Kapper, WFFT, ziek / Hairdresser, WFFT, ill

Na het uitstapje van Elise, Martijn en Laureen naar het (militaire) scoutcamp bij Pattaya ging het normale leven zondagochtend weer zijn gangetje. Terwijl Laureen het grootste deel van de dag met een groepje vrienden en vriendinnen in Market Village had doorgebracht, daar naar de bioscoop was geweest en ter afsluiting met het groepje bij Pompoei was gaan eten, was Martijn, na 600 keer aan de kop te zijn gezeurd door zijn moeder, ´s-avonds dan toch eindelijk naar de kapper gegaan én... het resultaat mag er wezen. Nieuwe, stoere look, leuke kop (met haar, natuurlijk)! Voor maandag 9 februari hadden we met een groep van een man of 15 afgesproken een middagje te gaan Edwin Wiek-en, dat wil zeggen Edwin in zijn Wildlife Rescue Center in de buurt van Pranburi te gaan bezoeken (zie http://www.wfft.org/ voor meer informatie). Om 11 uur vertrek vanuit Condochain. Vanwege de grote hoeveelheid mensen moesten er 5 mensen (achter) de bak in. Zelfs met Elise achterin zal de gemiddelde leeftijd toch wel zo rond de 65 hebben gelegen: zou genoeg moeten zijn voor een Guiness Book vermelding, lijkt me!! Uurtje rijden, kilometer of 60. Nu was het vandaag een boeddha-dag, Mackabucha dag. We zouden rond 2 uur pas op het park zijn en zouden in het dorpje nog wat gaan eten. Daarbij was ons geluk dat er blijkbaar een behoorlijk grote markt een paar 100 meter voor het centrum werd gehouden, waar we ons zo'n anderhalf uur hebben weten te vermaken met eten, tempelbezoek en rondwandelen. Net voor tweeën kwamen we aan bij het centrum van Edwin, die al zo goed als klaar stond voor een rondleiding. Edwin was net terug uit Nederland, waar hij opnames voor het programma De Reünie achter de rug had en was 's-ochtends om 6 uur op de warme Thaise bodem geland, maar hij had alle tijd voor ons. Edwin is een geanimeerd verteller die een geweldig project uit de grond heeft gestampt de laatste 8 jaar. Niet altijd zonder slag of stoot gegaan, maar iemand met veel wilskracht en dadendrang en vol met plannen voor de toekomst; het werk is nooit helemaal gedaan! Eigenlijk was het rondje dat we met Edwin liepen het eerste rondje dat hij liep na zijn reis naar Nederland en het was weer prachtig om te zien hoe hij met al "zijn" dieren omgaat, ze begroet en de nodige knuffels geeft. Zonder uitzondering was men enthousiast over de man, zijn verhaal, zijn centrum en zeker ook de plannen waar hij weer eens mee rond loopt. Het was een maand of 3 geleden dat Elise en ik er waren geweest, maar er was weer zo veel gedaan, gemaakt en gegraven dat we onze ogen weer opnieuw uitkeken. Echt een aanrader om een keer te bezoeken! 's-Avonds zijn we met ons drieën, Laureen was ziek (misselijk en aan de ....rij), naar het feestje van Wouter, mijn tennis-(en inmiddels ook golf-)maat gegaan; heerlijk gegeten in het restaurantje dat 2 maanden geleden 2 deuren bij ons vandaan geopend is. Gezellig zitten tafelen. Het was zeker ook goed te zien dat Ron en zijn vrouw en kinderen er waren en dat Ron vrolijk en positief was en er erg goed uit zag. Het zou mooi zijn als dat weer helemaal goed gaat komen! Dinsdagochtend ging de familie weer naar school, behalve Laureen, die mocht nog een dagje uitzieken. Om 1 uur ben ik met Wouter een uurtje naar de driving range gegaan. We hadden Wouter als verjaardagscadeau een golfles gegeven van een jongen, Tong genaamd, die we via via van harte aanbevolen hadden gekregen. Als beginnelingen werd er sterk op onze houding gehamerd, maar dat wierp toch zeker zijn vruchten af.; met de (ahum) "9" in 70 tot 80% rond de 100 yards slaan zonder al te veel kracht, maar met de juiste lichaamshouding was al een hele andere gewaarwording dan de (letterlijk) blaartrekkende (eerste serieuze) poging van een week daarvoor! Dus; we gaan door, want... het werk is nooit helemaal gedaan! After an after all quite satisfying Scout Camp Martijn finally went to the hair dresser with, again, a very satisfying result! On Monday we went to Edwin Wiek's Wildlife Rescue Center (www.wfft.org), about 60 kilometres North-West of Hua Hin. We had a great and very entertaining time. In the evening we had a diner party for Wouter, my tennis and golf mate. On Tuesday Wouter and I had a wonderful learning experience given by a golf pro, a present we gave Wouter for his birthday.

Scout Camp

De eerste avond, Elise was nog onderweg, kreeg ik een sms-je van Laureen dat het een "f*cking k*t" kamp was. Die omschrijving laat weinig aan de fantasie over... Onder het eten mochten ze geen woord zeggen, ze moesten het grootste deel van de dag hun electronica inleveren en ze hadden al hun snoep in moeten leveren (dat ook nog eens deels voor hun ogen door de militairen werd opgegeten...). Nou, het feest kon beginnen! Achteraf bleek, met name overdag, het een geweldig geslaagd kamp te zijn, met hier en daar één of andere echt militaire actie om deze mensjes te laten voelen (spierpijn van de situps die ze af en toe voor straf kregen...) wat het is om te leren om onvoorwaardelijk te moeten luisteren. Waarvoor wisten ze niet en hadden ze ook nog niet in hun westerse leven meegemaakt (voor zover de kinderen deze ervaring überhaupt al hadden). Ik herkende zeker wel een paar dingen van die paar weken militaire opleiding die ik lang geleden heb gehad; kleineren, frustreren, zonder dat je een idee had dat het zin had en op zo'n manier dat je je er zo sterk tegen wilde verzetten, dat daar altijd wel weer een leerling boven het maaiveld uit kwam, waardoor iedereen (natúúrlijk iedereen) maar straf kreeg. Máár, het moet toch weer gezegd, uiteindelijk hebben de militairen van alle / de meeste / veel kinderen een knuffel gekregen bij het afscheid. Zeker overdag veel en ook veel leuke en leerzame dingen gedaan in een prettige sfeer, ook al moest er ´s-ochtends om half 6 worden opgestaan voor appèl / line-up en een sportuurtje. En de militairen; die hebben die bleekscheten een poepie van een dag of 3 laten ruiken. De emoties kwamen een aantal keren boven; soms negatief vanuit de frustraties, maar soms ook vanuit ontroering, bij voorbeeld bij de touwtjes die de leerlingen van de leraren omgebonden kregen en bij het afscheid op zaterdagochtend. Elise, Martijn en Laureen waren zaterdagavond moe, maar niet doodop. Ze lagen rond 10 uur vanavond te slapen. Ik heb nog maar een paar foto's en vast nog niet het hele verhaal, maar de rest volgt de komende dagen wel. The first signal, coming from Laureen, on Wednesday evening told me that it was a real f*cking camp... very clear... But, during these three days the military people did not only show them how to listen unconditionally (without any reason), but they also entertained the kids in a really good way during daytime. At times emotions came up, sometimes negative because of frustrations, sometimes because somebody was moved in a positive way. Many military people were hugged at the end of the Scout Camp; that says it all, I guess. All in all a great experience!

Opa en oma Agnes weer naar huis / My parents home again

Afgelopen zaterdag 31 januari 2009 was het zo ver. Na 8 weken Thailand moesten opa en oma Agnes weer naar huis toe. Met tegenzin. Ze hebben het erg goed naar de zin gehad. Met name het weer, het vrije gaan en staan waar ze maar wilden, het vrijwel dagelijkse kopje koffie bij "het Chineesje" bij Market Village en natuurlijk niet te vergeten alle dagelijkse activiteiten met ons gezin en andere vrienden en kennissen die ze hier hadden opgedaan heeft ze goed gedaan. Zeker oma ging met tegenzin weer de vreselijke kou, nattigheid en donkere dagen tegemoet... Het zou mooi zijn als ze het aandurven komend jaar (of misschien wel de komende jaren) toch ook weer deze kant uit te komen om van al wat Thailand te bieden heeft te kunnen genieten. Ook als wij hier niet meer zijn... De laatste dagen heb ik geprobeerd opa en oma weer wat wegwijs te maken op opa's nieuwe notebook; Msn, Skype en Mail gaan ze hopelijk (weer) regelmatig gebruiken, want daar was de tijd voor dat ze naar Thailand kwamen een beetje de klad in gekomen. 's-Avonds kregen ze bij New Nop Nice nog een bloemetje aangeboden door opa en oma Ton, waar ze de afgelopen 2 maanden heel wat (kaart)uurtjes mee hebben doorgebracht. Zaterdagavond zijn we met het oude vertrouwde busje van Samrong (zeg: Semlong) naar het vliegveld gereden. Ik heb ze weggebracht. Half 9 vertrokken, 10 over 12 daar. Direct ingecheckt bij de First Class (je moet wat, toch?) en binnen 5 minuten stonden rolstoel en begeleiding klaar. 5 Minuten later namen we nog snel afscheid (hoe sneller, hoe beter / makkelijker meestal) en om half 1 zat ik weer in de taxibus op weg naar Hua Hin, waar ik om kwart over 3 in de nacht weer werd afgezet. Samrong moest nog een keer op en neer naar Suvarnabhumi om om 7 uur iemand op te halen. Op vrijdag kregen opa en oma Agnes trouwens een nog wat ongelukkig berichtje uit Nederland. De ketel was kapot... Het was 9 graden in huis, zaterdagochtend zou een monteur komen. De monteur wist te vertellen dat de ketel niet meer te repareren was. Er zijn snel een viertal kacheltjes bijgehaald om de zaak enigszins op te warmen. Toen ik mijn moeder zondagochtend 12 uur (Nederlandse tijd) sprak was het 17 graden in huis; de temperatuur steeg geleidelijk. Maandagochtend zou de vervanging van de ketel geregeld gaan worden. Afgelopen dinsdag heb ik met Theo (broer van oma Agnes) een rondje gegolfd op Banyan. Mijn eerste keer. Daar we in flights van 4 werden weggestuurd en onze Zweedse partners de nodige ervaring hadden hebben we ze op de eerste hole al vooruit gestuurd; speelde iets relaxter. Het is moeilijk te zeggen of ik echt tevreden was of niet. Ja, ik heb een aantal keer mooi geslagen en zelfs op de green in het gaatje geput over een afstand van zo'n 5 meter. Nee, want als beginnend golfer zitten er natuurlijk de nodige misslagen bij. Al met al hoefde ik niet ontevreden te zijn. Met verrekening van de handicap van 36 had ik een totaalscore van 14 met een totaal aantal slagen van rond de 125. Ik heb inmiddels de afspraak staan om maandagmiddag met Wouter een uurtje op de driving range af te gaan slaan: alleen oefening baart kunst. Op vrijdag hadden we weer de Nederlandse avond. Mooie opkomst, rond de 65 mensen, maar om half 10 werd het al weer wat rustiger. Om 12 uur nog even André zijn 49e verjaardag gevierd, rond 1 uur in bed. Komende week staat in het teken van het scoutcamp; Martijn en Laureen vertrekken woensdagochtend 5 uur (...) met school naar een plaats in de buurt van Pattaya. Elise zal woensdag nog was scout-activiteiten op school hebben, maar zal dan ook doorreizen naar Pattaya. Het programma zag er leuk uit. Wel lange dagen, wat opviel was dat ze vooral vroeg, heel vroeg beginnen... Last Saturday my parents went home again after 8 weeks of Thailand. They really had a wonderful time here with the great weather and spending a lot of time with friends and family. Little disappointment was that their boiler broke down in Holland and when they got home on Sunday it was not warmer than 17 degrees (Celsius); big difference with Thailand... Upcoming week Martijn, Laureen and Elise will have scoutcamp with Somtawin; the agenda looks very nice, the only thing that seems to be wrong is that they seem to be getting up before 6 AM every day...

Chinees Nieuwjaar 4706, Jaar van de Os / Chinese New Year 4706, Year of the Ox

Afgelopen weekend stond hier in het teken van Chinees Nieuwjaar. Nummertje 4706, het jaar van de Os gaat maandag 26 januari van start. Het wordt hier niet echt groots gevierd, maar "ons" Market Village winkelcentrum had toch een show van een uur of 2 voor het bezoekend publiek op poten gezet. Bestond wel voor een groot deel uit wachten vanwege wisseling of opbouw van toneel, maar een hele leuke show om naar te kijken (... wel één waar de arbeidsinspectie de haren bij uit het hoofd zou trekken...). Eind van de middag zijn we met ons allen (en dat is deze week nogal een groep: opa en oma Agnes, opa en oma Ton, Hilde en Pim, Theo en Lies, Cor en Nia en wij met ons vieren) naar Market Village getogen om goede plaatsen voor de hoogaangeprezen show te bemachtigen. Op de weg was het opmerkelijk rustig, aangekomen bij Market Village konden we inderdaad 1e rang zitten. We moesten nog wel even geduld hebben, want de begintijd van 6 uur werd natuurlijk half 7 (Thais half uurtje als variant op ons Brabants kwartiertje). De eerste helft van de show vond plaats op een hele trits palen van een meter of 2 hoog. Twee jonge mannen hadden een prachtig Chinees dierenpak aangetrokken (waarbij alles van staart tot kop kon en steeds moest bewegen) en liepen en renden rond over de palen, ongetwijfeld een prachtig verhaal uitbeeldend, maar de strekking daarvan is ons jammer genoeg geheel ontgaan. Na een uurtje verplaatste het toneel zich van het pleintje direct voor het winkelcentrum naar het grotere plein richting de straat. Toen kwam de grote draak, die door een man (en 1 vrouw als ik me niet vergis) of 15 op stokken gedragen werd, zijn verhaal vertellen. In het uur dat volgde was er veel te zien en te horen: van 100.000 klappers, de vuurspuwende draak, jongens die elke 30 seconden de stokken van elkaar overnamen, moeilijke bewegingen waarbij de stok onder het staartstuk keer op keer van links naar rechts vloog en een act op 2 meter of 6 hoge palen waarbij een manneke van hooguit een jaar of 10 (vastgebonden boven aan de paal) soms onderuit leek te gaan (wat goed was voor een hoop geschreeuw uit het publiek) en dan weer omhoog werd gecatapulteerd om het gevecht op hoogte met de draak weer aan te gaan. De moeite waard in ieder geval. Na dit spektakel zijn we met ons allen gaan eten bij Santa Fé en hebben bij een nieuw zaakje (Secret Recipies?) nog wat koffie gedronken om rond half 11 toch maar huiswaarts te gaan. Het gebruik van vuurwerk, 1.000, 10.000 of 100.000 klappers, met Chinees Nieuwjaar zorgde ervoor dat, op onze vrije zondagochtend, Nera in alle vroegte (7 uur...) als een gestresst keeshondje op ons bed sprong (omdat wij hier in huis voornamelijk boven leven komt Nera hier gewoon in huis). Na haar er vanaf gebonjourd te hebben was het even rustig, tot dat ze zich om 9 uur weer door een knallerij in de buurt genoodzaakt voelde om ons in haar smart te laten delen...

This weekend we saw a wonderful Chinese New Year show at the shopping mall Market Village her in Hua Hin. We have 8 people from both our families over and enjoyed eachothers company. All the fireworks that accompany these festivities make our dog (already nervous by her very nature) even more stressed, especially at 7 in the morning... Sunday morning...

Meer vakanties! / More holidays!

Dinsdagmiddag hingen Theo (broer van mijn moeder) en Lies (Snelting) aan de lijn en dát gebeurt niet vaak, behalve als er iets te melden is. En iets te melden hadden ze inderdaad! Ook zij waren het weer in Nederland helemaal beu en wilden er eigenlijk direct werk van maken om deze kant uit te komen! Ongelofelijk maar waar. Uiteindelijk mailden ze een dag later dat ze komende vrijdag om 10 uur in de ochtend in Bangkok zullen landen. De taxi is inmiddels geregeld, Lies en Theo moeten alleen nog boodschappen doen, snoep kopen voor de kids. Mijn ouders hadden daarnaast het idee dat ze de 24 januari weer naar Nederland gingen. Op zich klopt dat ook wel, maar met het verschil dat ze niet zaterdagavond weg kunnen, maar zaterdagochtend vroeg het vliegtuig gaat en dat ze daarmee vrijdagavond al hier moeten vertrekken... tenminste, zóuden moeten vertrekken. Op de één of andere manier viel die ene dag minder zo zwaar dat mijn ouders gezegd hebben dat ze de terugvlucht een week wilden uitstellen. Ze gaan nu dus NIET vrijdagavond de 23e januari, maar ZATERDAGavond de 31e weg, om de nacht van de eerste februari, om half 3 's-ochtends vlucht C165 van China Air te nemen! Als je daarbij weet dat Hilde (zus van mijn moeder) en Pim eergisteren hier zijn aangekomen, na 2 weken te hebben rondgetrokken door Noord-Thailand, wordt het nog een gezellige boel de komende week (weken). Next week (weeks) we will again have quite a number of relatives here: my mothers' younger brother and sister (and theirpartners) are here for some time. Reason enough for my parents to postphone their flight back by one week!

Dochter Top... / Daughter Top...

Vanavond bij het restaurant van Top geweest. Toen hij mij zag schrok hij zichtbaar. Gelukkig zaten er nog niet veel mensen in zijn zaak. Zijn vrouw en moeder (die beiden geen Engels spreken) waren er ook bij. Uiteindelijk heeft zijn dochter het ziekenhuis in Ratchaburi nooit verlaten. Alhoewel de artsen vrij snel positief waren over de genezing van de wonden, bleek er toch een infectie naar binnen te zijn geslagen. De vrouw van Top is, voor zo ver ik begrepen heb, de hele tijd bij haar dochtertje kunnen blijven, waarbij het dochtertje steevast klaagde over vermoeidheid en honger. Hun dochtertje (weer als ik het goed begrepen heb) mocht niets vasts eten, maar kreeg veelvuldig zoutoplossingen toegediend. Na het ongeluk heeft het nog maar 16 dagen mogen duren. Hun dochtertje is inmiddels gecremeerd... Top sprak de hoop uit dat zijn vrouw snel weer zwanger zou worden in de hoop dat hun dochter in het nieuwe kindje voort zou kunnen leven... Dit verhaal is vooral GEEN reden om bij zijn heerlijke Japanse restaurant weg te blijven! Juist nu kunnen ze drukte, afleiding en zeker ook het geld hard gebruiken. Als je zin hebt om lekker Japans te eten (maar misschien ook wel als je daar wat minder zin in hebt... en hier in de buurt woont...) ga eens bij hem langs. Zijn restaurant zit in Hua Hin aan het spoor, aan de straat tussen het treinstation en de spoorovergang bij Soi 88 en is te herkennen aan een 4-tal verlichte lampionnen voor de ingang. Doen!

This evening I was at Top´s restaurant. It seemed that, although the doctors were fairly positive about the recovery of the external wounds, in the end his little daughter died from an infection of the blood (something which is seen more often as I was told). His daughter lived for some 16 days after the accident. He said he hoped his wife could get pregnant fairly soon again, hoping the spirit of their daughter could live on... If you are in for some very nice Japanese food, please visit his restaurant. It can be found in Hua Hin between the railway station and railway crossing on Soi 88. It can be recognized by 4 lit Chinese (...) lanterns in front of the restaurant.

Zomervakantie en terug! / Summerholiday and back!

De aanbieding van AirAsia was geldig tot gisteravond 12 uur. Om 1 minuut voor 12 gisteravond was de betaling de deur uit... We gaan van 20 april tot en met 11 mei van dit jaar onze zomervakantie doorbrengen in... China! Eigenlijk hebben we alleen nog de vluchten heen (naar Guangzhou) en terug (vanuit Hong Kong) geregeld. Voor 90 euro per persoon zijn we heen en terug. Én, opa en oma Ton (de ouders van Elise), gaan ook mee. De tocht door China moet nog wel ingevuld worden. Natuurlijk hebben we, met een beetje hulp van wat reisorganisaties, een globale reis uitgestippeld en weten we dat we de Chinese Muur in de buurt van Peking (Beijing) en het Terracotta leger bij Xian willen zien. Wat ook vaststaat is dat we in Hong Kong tot slot van de reis een paar dagen Disneyland willen bezoeken, maar voor de rest is het nog braakliggend terrein. Alle hints, tips en must-sees zijn daarom van harte welkom. Wat is de beste reismethode? Is de nachttrein een goede oplossing? Wat de beste (goedkoopste?) vliegmaatschappij? Welke steden (dorpen) moeten we per sé bezoeken? Goede hotels? Hoe lokaal best rond te reizen? Afdingen? Noem maar op. We zijn redelijk blanco en vanaf nu gaan we de nodige informatie verzamelen. Met het boeken van deze reis (we zitten nu toch in Azië, nietwaar?) hebben we ook meteen besloten (meer eigenlijk: uitgesproken) dat we in augustus van dit jaar terug naar Nederland gaan! Het idee leefde al langer, maar het besluit is gevallen. Definitief! Leuke uitdaging om dat weer allemaal in goede banen te gaan leiden: vlucht zoeken voor de juiste prijs en onder de juiste voorwaarden, moeten we iets speciaals regelen voor Nera (onze hond), de scholen informeren, gaan we nu wel of niet een container mee terug nemen, t.z.t. auto en brommer verkopen, etc., etc.? Gaat weer het nodige regelwerk opleveren. Heerlijk! 2009 belooft weer veel avontuur op te gaan leveren...:-)...! We just booked our flight to China, where we will spend 3 weeks of our summer holiday this year April/May. Because AirAsia just started to fly on some Chinese airports, they had a great offer (valid until yesterday): Bangkok - Guangzhou v.v. at 90 euro each. What we will be doing there we will be considering upcoming months. We also decided that we will go back to The Netherlands in August of this year! Not that we do not like it here, this 2 years experience was great. 2009 seems to become another adventurous year for us...:-)...!