horen. Uiteindelijk zijn we ook hier achter aan moeten gaan, maar ja... way of life, zullen we maar zeggen. De afgelopen week is er in zoverre veel gebeurd, dat er veel ditjes en datjes afgehandeld zijn: de ventilator hangt boven het terras buiten, de stank die we de eerste weken af en toe roken is verholpen en er zijn tig dingetjes opgehangen. Met ophangen bedoel ik dan niet zó maar ophangen, maar écht ophangen. Zaterdagochtend kwamen er 3 auto's voorrijden met huurbaas Jen (vriendelijke jonge dame) en hulpje, werkers (personeel van de vader van Jen), voorman plus een vrachtautootje met een grote container en slangen op het dak. De slangenmannen begonnen eerst met pompen. Pompen? Jawel. De riolering werkt hier iets anders dan bij jullie. Er zitten hier onder het huis 3 grote tanks. Deze tanks vangen alle viezigheid op, maar zullen 1 keer in de zoveel tijd (ongeveer een jaar) leeggepompt moeten worden. Sinds de tanks zijn leeggemaakt is de stankoverlast verdwenen. Toen deze mannen waren verdwenen gingen de handwerkers aan de slag. Met 4 man werd de ventilator opgehangen en werd er in verschillende kamers van alles opgehangen: wij wijzen, zij passen en meten, giebelen (plezier in je werk is belangrijk, toch?), boren, af en toe een keer "falang" roepen, weer giebelen en na een uur of 3 waren ze klaar. Verder hebben we zelf nog een paar haakjes met bisonkit opgehangen en op dit moment is het zo'n beetje af. Daarnaast hebben we het internet inmiddels draadloos weten te krijgen (voor een live rondleiding door het huis kun je gewoon ff msn-en naar nielselise@hotmail.com), heb ik ruzie met m'n zakmes gehad (zwaargewond...) en is Elise druk bezig, in dit paradijs van "laat-maar-maken-voor-weinig", 2 dekbedovertrekken te maken voor de kinderen, want die wilden eigenlijk wel iets wat niet in de winkel te koop was. Nou moet gezegd worden dat het in de winkel ófwel beertjes en prinsesjes zijn of het is prachtig en mooi, maar dan duurder dan in Nederland... Oh ja, naast de Donald Duck en de Belastingdienst heeft nog een fenomeen onze brievenbus weten te vinden: de handgeschreven brief (met ruime inhoud aan knipsels, kopieën en snoep)! De eer van de eerste brief was van de hand van Nina, onze haaibaai van Simsalabim, het Kindercircus waar Martijn en Laureen lid van waren. Tot slot heb ik bij het zoeken naar (nog) meer mogelijkheden om een (onze) blog aantrekkelijk te maken nog wat dingen gevonden: lokale temperatuur, een filmpje van Laureen op Youtube en een manier om een presentatie van foto's toe te voegen. Omdat een aantal van mijn ex-collega's Engels-(of anders-)talig zijn, maar toch graag mee willen kijken / lezen / genieten heb ik afgelopen week onder de laatste stukjes ook een kleine Engelstalige samenvatting geschreven, zodat in ieder geval de foto's wat meer betekenis voor hen krijgen. Today we learned that Elise, my wife, can start as a teacher at Somtawin School in Hua Hin! Initially we thought she would become a Kindergarten teacher, but because she is Dutch, the school thinks that some parents might be offended when their children would be taught by a non-native (English) speaker. Furthermore a lot a small stuff has been done and / or is solved: The sceptic tanks were emptied, because it smelled like @#%@^*%#... (in NL we were used that everything literally disappears down the drain). And a handful of Thai people amused themselves one complete morning in hanging a fan, some pictures, clocks, dartboard, etc. to various walls. When we are 100% certain about Elise's future at Somtawin I will continue my quest for the company we still want to set up.

Donald Duck, PSV en Floralaan.

(English added below) Vandaag kwam de postbode (hier ook op een brommer) met de eerste Donald Duck! Laureen haar klas heeft haar een abonnement op de Donald Duck gegeven bij haar afscheid van school (aan de Floralaan). De Donald Duck wordt rechtstreeks vanaf Sanoma, de uitgever, naar ons verzonden. Prima service, lijkt me (alhoewel ik niet weet hoeveel dit extra moet kosten... Ze zullen er wel geen geld op verliezen). Verder hebben we voor Martijn het PSV-shirt met handtekeningen in laten lijsten en voor Laureen de kussensloop met afscheidswensen van al haar klasgenoten. Totaal 15 euro. Het was nog een hele klus om dat hier te krijgen, zeker omdat de lijst met het PSV-shirt een kleine meter hoog is. Maar als rechtgeaarde Thaaien is het natuurlijk gelukt... op de brommer! Sinds gisteren hebben we ook een printer/scanner/copier, natuurlijk een van Epson (zal Herman blij mee zijn). Wat opvalt is dat de IT-spulletjes hier vergelijkbaar geprijsd zijn met dezelfde spullen in NL. De Epson kostte zo'n 60 euro en ook de draadloze internet router/modem zal rond die koers zijn. Een nieuwe pc heb je al voor rond de 300 euro. Hier verkopen ze er echter niet standaard Windows bij. Standaard wordt een pc met DOS geleverd... Verder hebben we na de installatie van internet vorige week de laatste dagen voor het eerst met beeld en geluid ge-msn-ed, zondag met mijn ouders, zus en familie (nog van harte, mam!) en vandaag met Nok, de (hoog-)zwangere schoonzus van Elise. Wij waren nieuwsgierig naar "de buik", Nok wilde heel graag weten hoe het met Nera, de hond, gaat. Alhoewel ze (Nera...) het veel warm heeft, maakt ze het prima. Op de warmere dagen krijgt ze 1 of 2 keer een koude douche, iets dat ze heerlijk vindt. Ze vraagt er nog net niet zelf om. En zoals je ziet heb ik vandaag een mooie, oranje klok toegevoegd. Handig voor.....:-).....! Today we received the first of the weekly magazines Laureen received as a gift from her former class in The Netherlands. For Martijn we had a PSV soccershirt with signatures of all players as well as a cloth with all best wishes of the children from Laureen's class framed, just for a couple of Euro. With internet being available now at our home we now had the first msn-"talks" face-to-face with my parents and Nok, the (highly pregnant) Thai sister in law of my wife. For our (and your...) health I added a clock, just in case...

Stapje voor stapje.... en meer?

(English added below) Vandaag, vrijdag 14 september, was het weer een dag waarin we het nodige beleefd hebben en toch ook weer wat (en mogelijk behoorlijk veel) vooruit gekomen zijn. Ik heb de kinderen naar school gebracht en sprak net voor de line-up nog even de directeur, die had gezien dat ik vorige week een keer Laureen van school had gehaald, omdat ze hoofdpijn had. Hij wilde weten hoe het er mee ging. Ik heb het verhaal afgestoken wat wij wilden en wat onze achtergronden waren en hij zei eigenlijk meteen: waarom komen jullie niet voor ons werken? Nou hadden we deze vraag in het verleden natuurlijk al aan het (sub)hoofd Jane van de Engelse opleiding gesteld en ook bij het aanmelden van de kinderen kwam het natuurlijk weer ter sprake, maar nee hoor, momenteel geen vacatures. Toen ik van school wegreed, heb ik Elise gehaald. We wilden een brommer (eigenlijk en motor, ong. 125cc) kopen. Tijdens onze rit, het zal half 10 geweest zijn, belde Jane, het hoofd van het "English program": ze wilde graag met Elise en afspraak. Nou waren we vlak bij school, dus zijn we er maar meteen voorbij gereden. Wat bleek was dat ze op zoek waren naar 2 onderbouw leerkrachten. Belangrijk was dat ze ervaring meebrachten. Nou, Elise haar verhaal klopte eigenlijk precies met wat ze wilden. Maandag gaat Elise kijken op school en ze zal in de loop van komende week wel een proefles moeten geven. Als dat goed gaat, heeft ze een baan! Eerste slag gewonnen! Eerste werkvergunning binnen! Plus de bijbehorende voordelen. Nadeel is dat het een full-time job betreft.... De inburgeringscursus gaat gewoon door. Deze ga ik in principe verder en voor het moment alleen opzetten. Scheelt ook nog eens behoorlijk in de opstartkosten voor het bedrijf. En de brommer? Die hebben we gekocht. Een Suzuki Step, 125cc. Precies genoeg ruimte voor Laureen (voorop), Martijn (achterop) en mijzelf (in het midden). Maar als je dacht dat dit vanzelf gaat (kopen, betalen, overschrijven, wegrijden) dan heb je het fout. Als buitenlander moet ik een papier aan de brommerverkoper overhandigen dat door de Immigratie Politie is gestempeld en door de eigenaar van ons huurhuis is ondertekend.... Nu was ik al 2 keer eerder naar de Immigratie Politie geweest, maar vandaag wisten ze me te vertellen dat ik, alvorens dat papier te krijgen, ik me toch eerst zal moeten registreren. Had ik eigenlijk al de eerste dag bij binnenkomst in Thailand moeten doen.... Natuurlijk was er niemand die me / ons dat verteld heeft: niet op de Thaise ambassade in Nederland, niet op het vliegveld in Bangkok, niet bij mijn eerdere bezoekjes aan de Immigratie Politie.... Ach, vergeten, zal ik maar zeggen. Oh ja, en natuurlijk kreeg ik wel 800 baht boete voor het te laat registreren. Ik moet nu 2 pagina's invullen, 1 zelf en 1 door de huurbaas, ik moet van elke beschreven pagina van mijn paspoort een kopie maken plus 2 pasfotoos van 4 bij 6 cm inleveren. Als dat goed is gekeurd, dan pas zal ik mijn papiertje voor de motor krijgen. Ik ben bang (niet echt, maar het gezegde wil het zo) dat "we ain't seen nothing yet" van de Thaise bureaucratie!

De foto's (die we ook nog voor Somtawin School nodig hebben) zijn inmiddels gemaakt, de huurbaas (-bazin) heeft getekend en ik kan maandag weer een tochtje naar de buitenwijken van Huahin beginnen, in de hoop dat het voldoende is.

Verder zijn we er eigenlijk uit dat we de tweede helft van oktober een paar dagen naar Kualalumpur in Maleisië gaan voor nieuwe visa voor Elise (en waarschijnlijk) de kinderen. Waarschijnlijk, omdat school zegt dat ze het land niet uit hoeven, maar de Immigratiepolitie dat ze (in ieder geval Martijn, omdat hij 14 is) wel het land uit moeten. We zien wel. Voor Eur 25 per persoon de nachttrein naar (en over) de grens, waarna er nog zo'n 350 km te gaan is. Mooie stad, Kualalumpur. Ik denk dat we er 2 of 3 nachten blijven. By incidence I talked to the Thai principal of Somtawin school, the international school Martijn and Laureen are attending. I mentioned the goals of our move (setting up an integration course for Thai people that want to emigrate to The Netherlands) and our backgrounds. Within one hour the vice-principal called my wife to ask if she was interested in working at Somtawin as a Kindergarten teacher (something she did untill the very moment we left Holland). Great news and the first step in getting our working permits, necessary to stay the longer period (2-3 years) we intend to stay! We also bought our first motor (Suzuki Step, 125cc) and we agreed on going to Kualalumpur, Malaysia the end of October, because visa need to be renewed.

11 September!

(English added below) Vanavond zagen we de beelden van de 6e herdenkingsdienst van de aanslagen op de Twin Towers in New York. Dat er toch veel, heel veel kan gebeuren in het leven... De afgelopen week hebben we diverse gesprekken gehad met Hollanders (de farang ofwel falang in het Aziatische) in Hua Hin. Hollanders die werk hebben of hadden (en dan meestal gepensioneerd waren) en ons wellicht tips kunnen geven over onze aanpak. Zo is er een Eindhovens stel dat een winkel in Chaam (20 km verder op) begonnen is. We zijn er nog niet geweest, maar het schijnt goed te lopen. Er is een stel uit Tilburg dat twee guest houses beheert. Verder is er het superbehulpzame stel Hans (77 jaar, Amsterdammer) met zijn vrouw Panida, die 1 straatje bij ons vandaan wonen en voor veel farang aanspreekpunt zijn. Een Eindhovenaar (een echte Straatemmer) die met zijn vriendin al vele jaren hier woont. Vandaag hebben we gesproken met Vincent, alweer een Eindhovenaar die tegenover de Stadsschouwburg heeft gewoond en hier met vriendin van zijn "oude" (hij is 55 en werkt af en toe voor de lol....) dag geniet. Zijn broer is trainer, zijn neefjes voetballers bij RPC, de club waar ook Martijn en ik speelden. Alle voornoemde stellen zijn Nederlands/ Thaise stellen. Een paar dagen geleden hebben we ook een Nederlands / Nederlands echtpaar gesproken dat uit Berkel-Enschot kwam, haar (horeca-)zaak had verkocht en eigenlijk een resort op wilden zetten, maar... als NL / NL echtpaar moeilijk (werk)vergunningen en visa voor elkaar kon krijgen. Ze hebben zich daarop in de verzekeringen gestort, maar zijn nog niet helemaal tevreden. Vandaag hebben we ook een "legal office" bezocht. Heel leerzaam. Een B.V. oprichten kan, maar kost relatief veel geld (met de onzekerheid aan opbrengsten). Een vof oprichten kan ook, maar dan zal een Thai(se), al is het alleen op papier, directeur zijn en wij slechts werknemers. Vandaag hebben we telefoon gekregen via een vaste lijn. Ik moest er weer eens een extra keer achter aan gaan, maar begin van de middag hebben een paar mannetjes een kleine 100 meter kabel getrokken over de palen hier op straat en wij zijn nu ook via een vaste lijn bereikbaar: 0066-32534853. Via een 0900-nummer op http://www.televergelijk.nl/ toch weer wat goedkoper dan bellen naar mobiel. Ook Martijn en Laureen hebben mobiele nummers. Elise is bereikbaar via 0066-832635934, Martijn via 0066-840267922 en Laureen via 0066-832634978 (dit zijn de nieuwe telefoonnummers per januari 2008!!). Via bovenstaande website kun je ons zo voor 1, 2 of 3 cent per minuut in Thailand bellen. Gewoon doen!! Let er wel op dat het hier 5 uur later is!! Morgenochtend gaan we, hier in Hua Hin, naar de immigratiedienst voor wat meer duidelijkheid over visa en stempelplichten. Morgenmiddag hebben we een afspraak bij een ander, internationaal, advocatenkantoor om te proberen daar wat wijzer te worden. Het eigen bedrijfje blijft de voorkeur hebben. We met quite a number of Dutch people this week. Coincidentally most of them were from the area we were living in in Holland! We visited 2 legal offices to check what possibilities we had to set up our company. Although it looked fairly complicated to set up something being a Western couple, it will probably cost between Euro 1,000 - 1,500 to set up a company (though only owning 39%...). For (mainly) internet purposes we had a landline installed: 0066-32534853. Off course we were already available via mobile since the beginning of our stay, August 16th: 0066-861721120.

Het echte leven begint!

Afgelopen maandag begon het dan: het echte leven in Thailand! Zondag waren we nog even naar de Mac geweest (blijft de kinderen trekken), maar ik denk dat het voorlopig de laatste keer is geweest, want zowel Elise, Laureen als Martijn hebben de rest van de avond van het ene naar het andere toilet gelopen... Elise en ik zijn Martijn en Laureen maandagochtend om 8 uur weg gaan brengen. Een heel gewirwar van veel kinderen met allemaal dezelfde pakken / pakjes aan. Een foto mogen we voorlopig nog niet op deze blog zetten, maar misschien na verloop van tijd. Ik denk dat we alle 4 even zenuwachtig waren, maar het ging allemaal zonder al te veel hobbels. Alles is anders dan in Nederland: naast de pakjes is er om 8 uur de "line-up", de verzameling en het zingen van het volkslied. Als volleerd voetballer stond Martijn natuurlijk met de lippen op elkaar... Ze hebben elke dag 4 a 5 verschillende lessen, soms in 2 blokuren na elkaar. Alle communicatie in de klas is in het Engels en er worden muntjes gekocht om in 1 van de pauzes te eten en drinken. Er is wel weinig vegetarisch, maar dat lossen we op door Laureen wat van thuis mee te geven. Toen de kinderen naar binnen waren maakten we kennis met een ander Nederlands ouderstel, toevallig hetzelfde stel waarvan we de gegevens eerder van Monique (Zweers) hadden gekregen. Leuk stel (hij Nederlands, zij Thaais), met 3 grieten op Somtawin en een winkel met Westerse en moeilijk verkrijgbare producten in een stadje 20 km verder op. Vanochtend, dinsdag de 4e september, hebben we in het appartementen complex Condochain (zie omcirkelde appartementen op foto. Condochain is inmiddels vorig jaar wel helemaal geel geverfd) 2 appartementen geboekt voor mijn ouders (kamer 50, 3e verdieping, net boven het zwembad) en Hilde en Pim (kamer 194, 9e verdieping), die met hun vieren van 10 december tot 2 januari 2008 naar Thailand zullen komen. Even voor de geinteresseerden onder jullie die ook naar Thailand overwegen te komen: in het hoogseizoen (want daar praten we over in december en januari) kost een maand huur rond de EUR 400 voor een groot 2-kamer appartement.