De tijd vliegt / Time flies

Nog maar vier uur en dan landt het vliegtuig van Esther, Frank, Jens en Jesper alweer in Düsseldorf. Drie weken zijn voorbijgevlogen. Heel veel gezien en gedaan en Thailand van veel kanten leren kennen; haar mooie en lelijke kanten, de rustige en (zeer) lawaaiige kanten, de warme en koude(re, alhoewel niet te vergelijken met Nederland met z'n -20...) kant, de noordelijke en zuidelijke kant, heerlijk gegeten aan mooie westerse tafels, maar ook een meter van de goot, waar de kakkerlakken in en uit renden. Veel te kort om elkaar na zoveel tijd weer "eens" te zien. Maar ja, het leven schijnt alsmaar door te moeten gaan. We hebben er allemaal van genoten; opa en oma, Esther met haar gezin en ik met mijn gezin. Mocht de kans zich voordoen, dan moeten we het zeker nog een keer overdoen! De laatste twee dagen hebben we, na een intensief weekje Chiang Mai, in Hua Hin nog wat rondgekeken. Zo zijn we nog naar de Hua Hin wijngaard geweest, hebben we de tempel van de zwarte boeddha (Wat Huay Mongkhol) bezocht, op zoek gegaan naar de shooting range (maar niet gevonden...), de kunstig geknipte "dierentuin" van Sofitel bewonderd, in Market Village nog snel wat geheugen gekocht voor Jens en Jesper (en daarbij opa en oma bij hun vrijwel dagelijkse uitje naar "de Chinees" met zijn koffiehuisje nog tegen de lijven gelopen), hebben we een wandeling van Kao Takiab naar Kao Tao gemaakt (maar halverwege afgeslagen) en hebben we de aapjes op Kao Takiab ruimschoots gevoerd. De laatste avond, het is zo'n beetje traditie geworden, hebben we van Arun haar kookkunsten bij New Nop Nice mogen genieten tot dat, om iets over zevenen, de taxichauffeur belde, dat hij al voor ons huis stond. Snel naar huis, even omgekleed en de koffers de taxi ingegooid om, zoals gepland, om half acht te vertrekken. Nog eventjes waren we Martijn kwijt... die had zich in de taxi verstopt. Hij wilde toch ook wel heel graag mee naar Nederland, maar die tijd zal nog sneller komen dan 'm lief is! We had a great time with my sister and her family in Thailand. Three weeks is really too short to see eachother when you only have a chance of doing so once or twice a year. But, that's life. We saw a large part of Thailand in all it's diversities. If we get the chance we should do it again somewhere in the future!

Chiang Mai

Rond half negen maandagochtend zou het busje vertrekken. Natuurlijk werd het ietsje later, maar in de Thaise cultuur komt het niet op een kwartiertje meer of minder. De middag ervoor hadden we Anja (collega van Elise) en Christ met hun 3 kinderen (schoolgenoten van Martijn en Laureen) gebeld of ze zin hadden om mee op trektocht te gaan. In totaal gingen we dus met z'n 13-en achter op de bankjes achter op de pickup. Opa en oma, die de middag ervoor samen met Elise al een relaxte vliegreis hadden gemaakt, vertrokken ook om half negen, maar voor hun eigen dagtocht. Eerst werd de Maeram Ethno Ecoagricultural Livelihood Conservation Group bezocht, een prachtig aangelegd resort met een vijftal verschillende stammen die zich (toch wel een beetje, beetje veel) als aapjes lieten bekijken. Maar, moet gezegd, mooie omgeving, prachtig aangelegd. Daarna 20 minuten orchideeën- en vlindertuin; was wat minder. Even boodschappen doen voor het avondeten en nog een lunch en een klein ritje op de olifant voordat we de bergen in gingen. Nou, dat hebben we geweten. De wandeltocht was fors, deze middag werd er veel, heul veul geklommen. Rond zessen, tegen het vallen van de avond, kwamen we, nu ruim 2 en een half uur stijgen, aan in het Lahu dorpje op 1110 meterhoogte. Veel jungle gezien, alleen paadjes waar je net of nauwelijks alleen overheen kon. Er stonden in het dorpje denk ik een veertigtal huizen, waarvan er twee of drie voor gasten waren ingericht; mooie, grote ruimtes met, in ons geval, 7 tweepersoons matrasjes met muskietennet erboven. Prima verzorgd; bamboe hut met redelijke (slaap)luxe. Afzien mag, maar wel een beetje op z'n Westers natuurlijk. Na een (letterlijk) koude douche, werd het avondeten opgediend; massaman (aardappelgerecht) en iets pad thai-erigs (mie met groenten). Zeer smaakvol. Daarna hebben we nog tot 10 uur bij kaarslicht met beide jonge gidsen gezongen en spelletjes met kaarten en lucifers op de achterkant van een kartonnen biertray gedaan; erg eenvoudig maar ook erg vermakelijk. Natuurlijk heb ik mij weer overgegeven aan een overheerlijke Thaise massage door een even overheerlijk Thaise schone... Toen we daarna naar bed gingen was het snel rustig. 's-Nachts was het niet al te koud en de meesten hadden behoorlijk geslapen na een vermoeiende dag. De volgende ochtend werd het rond 7 uur langzaamaan weer wat levendig. Nadat we ontbeten hadden met toast, aardbeienjam en een gekookt eitje gingen we om kwart over 8 weer op pad. Vanochtend zouden we alleen dalen. En dat klopte wel. We daalden in anderhalf uur wandelen een 200-tal meter, wat inhield dat er op sommige stukken tot 60 à 70% gedaald werd over natuurlijke trapjes en kunstmatig en kunstig aangelegde houten trappetjes. Uiteindelijk kwamen we bij een waterval waar we een half uur konden rusten. Daarna redelijk vlak verder door de jungle, rivier volgen, tot we rond het middaguur aankwamen bij de plek waar we zouden gaan wildwater raften. Eerst even lunchen en toen met 3 gezinnen 3 verschillende boten in. Alhoewel het water er hier en daar behoorlijk woest uit zag ging alles van een leien dakje. Onze "chauffeur" was goed gemutst waardoor we met ons vieren een gezellig tochtje maakten. Na deze tocht mochten we overstappen op twee bamboe rafts, die sowieso al een centimeter of 10 tot 20 onder water lagen zodra er een aantal mensen op zaten. Het was uiteindelijk de bedoeling (en gelukt) dat iedereen zeikesnat aankwam op de eindbestemming. Vanuit hier nog een dik uur naar ons hotel rijden om keurig op tijd voor het avondeten weer schoongewassen aan te kunnen treden. Deze avond, na twee daagjes afzien, een lekkere pizza bij de Pizza Hut gehaald en daarna Hilde en Pim opgezocht die inmiddels ook in Awana House waren aangekomen. De volgende ochtend, woensdag, zijn we verschillende wegen gegaan. Opa, oma, Esther en de kinderen gingen naar Tiger Kingdom om samen met een tijger op de foto te kunnen. Frank had een brommer gehuurd om plaatselijk natuurschoon te bekijken en Elise en ik gingen naar Hang Dong om de plaatselijke meubelboulevard te gaan bekijken voor als we meubels mee naar Nederland willen nemen. Daar de taxichauffeur het af liet weten (liet ons door, zo hij zei, een ongelukje met een fiets, iets meer dan een uur wachten), hebben we de twintig kilometer ook maar op de brommer afgelegd. We hadden er ietsje meer van verwacht, maar zijn toch een ervaring rijker. We hebben niets gekocht, wel wat leuke dingen gezien en zullen er eens over denken of we hier de komende maanden nog een weekendje terug zullen gaan. 's-Middags om 4 uur was het weer verzamelen geblazen bij het hotel, zodat we rond 5 uur de terugtocht konden beginnen van Chiang Mai naar Hua Hin. Dit keer gingen we met de bus; een VIP bus, met stoelen die behoorlijk horizontaal konden worden gezet, die om kwart over zes vertrok uit Chiang Mai en ons uiteindelijk na een redelijke nacht (alleen verstoord door een zwaar ronkende monnik achter ons in de bus...) om half 7 's-ochtends in Hua Hin, op de stoep van Condochain afzette. Een zeer geslaagde uitstap naar Chiang Mai!

Oud en Nieuw / New Years Eve

De laatste dagen voor Oud en Nieuw vlogen voorbij. De 30e, einde van de dag kwamen we terug van Koh Tao. Exact op het moment dat we terug kwamen belde Top, de Japanse kok, op dat ie bij ons voor de deur stond met zijn eerste lading tafels en stoelen. Goede timing, beetje on-Thais...:-).... De 31e moest er nog het één ander geregeld worden; laatste inkopen doen, beslag (én schoon-)maken en 100 kilo ijsblokjes halen (5 euro, 70 liter koelbox gratis op bruikleen) om de drank koel te houden die iedereen 's-avonds mee zou nemen.

Top was er om half 6 voor de finishing touch, om 7 uur de eerste gasten. Uiteindelijk waren we met z'n 40-en. Erg gezellige avond gehad met heerlijk eten, gitaarspel door Ron en voetjes van de vloer. Rond 11 uur gingen we naar het strand om bij Sofitel het geweldige oudejaarsvuurwerk mee te maken en het zelfgekochte vuurwerk af te steken; dát mocht de familie natuurlijk niet missen! Om 12 uur was het dan zo ver!!! Nee dus... Ik denk dat er 10 vuurpijlen op heel het strand (toch een kilometer of wat lang) in 10 minuten zijn afgestoken. Net toen we zelf wilden gaan afsteken kwam er politie vertellen dat we geen knalvuurwerk meer af mochten steken. Zou te veel voor de koning zijn... Toen we 1 pijl ter demonstratie alsnog afstaken werd de rest in beslag genomen... vreemd verhaal... Nadat de agenten verder waren gelopen is het restant van het vuurwerk alsnog afgestoken...

Rond 1 uur ging ieder zijns weegs en zijn we met de jonkies nog even naar TNT bar gegaan. Matthieu en Tip bleken hun bar verkocht te hebben! Aan een Australiër, Steve, erg sympathieke man. Om 2 uur gingen we huiswaarts. Alhoewel het vuurwerk erg tegen viel, toch een zeer geslaagde avond gehad.

Op 1 januari hebben we natuurlijk wat uitgeslapen. Nadat Frank toch nog zijn onvermijdelijke uurtje in de tuin had doorgebracht, zijn we met z'n allen (onze 2 gezinnen plus de oma's en opa's, 12 in totaal) naar Banyan Golf Resort gegaan om te lunchen. De driving ranch was gesloten, wel nam Marc ons mee met een aantal golfkarts om het hele golf resort te bekijken. Frank, toch een kenner met de ervaring van een aantal jaren golfbaan onderhoud, was erg onder de indruk.

Op 2 januari hadden we 's-avonds de Nieuwjaarsreceptie van de Nederlandse Vereniging, voor de eerste keer in Hanuman Restaurant. Een doorslaand succes! Er waren 100 mensen op af gekomen, André draaide (blijkbaar) zeer dansbare muziek, Elise haar oliebollen vonden gretig aftrek (met een beetje hulp van meneer Koopmans) en er werd veel gekletst en gelachen. Kortom een Oud op Nieuw om niet snel meer te vergeten.

De volgende ochtend was het weer vroeg uit de veren, want we zouden om half 11 bij Condochain worden opgehaald om onze reis naar Chiang Mai te beginnen. Met zijn 10-en in een minibusje, dat door Moo (spreek uit "Moe", Thais voor varken) werd bestuurd, een kleine, gezette, sluwe, maar zeker ook aardige Thaise chauffeur, die mij meteen een foto-albummetje liet zien van een aantal (dodelijke...) slachtoffers die hij met zijn baan als eerste-hulp-medewerker-op-de-weg had meegemaakt; met een brede glimlach naast elk slachtoffer... Vreemde lui, (sommigen van) die Thai... Nadat ik Moo de laatste kilometers nog naar de vertrekhal van het vliegveld had geloodst (lang leven de ervaren taxichauffeurs...), waren we toch nog netjes om 2 uur op Suvarnambhumi ("Soevanaboem" in de volksmond). Opa, oma en Elise gingen met het vliegtuig (waren rond half 6 diezelfde avond in het hotel in Chiang Mai!), de rest ging met de nacht-/slaaptrein. Eerst nog even shoppen in de MBK, daarna nog gegeten daar in het restaurant Fifth Avenue (beetje idee van V&D's "La Place", maar dan beetje boel groter) en tot slot naar het treinstation Hua Lampong gegaan. Voor (en na) het slapen gaan gezellig met een aantal Chinese meisjes zitten kletsen, die van een korte vakantie in Bangkok op de terugweg waren naar hun (tijdelijke) werk als lerares (Chinees) in Chiang Mai. Om 11 uur was het zo'n beetje stil in treinwagon nummer 9. Zo'n nachtelijke treinreis is, wat mij betreft, een reis met een grote hoeveelheid "hazenslaapjes"; je krijgt je rust best wel, maar vaak toch even kort wakker geworden. Om 10 's-ochtends kwamen we aan in Chiang Mai. Snel een taxi opgezocht en naar Awana House gereden. Spulletjes uitgepakt, gedoucht en 's-middags naar de Hot Springs. Best aardig... voor 5 minuten... Veel, heel veel Thaien, die daar kwamen picknicken. Aardig was natuurlijk dat we een mandje eitjes konden kopen en die in een heetwaterbron (105 graden) konden koken. Frank, die niet echt (of eigenlijk echt niet) stil kan zitten heeft nog even geklommen. Na het avond eten bij Black Canyon hebben we de zondagse avondmarkt hier overgelopen. Absoluut de moeite waard!!! Heel groot en veel (schijnbaar) autenthiek spul voor behoorlijke prijzen. Als je hier op een zondag bent, zeker vanaf 4 uur 's-middags "even" over de Ratchadamroen Road lopen. Morgenochtend gaan we met ons 8-en een 2-daagse trektocht doen met overnachting in een bergdorpje. Opa en oma gaan morgen met zijn tweetjes een 1-daags rondtochtje maken hier. Zijn zullen zich tot dinsdagnamiddag met z'n tweetjes moeten vermaken. Dinsdagavond rond half 9 zullen dan Hilde (zus van oma) en Pim hier aankomen, waarna we 1 dag gezamenlijk hebben voordat wij weer terug naar Hua Hin gaan en Hilde en Pim hun rondreis door Thailand voortzetten om uiteindelijk, op de 18e januari, ook in Hua Hin aan te komen.

We had some great New Years parties. First we organized something at our house for 40 people with a (Thai-/)Japanese cook. Then we had a wonderful evening with the Dutch Society on the 2nd of January. On the 3rd we started our journey to the North, to Chiang Mai. On Monday the 5th and Tuesday the 6th we will be trekking through the area North-West of Chiang Mai.

Kerst / Christmas, Sam Roy Jot & Koh Tao

Op donderdag, 1e Kerstdag, terwijl Esther en ik het reisje naar Koh Tao regelden bij het reisbureautje eTicket, heeft de rest van de familie op het strand bij Kao Takiab gelegen, een kleine 5 km zuidelijk van Hua Hin, naast de "apenberg". Vorig jaar heeft Martijn hier op eerste Kerstdag onder een parachute achter een speedboot gehangen, dit jaar werd het "slechts" bananenboot voor Jens, Jesper, Martijn en Laureen. Op het einde van de middag nog even bij de honds(...)brutale aapjes gaan kijken en op Kerstavond bij New Nop Nice gegeten. Op vrijdag zijn we, alleen de jonkies deze keer, naar Sam Roy Jot gegaan. Het weer was maar zozo, maar prima weer om de berg en de rotsen te beklimmen. Sam Roy Jot was dichter bij dan gedacht en na het bezoek aan de tempel zijn we het park nog verder doorgereden; prachtige rotspartijen en veel garnalenkwekerijen. Het toegangskaartje voor "ons Thaien" (op vertoning van ons Thaise rijbewijs) was een faktor 10 goedkoper van dat van de buitenlanders; 20 om 200 baht p.p. Deze Tweede Kerstdag wilden we bij de Japanner gaan eten, maar op het moment dat we binnenkwamen was er paniek in de tent (letterlijk, want veel meer is het restaurantje niet). Zijn dochterje was in een pan met hete soep gaan zitten en was behoorlijk verbrand. In paniek bracht Top haar naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, dat toevallig ook nog het duurste van de regio was. De volgende middag ben ik gaan kijken en de herinneringen aan Laureen 9 jaar geleden in Hongarije schoten omhoog... Vervelend is hier dat de verzekering hier net even anders werkt dan in Nederland, waardoor we Top een beetje hebben mogen helpen. Omdat het ziekenhuis zo duur was waren ze eigenlijk steeds bezig met bellen om een ander ziekenhuisbed te bemachtigen, wat ze uiteindelijk vonden in Ratchaburi, een uur reizen hiervandaan. (Vandaag, 30 december, hoorden we dat zijn dochter komend weekend waarschijnlijk al naar huis mocht!) De 27e december was een rustdag als voorbereiding op het tochtje naar Koh Tao. Om 's-avonds de tijd te doden zijn we, nadat de tassen waren gepakt, nog even bij Matthieu en Tip in hun TNT bar langsgegaan. Om 12 uur was Sem Long (al lang) present om ons naar Chumporn te brengen, de plaats waar de boot richting Koh Tao vertrekt. Nu hadden we geprobeerd om zowel heen als terug een catamaran te regelen, maar deze was de heenreis volgeboekt (in ieder geval voor 10 mensen, opa en oma Agnes gingen ook mee). Er zat niets anders op dan een gewone boot te nemen, die er geen 1,5 maar een 3-tal uren over deed. Nou, en dat hebben we (of eigenlijk ze) geweten; met golven van 3 tot 4 meter hoog had ons bootje het zwaar te verduren. Soms 45 graden naar rechts, soms 45 naar links, soms beukend in een grote golf voor ons, soms behoorlijk stijl naar beneden, kortom ge-wel-dig... voor ongeveer de helft van de inzittenden. Voor de andere helft werden de boterhammenzakjes al binnen 5 minuten aangerukt. Oma was één van de eersten wier maag het begaf en die heeft dan ook, samen met opa en Esther, een wat minder prettige reis gehad. Gelukkig konden ze elkaar steunen, want ze zaten naast elkaar... Op Koh Tao aangekomen, rond een uur of 10 in de morgen op de 28e stond het ontvangstcommittee van ViewCliff Resort ons al op te wachten en werden we in een gammele pick-up naar ons verblijf gebracht. Oma, die vanwege plaatsgebrek voor in de auto, bij ons achter in de bak mocht, beleefde nogmaals een hachelijke 10 minuten. De rest van de dag is ze geen stuiver waard geweest... ViewCliff was niet je-van-het; alles was aanwezig, maar op alles was ook weer van alles aan te merken. Maar ja, de mensen van het resort waren uitermate vriendelijk en bij de buren was het goed eten (in ieder geval voor hen die wat binnen konden houden...). Frank heeft een scootertje gehuurd en is het eiland afgereden. De rest is een beetje rond gaan lopen, maar wat we zagen was voornamelijk vies, vuil, in slechte staat of hard op weg er naar toe. Er werd wel veel gebouwd, maar er werd weinig aan gedaan om één en ander op te ruimen of aan het gezicht van de bezoekers te onttrekken. Die eerste dag was dan ook best een afknapper. Dag nummer 2 (meteen ook onze laatste dag op Koh Tao) hebben we gesnorkeld bij Phoenix, één van de vele duikbedrijfjes daar (tegenover de AC bar); leuke ervaring. De zee was nog steeds behoorlijk ruw, waardoor het bootreisje naar Nan Yuan weer behoorlijk avontuurlijk was en er tijdens het snorkelen regelmatig zeewater in het luchtpijpje kwam, maar het was echt wel de moeite waard.

Na deze snorkeltoer bij Nan Yuan zijn we een meter of 150 uit de kust gedropt en zijn we op eigen kracht (met zwemvliezen) al snorkelend naar de kust gegaan. Alhoewel het behoorlijk troebel was onder water (ongetwijfeld door het onrustige water) hebben we toch een paar mooie vissen en heel veel koraal gezien. Frank had nog een onderwatercamera gehuurd, waarvan bijgaand nog wat voorbeelden. 's-Avonds hebben we heerlijk gegeten in het AC Restaurant (niet te verwarren met de keten in Nederland) en hebben we gewandeld door het bijzonder sfeervol verlichte toeristenstraatje. Prima dag gehad! Op dinsdag de 30e werden we om 9 uur weer naar de pier gebracht, ditmaal om ons met de catamaran in 1,5 uur naar Chumporn te laten brengen. De zee was rustig en of het er nu aan gelegen heeft dat een aantal toch wat pilletjes tegen de zeeziekte had genomen weten we niet, maar iedereen kwam ongeschonden weer aan wal na 1,5 uur. Nog even wachten op de bus en ruim ruim 3 uur later stapten we bij Market Village in Hua Hin weer uit de bus. Net op dat moment belde Top, de Thaise Japanner die op Oudjaar bij ons komt koken, dat ie bij ons voor de poort stond om zijn eerste spulletjes af te leveren. Snel naar huis en hem nog even geholpen voordat we met zijn allen op de markt Pad Thai aan de blikken tafeltjes gingen eten. Morgen nog wat laatste dingetjes regelen voor Oudjaarsavond en dan kunnen we alweer aftellen voor onze volgende trip, naar Chiang Mai deze keer; opa, oma en Elise met het vliegtuig (vanuit en terug naar Bangkok), de rest met de nachttrein heen en de nachtbus terug. This week it was Christmas time, time to... go to the beach, visit the monkeys, the temple in Sam Roy Jot and a first time on Koh Tao, an island that was somewhat dissappointing, because of the dirt, badly finished buildings and a lot of ongoing building. Maybe the bumpy ride to the island as well as the cloudy weather were debit of these first impressions, too. The second day we snorkeled near the famous Nan Yuang island and had a very nice diner down the very pleasingly lit touristic area. The ride back to the mainland went very smooth, this time in half the time in a catamaran, so the last impressions were certainly the ones to remember!

20.000 Bezoeken!!! / 20,000 Visits!!!

Sinds dat we met de telling begin oktober 2007 zijn gestart heeft onze weblog vandaag het ongelooflijke aantal van 20.000 bezoeken behaald. Super!!! Since we started counting beginning of October 2007 our weblog today reached an unbelievable number of 20,000 visits. Super!!!