Foto-impressie 1e week familiebezoek / Photo impression 1st week family visit

English added below

De eerste week dat opa en oma Vrijken en Hilde en Pim in Hua Hin op bezoek / vakantie zijn zit er inmiddels (ruimschoots) op. Naast de tijd die ze de eerste dagen nodig hadden om te acclimatiseren (Pim had het het hardste te verduren), hebben ze inmiddels toch al het nodige gedaan: strandbezoek, tempels / boeddhabeelden bezocht, heerlijk gegeten, naar de drijvende markt geweest en natuurlijk River Kwai en Bangkok bezocht. Bijgaand een eerste foto-impressie van hun Tour-de-Thailand. The first week of my family visiting us is already past tense. In this one week they already visited quite a number of things besides the oblogatory beach and local tempel and buddha statue. They also toured around Thailand the last 3 days: Floating market, River Kwai and Bangkok were their goals on this trip. Enclosed you will find a first photo impression of their Tour-de-Thailand.

Hua Hin strand in het hoogseizoen / Hua Hin beach in high season.

Lunch aan het strand van Hua Hin / Hua Hin beach lunch.

Floating market.

Begraafplaats / Cemetery River Kwai.

Oma met een tijger(tje)! / My mother with a tiger!

Bridge over River Kwai.

Bus met chauffeur en gids / Minivan with driver and guide.

Hotel aan de River Kwai / Hotel at River Kwai. Bangkok Paleis van de Koning / Bangkok King's Palace. Bangkok Paleis van de Koning (2) / Bangkok King's Palace (2). Jut en Jul / No comment.

Sitting Buddha en sportdag / and sportsday.

English added below

Mijn ouders hebben zich goed aan de Thaise omgeving aangepast. Ze gaan deels hun eigen weg, deels met Hilde & Pim op stap, deels zijn ze bij ons thuis en voor het laatste deel maken we wat kleinere uitstapjes "Rundumhausen" (geen idee hoe dat plaatsje in het Thais heet...:-)...). Zo zijn we afgelopen donderdag 13 december naar de Sitting Boeddha hier in Hua Hin geweest, een groot, dikbuikig, goudgekleurd Boeddha beeld aan de Noord-West kant van Hua Hin. Alhoewel we hem vanuit de verte al zagen, was het toch even zoeken, maar met onze (weliswaar 2-wiel aangedreven, maar toch) terreinauto zijn we zo'n beetje tot aan de voet van het beeld kunnen komen. Dat lijkt dichtbij, maar toen volgden er nog 219 traptreden. De afgetrainde lichamen van zijn bezoekers hadden daar natuurlijk geen moeite mee.... Daarna nog even de visvijver van Bo Fai bezocht op een tempelcomplex, waarna de familie bij het Zijdemuseum werd gedropt voordat ik de kinderen uit school ging halen en de middag was al weer voorbij. Op vrijdag 14 december was de door Elise georganiseerde sportdag aan de beurt. Elise heeft hier behoorlijk wat tijd in gestoken, maar het heeft dan ook veel indruk bij leerkrachten, leerlingen en ouders achtergelaten. Loon naar werken! Het was een superhete dag, ruim boven de 30 graden en volop zon. De sportdag werd op de nieuwe locatie van Somtawin English Program georganiseerd. Een stief kwartiertje rijden (18 km), maar het gebouw en de faciliteiten daar om heen zijn zeker de moeite waard. In de ochtend werden er voor de peuter- tot en met oudejaarsklassen kleinere spellen georganiseerd. Elk kwartier doordraaien, etc., etc. Op de één of andere manier gaat dat op een Nederlandse school toch makkelijker dan op een Thaise school. Net na de middagpauze hebben Laureen en Eva gecheerleaderd. Dit ging uitstekend: ze werden hiermee 2e (van de 4)! In de middag waren de groepsspelen aan de beurt, waarvoor eerder die week in de pauzes en na school al een aantal voorrondes waren gespeeld op het schoolplein van de huidige school: nu was het de beurt aan de baseball en voetbal halve en hele finales. Tot nu toe was de sportdag steeds een verzameling van een beperkt aantal groepsspelen geweest, met veel toekijkende leerlingen. Met deze sportdag heeft eenieder zich (toch wel in meer of mindere mate, maar toch) in het zweet gewerkt en dat zorgde ervoor dat Elise na afloop veel complimenten kreeg! Tussen de bedrijven door hebben we voor Pim nog een brommer (eigenlijk een motor, 100 cc) gehuurd en elke avond heerlijk samen gegeten. In het weekend hebben mijn ouders en Hilde & Pim bij Skandi Tours, een reisbureau hier in Hua Hin, een reis geboekt van maandagochtend 7 uur tot woensdagavond laat. Ze zullen tijdens de tocht de "Floating Market" bezoeken (de markt waarvan je de kraampjes alleen via smalle bootjes kunt bereiken), de beruchte "River Kwai" met de daarbijbehorende spoorbrug en spoorlijn (waar ze ook een stuk met het treintje over heen zullen rijden) en zullen ze een dagje Bangkok doen. Ben benieuwd of ze na 3 intensieve dagen nog "pap" (of "rijst") kunnen zeggen.

My parents adjusted well to the Thai environment. Off course we see eachother on a daily basis, if only for diner in the evening. Last week we visited the local "Sitting Buddha" and a lake at a temple with a load of (very ugly) Catfish. Furthermore my wife organized Sports Day at her school. In the past this meant that only a limited number of students took part in the sporting events and a lot of them were only watching the others play. This year everybody had to participate (as should be!). She received a lot of compliments. My parents and my family made travelling arrangements to see the famous "Floating market", the notorious "Bridge at River Kwai" and some Bangkok siteseeing. Hope they'll not be too exhausted after 3 intensive days.

De auto! / The car!

English added below

Maandag kwamen mijn ouders uit Nederland aan. Daar wij in Thailand nog geen bankrekening hebben en het geld kost (we zijn Hollanders, niet waar?) om geld naar het buitenland over te schrijven, hebben zij geld voor ons meegenomen. Omdat het hier maandag een feestdag was en de banken daarom gesloten, ben ik meteen dinsdag na de les, met Hans (een buurman een paar deuren verder) naar de bank gegaan alvorens hij mij bij de garage afzette. De bank is een verhaal op zich. Omdat het grootste briefpapier in Thailand een briefje van 1.000 Baht is (iets meer dan 20 euro) kreeg ik ongeveer 10 cm aan briefgeld over de toonbank geschoven! Goeiegrutte, het was bijna genant om aan te pakken. Ik heb het geld in een envellop laten doen en we zijn naar de garage gereden. Nadat al het papierwerk was afgerond (een uurtje later) was het te laat om nog naar Petchaburi te gaan (60 km verder) om de auto op mijn naam te laten schrijven. Vreemd is dat ze het papierwerk (wat sowieso overdreven veel is en kopietjes zijn altijd voldoende) al lang voor mijn komst afgewerkt hadden kunnen hebben, maar dat is een beetje (veel) de Thaise mentaliteit. Afgesproken om woensdagochtend 8 uur, nadat ik Martijn en Laureen op school zou hebben gedropt, terug te komen (en mijn les naar 's-middags verzet). Ik kon wel lekker met de auto naar huis. Wel nog eventjes bij het verzekeringskantoor langs geweest om foto's te laten maken. Op woensdagochtend 8 uur kwam ik bij de garage, om 10 over 8 was de knaap die mee zou rijden er. Eerst moest ie weer 10 minuten papieren invullen voordat we eindelijk konden gaan. De auto rijdt prima. In eerste instantie was er een (niet-auto-eigen) geluidje hoorbaar onder de auto, maar we zijn op woensdagochtend eerst naar de Nissan garage in Petchaburi gegaan om 'm een servicebeurt te geven. Alle wielen gingen er onder uit, de wieldozen (zal wel niet zo heten, maar ja...) die daar onder zaten werden uit elkaar gehaald en geïnspecteerd en na een klein uur konden we weer op weg. 5 Minuutjes rijden en we waren bij de instantie om de auto over te schrijven. Nu gaat het overschrijven van een auto hier ook natuurlijk net ff anders dan in Nederland. Ik had al papieren bij de immigratiepolitie gehaald. Ook had de man van de garage al het nodige papierwerk verzorgd. Bij de instantie waar we nu op de stoep stonden moest ik, in de auto, in een rij gaan staan. Toen ik na 10 minuten aan de beurt was moest ik de auto een soort wasstraat (maar dan zonder wasinstallatie) inrijden. Daar moest de motorklep open en werd de motor geïnspecteerd. Omdat we de pausmobielkap hadden verwijderd, bleek dat er wat meer gegevens nodig waren om 'm op een correcte manier te kunnen registreren. Dus moesten we ook even de weegbrug op. 1500 Kilo weegt onze nieuwe aanwinst, kaal aan de haak. Toen dat voorbij was (weer 15 minuten verder) gingen we naar binnen, meldde mijn Thaise garagevriend zich en werd de papierkraam overhandigd. Er werd wat over en weer gesproken, ik moest, in verband met de wegenbelasting 2812 baht (bijna 60 euro voor een jaar) betalen en we mochten gaan zitten. Zou ongeveer een uurtje duren. Halverwege dat uur werden we nog even op het matje geroepen. Ze hadden zich vergist: de wegenbelasting was 1048 bajt meer. Nou, 80 euro voor een jaar. Valt ook nog mee. Na zo'n 55 minuten (snelle ambtenaren!) mochten we de spullen ophalen: (letterlijk) het blauwe boekje waaruit blijkt dat ik eigenaar van de auto ben, nieuwe kentekenplaten en wat betaalbewijzen en we konden op weg naar huis. Een klein uur later waren we weer terug in Hua Hin bij de garage, zijn de nieuwe nummerborden bevestigd en kon ik naar huis rijden. Inmiddels is het donderdag-middag 1 uur en de eerste 250 km zitten er al op. Ewald zal tevreden zijn als ie weet dat ik ook hier mijn kilometers wel maak.....:-)....!!! On Tuesday we could get our car. But before this we went to the bank to exchange (euro-)money into Thai Bath. Since the largest note in Thailand is one of 1000 Bath (approx. 20 euro) I received a pile of about 10 cm of Thai money.... almost embarrassing! After the money was payed and paperwork was finished (why didn't they do that before, they already knew for 1 week I was coming that day...) it was too late to go to Petchaburi to transfer the car to my name. This we did on Wednesday. I picked a guy from the garage up at 8 AM. It was 60 km to Petchaburi, about 1 hours drive. The car had to be inspected and weighted (took about 30 minutes) and after that another hour or so waiting to get new plates, pay taxes and get back the (literally) blue book, the proof of ownership. At about 12.30 PM I was back home. Now, on Thursday morning, I already drove some 250 kms. I am sure Ewald will be happy to know I also make more than enough kms here in Thailand....:-)....!!!

Bijdrage van opa / Sjef Vrijken:

"Hallo lieve, beste mensen, Wij hebben van Niels de mogelijkheid gekregen om via deze weg iedereen te laten horen hoe wij onze eerste dagen naar Thailand zijn doorgekomen. Voor niet ingewijden wil ik eerst vertellen wie wij zijn. Wij zijn Agnes en Sjef Vrijken, de ouders van Niels, die samen met Hilde (de zus van Agnes) en Pim naar Thailand zijn afgereisd om eens te kijken hoe en waar zij leven, wonen en werken. Wij zijn zondag 9 december bepakt en bezakt met onze familie, dat zijn Theo (de broer van Agnes) en zijn vrouw Lies samen met Esther (onze dochter) en Jens (onze kleinzoon), om half twee afgereisd naar Dusseldorf, om met de LTU naar Niels en zijn gezin te gaan, uitgezwaaid door buren en vrienden. Om half zes vertrok heel rustig ons toestel. We zaten prima. Vrij kort erna kregen we een 3-gangen diner opgediend, eenvoudig maar lekker en goed. Toen begon een wat vreemde nacht met een tijdsverschil van 6 uur. Niet geslapen en Nederlandse tijd 1 uur en Thaise tijd 7 uur in de morgen ging het licht weer aan er werd aanstalten gemaakt om het ontbijt op te dienen. In de tussentijd regen we wat ‘Last’ van turbulentie. Agnes kreeg wat problemen met duizeligheid en misselijkheid, wat te maken had met haar evenwichtsorganen. We hadden de horloges al 6 uur vooruitgezet en om 03.50 uur of te wel 09.50 uur zijn we geland in Bangkok. Tot onze verrassing stond Niels ons op te wachten met de chauffeur van het busje dat ons naar Hua Hin zou brengen. Om half 3 werden we opgewacht bij ons appartement door Elise, Martijn en Laureen. Wat waren we blij. Alles uitgepakt en in optocht naar ons onderkomen met een uitzicht op het zwembad en de zee. Hier houden we het zeker de komende 3 weken wel uit. Voor iedereen hadden we eten, snoep, boeken en hobbyspullen meegebracht. Verrassing!! Toen naar het huis van de familie. Mooi, mooi, mooi en groot, groot, groot. Na een excursie zijn we om half 7 met de taxi naar het restaurant van de zus van Nok gegaan en hebben er prima gegeten. Nog even door de omgeving gelopen, uitkijken voor de hoge stoepen met wat lastig wegdek en om ongeveer 9 uur weer terug naar huis. Nog wat gelezen en gedronken en vroeg naar bed, maar ook weer vroeg op, zodat ik om half 7 in de ochtend dit verhaal zit de dichten wat ik vanavond op Niels zijn computer kan verwerken."

Opa, oma, Hilde en Pim gearriveerd! / Family arrived!

English added below

Vandaag zijn mijn (Niels zijn) ouders en Hilde en Pim (tante en oom) aangekomen. Op de één of andere vreemde manier kon ik slecht slapen... Om 5 uur had ik het gehad, om iets over 5 was ik een film aan het kijken, om 10 over 6 ben ik gaan douchen, eten, tanden poetsen en de hond gaan uit laten en om kwart voor 7 kwam Sam Long met zijn goudbruine Toyotabusje om mij thuis op te halen. Sam heeft, naast een goudkleurig busje, ook een gouden hart, maar praat nul-komma-niks Engels. Hij rijdt prima, heel veilig en probeert elk deukje en hobbeltje in de weg te vermijden om het rijcomfort te vergroten, maar zeker ook om zijn broodwinning zo veel mogelijk te sparen. Ik ken mensen die in 2 uur van Hua Hin naar Bangkok rijden (zo'n 250 km), maar Sam doet er een kleine 3,5 uur over. Mijn ouders zouden om 5 over 10 landen, maar waren er uiteindelijk al om 10 voor 10 in de ochtend. Wij waren op het vliegveld om 10 over 10, 10 minuutjes later waren we bij de gate en weer een kwartier later kwamen opa, oma, Hilde en Pim naar buiten. Natuurlijk was de begroeting allerhartelijkst, maar minder wild / emotioneel dan je je misschien zou voorstellen. In Nederland hadden we tijden dat we elkaar 3 of 4 weken niet zagen. Sinds we in Thailand zitten zien we elkaar via Messenger elke 3 of 4 dagen. En we hadden elkaar net zondagochtend nog gezien via de computer. Ver weg, maar toch dichtbij.... maar dan anders.... We zijn snel naar het busje gelopen, koffers en tassen ingepakt en op weggegaan naar Hua Hin. Natuurlijk weer een rit van 3,5 uur. De dames en heren hadden geen oog dichtgedaan in het vliegtuig, dus af en toe dutte er wel iemand even weg. Na een uurtje of wat hebben we een stop gemaakt. In Thailand stikt het van de pompstations met bijbehorend supermarktje annex restaurantje. In dit geval stopten we bij een Jiffy, één van de bekendere en beter gesorteerde pompstations. Ik kan me nog van onze eerste dagen steeds in Thailand herinneren dat dit de momenten waren waarop je merkte dat je écht in het buitenland was: andere mensen, andere geuren, andere spulletjes in de supermarkt, warm niet te vergeten. Opa en oma kochten hier hun eerste drankjes en junkfood, natuurlijk zonder te weten wat ze kochten. Het één smaakte wel, het ander liet te wensen over... Net voor half 3 arriveerden we in Hua Hin, bij Condochain, het appartementencomplex waar opa, oma, Hilde en Pim verblijven. Elise, Martijn en Laureen stonden al op de uitkijk. We hebben eerst opa & oma naar hun kamer gebracht (kamer 50, te bereiken onder +66-32513057, daarna even wachten en de 50 intikken), een mooi 2-kamer appartement op de derde verdieping, direct boven het zwembad. Daarna hebben we Hilde en Pim naar de negende verdieping gebracht, naar appartement 194 (telefonisch te bereiken onder +66-32513057, daarna even wachten en de 194 intikken). We hebben ze een uurtje of wat aan "hun lot" overgelaten, zich op laten frissen, uit laten pakken en wat aan hun nieuwe tijdelijke omgeving laten wennen. Wij zijn alvast naar het zwembad gegaan en een uurtje of wat later was de familie beneden bij het zwembad. Het zal een uur of 4, half 5 geweest zijn. Het weer was overdag goed geweest, rond Bangkok nog een beetje mistig / smoggy, maar weer volop zon en best warm (rond de 30 graden) in Hua Hin. We hebben daar nog een half uurtje, sommigen in de schaduw, sommigen in de zon, wat zitten kletsen en zijn toen naar ons huis gegaan, daar een hele rondleiding gegeven, nog een glaasje gedronken en alle tassen en tasjes die opa, oma, Hilde en Pim hadden meegenomen bekeken (was toch al gauw een koffer vol vegetarisch eten, oliebollenmix, boeken, chocolade, Senseo, zuurstokken, post, etc., etc.). Rond een uur of 6 zijn we gaan eten in het restaurant van de zus van Nok ("New Nop Nice", de namen van hun 3 zonen) en om 9 uur was iedereen weer thuis. Het is lekker om toch weer wat bekende gezichten om ons heen te hebben lopen!

Eindelijk een auto! / Finally a car!

English added below

Vandaag is het ons gelukt! We hebben een auto gekocht! Het duurt nog een week voordat we 'm op kunnen halen, maar we zijn tevreden. Wat hebben we gekocht: een Nissan Frontier 3 liter van 5 jaar met ruim 62.000 km op de teller. Hij heeft een behoorlijk luxe uitrusting, o.a. lederen bekleding. Het duurt nog een weekje voordat we 'm in gebruik kunnen nemen, omdat we de Pausmobielkap achterop verwijderd willen hebben. Deze wordt vervangen voor een kunststof afdekplaat. Verder komt de auto een cm of 6 hoger op z'n veren te staan, wordt één va de windvangers vervangen en wordt het leer van de bestuurdersstoel gerepareerd (was aan de zijkant, bij het instappen, wat kapot). De aanbetaling is gedaan, nu moeten we "alleen" nog het papierwerk van de immigratiepolitie in orde krijgen de komende dagen. Martijn heeft al een "Topgear" presentatie van de auto gemaakt....:-).... Today we bought our first car in Thailand, a 5 year old 3 liter Nissan Frontier which only drove 62,000 km. It has a nice touch of luxury, like white leather interior, bull bar at the front and sidesteps. We asked them to remove the Pope-mobilish like "carryboy" at the back and to add about 6 cm to the space between the coachwork and the wheels of the car. It is a fairly luxurious edition with e.g. leather interior. We made a deposit today and we still need to get some administration done at the immigration police (curious what they'll think of this time...:-)...). Our son Martijn did his best in making his first "TopGear" presentation on film!

Weblogresultaten november / Weblog result November

English added below

In november is onze weblog ruim 600 keer bezocht door maar liefst 160 verschillende mensen (incl. mensen achter verschillende computers). 108 Personen hebben in november de blog voor het eerst gezien. Gemiddeld is er 29 keer per dag op de weblog ingelogd. Tesamen zijn er bijna 900 webpagina's bekeken, wat het gemiddelde op bijna 1,5 webpagina per bezoek brengt. We hebben voor het eerst digitaal bezoek gehad uit Finland en Jamaica. Hoe mensen van daaruit op onze blog terecht komen.... mag Joost weten.... Sinds we 27 september met (het bijhouden van de statistieken van) http://wijgaannaarthailandtoe.blogspot.com/ begonnen zijn, hebben er ruim 300 mensen bijna 1400 keer de weblog bezocht en meer dan 2100 webpagina's. Indrukwekkende cijfers, vinden wij! Bedankt voor jullie aandacht. We doen ons best met regelmaat de weblog van nieuwe informatie te voorzien. Mocht je VERZOEKJES hebben??? Als je bepaalde zaken wilt weten of zien: laat het gerust weten! The month of November 160 people visited our weblog over 600 times, visiting almost 900 webpages. This means that 29 of you logged in on our webpages on a daily basis, visiting about 1.5 webpages a day. It was the first month we got digital visitors from Finland and Jamaica! Since we started keeping administration of all kinds of statistics September 27th over 300 people visited us, almost 1,400 times and over 2,100 webpages. Impressive figures, we think! If you should have any REQUESTS, like want to know about or see specific things, please do not hesitate and ask us!