Loy Krathong

English added below

23/24 November is in Thailand een traditionele feestdag: Loy Krathong. Loy Krathong is een jaarlijkse dankzegging aan de godin Mae Kong Ka omdat zij zo'n overvloedige regenval heeft gegeven en daarmee voedsel, drinkwater en transportwegen voor de bevolking. Het is op hetzelfde moment ook een vragen om vergeving van de zonde van het verspillen van water. Veel Thai geloven daarnaast ook dat als hun krathong wegvaart, daarmee de zonden van het afgelopen jaar worden weggewassen. Meer informatie over dit feest vind je door op bijgaande link te klikken: http://nl.wikipedia.org/wiki/Loy_Krathong. Op de school van Martijn en Laureen werd op vrijdag 23 november de hele ochtend aandacht besteed aan Loy Krathong. Laureen viel zelfs de eer te beurt om samen met 9 andere meisjes in een beauty contest te strijden. Het meisje waarvoor de meeste bloemen werden gekocht (en daarmee in handen kreeg gestopt) was de winnaar. Alhoewel deze wedstrijd veel geld in het laatjes bracht voor school, waren er ouders die direct 50 bloemen kochten en hun kinderen direct een leuke voorsprong gaven. Wij waren niet die ouders.... In de navolgende filmpjes zie je de line-up van 10 jongedames van diverse klassen (grades) en de beautywalk die ze voor het toegestroomde prubliek moesten uitvoeren: Op zaterdag zijn we op het einde van de middag naar Alia en Dick gegaan met hun prachtige huis vrijwel aan het strand. We zijn daar naar een markt in de buurt gewandeld en hebben daar eten voor die avond gekocht. Thuis is de tafel gedekt, hebben we heerlijk gegeten, hebben snel de tafel afgeruimd en de vaat gedaan en daarna hebben de meesten hun eigen Loy Krathong bootje gemaakt. Om een uur of 8 zijn we naar het strand gegaan, waar het een drukte van belang was. Er waren verschillende podia en snoei-, snoeiharde zang en muziek. Natuurlijk had Elise een speciaal bootje voor Robin gemaakt. Rond een uur of half 10 begonnen de eerste van de 7 aanwezige kids af te vallen (gewoon moe...) en zijn we langzaamaan op huis aangereden. Goed opletten onderweg, want de Thai wil op dit soort dagen nog wel eens een borreltje of wat te veel nemen en dan toch maar de auto nemen... We hebben maar één ongeluk onderweg gezien, maar zijn natuurlijk zelf probleemloos thuis gekomen. En, oh ja, de auto... We zijn met 2 auto's, met Wouter (plus aanhang) en Siep naar Pranburi gereden, een kleine 20 km Zuidelijk van Hua Hin. Daar zou hij staan... nee dus! Verkocht! Maar... de man die hem wilde kopen was nog in afwachting van het rondkrijgen van de financiën. Als hij pech heeft, hebben wij geluk... als ie lekker rijdt, natuurlijk! Ik heb nog in 2 auto's gereden: een Toyota pickup van een jaar of 7 oud met 6 zitplaatsen en slecht 92.000 km op de teller waar zo 5 jaar garantie op werd gegeven. Deze vriend begaf het echter na zo'n 300 meter proefrit... wij zijn maar teruggelopen en verder gereden... De tweede auto was een zilverkleurige Ford Ranger, ook een pickup, maar nu van 6 jaar oud, 3 liter turbo diesel met toch wel 200.000 op de teller, maar een op het oog goede auto voor een zeer interessante prijs. Proefritje gemaakt. Reed prima. Van de originele prijs hebben we een kleine 10% af kunnen krijgen, maar toch kijken we nog even verder. Waarschijnlijk pakken we zondag de brommer nog even om wat rond te gaan kijken.

Rustige week / quiet week

English added below

Sinds de vorige post is er niet veel gebeurd hier. We zijn allemaal druk geweest. Elise op school (les geven en organiseren sportdag op 14 december as.), de kinderen natuurlijk heeel druk op school met les krijgen en huiswerk maken (ze krijgen ook tenminste één x per week Nederlands van ons) en ik ben met de eerste lessen Nederlands begonnen. Het is aanpassen aan het tempo van "de klant", heel veel herhalen en laten herhalen, máár de tijd vliegt voorbij en we hebben er lol in. Dat is belangrijk! Ik ben aan het nadenken hoe ik de cursus vol krijg met toch zeker 4 à 5 cursisten per periode van 2 maanden. Lukt dat niet.... dan zal het een magere boterham worden. Én, het is hier een beetje de-kip-en-het-ei verhaal; reclame maken (hier althans) kan moeilijk, omdat ik nog niets heb aan ruimte en, het belangrijkste, werkvergunning. Maar zet ik het vestigen van het bedrijf-met-werkvergunning in gang, dan moet ik toch van een zeker aantal klanten uit kunnen gaan. Blijft afwegen, voorzichtig navraag doen en zorgen dat ik na de huidige lesperiode weet wat wel, wat niet en wat meer en wat minder te doen én in wat voor tijd, in hoeveel weken. Op dit moment vliegt de ochtend voorbij en bestaat de middag uit boodschappen doen, de was en de vaat doen, hond uitlaten en de weblog updaten. Lekker rustig, af en toe bij het saaie af.... maar wel lekker! Nou, ff uit het hoofd. Afgelopen week.... Het heeft met tijd en wijle hard, heeel hard en lang geregend. Eén of twee keer 's-ochtends als de kinderen naar school moeten. Dat betekent regencape om, opstappen, Laureen voor en Martijn achter onder de cape en (voorzichtig) gassen maar. Gaat prima, Martijn en Laureen komen redelijk droog aan. Als ik eenmaal thuis ben, nah, dan kan ik enkele kledingsstukken wel uitwringen én.... kan ik lekker meteen de was opvouwen! Kwestie van het praktische met het aangename (...) combineren. Verder hebben we veel uit gegeten (we waren allemaal doooodmoe aan het einde van de dag, natuurlijk)! Op vrijdagavond zagen we in het winkelcentrum een show van 2e hands auto's (3 auto's...). Nou hadden we het er natuurlijk wel eens over gehad, maar het beste wat we de afgelopen 3 maanden hadden gezien was een auto van 10 jaar oud, 400.000 km op de teller en toch nog 7 à 8000 euro.... dat doen we maar niet. Het brommertje en de fiets voldoen prima, althans binnen Hua Hin. Als we naar buiten willen, zullen we moeten plannen: auto huren, grote, trage bus nemen, kleine, snelle bus nemen, trein? Spontaan even ergens naar toe is moeilijk. Nu was één van de 3 auto's die we nu zagen een 3 liter Chevrolet Colorado, een 4-deurs pickup (bijna iedereen rijdt hier een pickup) van 3 jaar oud met 150.000 km op de teller en.... voor een aangename prijs. Hmm, interessant. Toevallig had een andere Nederlander hier recent, in Bangkok, eenzelfde wagen gekocht (en een andere Nederlander hetzelfde type in de prak gereden...) en vond ie het leuk een keer mee te gaan kijken. Net als wij was hij bijzonder positief over hoe de wagen er uit zag. Het lijkt er op dat een wagen die een showroom in gaat écht van boven tot onder en van binnen naar buiten wordt schoongemaakt. Zelfs de motor zag er uit als nieuw. Hopelijk hadden ze na de schoonmaak (en het in elkaar zetten) niet te veel schroefjes, moertjes of slangetjes over... Als ie dus ook zo goed loopt en rijdt dan zouden we komende week best eens eigenaar van een auto kunnen zijn. Aanstaande zaterdag gaan we proefrijden! We waren in eerste instantie naar het winkelcentrum toe gegaan, omdat Martijn zijn eerste logeerpartij buiten de deur had: bij Filip Nylen, een Zweedse jongen die in zijn 14 jaar al de halve wereld had gezien. Filip is zoon van een Zweedse oud-international (voetballer), vandaar. Goed te zien dat ook hier weer vooruitgang is geboekt. Verder hebben we onder de meeste van de Nederlandse kinderen van de Somtawin school lotjes getrokken voor een Sinterklaasviering op 8 december (was al lange tijd niet gebeurd!), hebben Martijn en ik maandag namiddag een 100-tal ballen het groen op geslagen van de driving range van "de Royal" (we doen niet voor minder!!) en hebben we maandagavond, als verlaat verjaardagscadeautje voor Elise, op uitnodiging van de overbuurman (Henk, 70 jaar en oud-boxer en hoofd beveiliging bij evenementen op het circuit van Zandvoort) een lekker hapje gegeten in Ray's Bar, waar live Jazz muziek werd gespeeld. Al met al dus best een rustig weekje met (blijkbaar) toch het nodige dat meldenswaardig is! Groetjes en tot volgende week! We had a quiet week this week. No huge activities or trips planned, no births, no birthdays, only working, going to school and things like shopping, doing the laundry and dishes and vacuming.... my favorite! We saw a very nice car, a Chevrolet Colorado pick-up. If it drives as well as it looked at a 3-car-show in the shopping mall, we might be it's owner next week. I'm already looking forward to that! I started my lessons during morning hours (9 - 12 AM), so besides some household tasks I have some spare time left (...) to go to a driving range some 5 minutes from here to hit some balls. As expected, after having hit a ball or 2 some 3 or 4 years ago, the beginning is tough. Furthermore it was the first time our son Martijn spent the night at a friend's house; it is good to see we are improving in that area, too. See you all next week!

Partytime!

English added below

Deze week hebben we het maar druk gehad. Natuurlijk hebben we vrijwel dagelijks contact gehad met Rob, Nok en Robin om (live via msn) te kijken hoe hij slaapt, huilt, eet, poept en in bad wordt gedaan (en soms verschillende dingen tegelijk!!). Het haalt het allemaal wel wat dichterbij, maar toch ook weer niet... "same, same, but different", zoals je hier vaak op Thaise t-shirts ziet staan. Het geboortekaartje hebben we inmiddels (digitaal) binnen! Ook zit er weer een volledige werkweek op voor Elise, die het steeds beter naar haar zin krijgt op Somtawin school. Aan het begin van het semester moest ze het vak "health" nog aan de hogere groepen geven, kinderen in de leeftijd tot zeker 16, 17 jaar en dat is toch even anders dan het les geven aan kinderen op een basisschool. Omdat Elise zich hier niet gemakkelijk bij voelde, is er in goed overleg besloten dat het geven van het vak "health" aan de hogere klassen onder andere leerkrachten werd verdeeld. Volgend semester kijken we verder.

Martijn is verder met een groep jongens van zijn school begonnen aan een voetbaltoernooi, dat door het winkelcentrum "Market Village" wordt georganiseerd. Ze hebben, op maandag en woensdag, wedstrijden moeten spelen (5 tegen 5), maar het was een ongelijke strijd. De jongens waar ze tegen moesten voetballen waren een stuk ouder, beter op elkaar ingespeeld en erg balvast. Eindstanden: 0-10 en 0-6. Martijn heeft de tweede wedstrijd gekeept en de nodige ballen er uit gehouden, zodat dubbele cijfers voorkomen konden worden. Het is een heel groot toernooi, met een kleine 90 teams, wel verdeeld in verschillende categorieen, op een mooi veld, met tribunes en veel, heel veel herrie!

Laureen heeft zich gewetensvol op haar huiswerk gestort en Elise geholpen om de goede keuzes voor de gymlessen te maken. Ook het maken van een mooie verjaardagstaart voor Elise heeft ze deze week als taak op zich genomen.

Ook deze week hebben we de vliegtickets voor onze vlucht terug naar Nederland geboekt. We zullen, met vliegmaatschappij Emirates, op 16 april vanuit Bangkok vertrekken, een tussenstop maken in Dubai en 2 en een half uur later het vliegtuig nemen naar Duesseldorf, waar we, nog steeds de 16e, in de middag aan zullen komen. Op 16 mei zullen we dan, weer vanuit Duesseldorf, terugvliegen naar Bangkok, ook weer via Dubai.

En omdat Elise maandag 12 november jarig is (maar dat wisten jullie natuurlijk!!) hebben we gisteravond, op vrijdagavond bij New Nop Nice, het restaurant van de zus van Nok (Elise haar schoonzus), een feestje gegeven. Van vrienden, kennissen en collega's waren zo'n 30 mensen gekomen. Het was heel goed van eten en, de rekening beziend, nog beter van drinken! Het was een heeeel geslaagde avond!! Om een uur of 1 's-nachts konden de oogjes toe... Tot volgende week.

This was a busy week. We used Messenger to be able to see live how our brand new cousin Robin is sleeping, eating and getting his baths. Elise had another full-time working week and is feeling more and more comfortable with it. Martijn joined a soccer-/ football tournament (5 against 5) with his Somtawin Junior team, but the opponents were too old, too big and to experienced with the ball. He lost 2 games, but, being the goal keeper in the second match, made sure they did not lose with double figures that second match. And because Elise has her 40st birthday next Monday we gave a party this Friday. We had a lot of fun and eating and drinking was arranged very nicely by Kai and Arun.

Rob en Nok hebben een zoon: Robin!!!

In de (onze) nacht van zondag op maandag, half 3 precies, kregen we het bericht dat Rob en Nok een zoon hebben gekregen. Zijn naam is Robin Wagemakers. Het was een natuurlijke bevalling en Robin woog ruim 3400 gram toen hij om 19.00 uur de lampen van de verloskamer zag. Rob en Nok, van harte gefeliciteerd met de kleine en Robin, van harte gefeliciteerd met je ouders en welkom in de familie! Postadres voor Rob, Nok en Robin Wagemakers: Groot-Bijgaardenlaan 16, 5628 VV Eindhoven. E-cards richten aan rob_op_internet(at)hotmail.com / nokkthailand(at)hotmail.com.

Weer een eerste schoolweek / And again a first schoolweek.

English added below.

De afgelopen week heeft in het teken gestaan van... school! Elise is maandag 29 oktober voor het eerst "aan het werk" gegaan. Aan het werk tussen aanhalingstekens, omdat er weinig bekend en dus veel onduidelijk was. Ze had eerder wel een lesprogramma gekregen, maar daar zat weinig lijn in. Ze had de boeken van de leerlingen gekregen, maar niet de docentenhandleidingen. Contract? Daar moest ze nog even op wachten, want dat werd in één keer voor een aantal nieuwe docenten geregeld. Kleding (elke dag van de week heeft hier zijn eigen kleur)? Effe geduld nog. De maandag en de dinsdag was voor Elise een kwestie van afkijken, medeleerkrachten leren kennen en veelal weinig tot niets doen. Woensdag 31 oktober was de dag dat ook Martijn en Laureen begonnen. 7 Uur op, kwart voor 8 weg op de motor / brommer. Het leuke van de woensdag was dat Halloween gevierd werd. Iedereen kon verkleed naar school komen, er zou geen les worden gegeven. Martijn was verkleed als mummie, Laureen als spook. Omdat er voor de vakantie geen aandacht aan deze dag was gegeven hadden jammer genoeg maar weinig leerlingen de moeite genomen zich te verkleden. Volgend jaar zal het anders gaan! Donderdag begon het echte werk: Elise had 3 lessen, zowel gymnastiek (grades 7/8 en 9/10) als "health" (grade 5). Eerste werkdag, dús gemengde gevoelens. De ene klas ging wat beter dan de andere, de kinderen van grade 5 bleken hun boek voor dit jaar al uit te hebben (en er is nog een half jaar te gaan)... Voor wat betreft gym ging de oudste groep wat stroef, terwijl de andere groep heel leuk verliep. Tussen neus en lippen door is Elise ook nog tot klasseleraar (homeroom teacher) van de klas van Martijn gebombardeerd. Dit betekent o.a. 1 uur in de week (maandag het eerste uur) een lesuur met vragen en mededelingen, aanspreekpunt zijn bij problemen en rapporten uitreiken aan het einde van het semester. (Voorbeeld van de "line-up":) Vrijdag mocht ze "health" geven aan "grades" 7 en 8 en gym aan "grade" 6, de klas van Laureen. Het les geven aan de "grades" 7 en 8 viel wat tegen, deels vanwege het feit dat het nog niet duidelijk was waar de groepen stonden, maar ook deels omdat het toch kinderen van 12 tot 14 jaar betrof, middelbare scholieren, die toch op een andere manier onderwijs krijgen dat leerlingen van de basisschoolleeftijd. Dat zal nog even wennen zijn! Op vrijdagmiddag worden er op Somtawin altijd verschillende projecten gedaan, waarbij Elise een musical wil gaan voorbereiden voor het einde van het jaar. Op zaterdag, kwart over 5 in de ochtend, ging de wekker weer. Elise ging, samen met 2 andere leerkrachten, met de "minivan" naar Bangkok om daar vingerafdrukken bij de politie te laten maken. Vingerafdrukken, die ongetwijfeld naar Nederland gefaxt zouden worden, alwaar er gecheckt zou worden of ze een al dan niet crimineel verleden zou hebben. Op zich een lovenswaardig streven van de Thaise overheid, jammer alleen dat dit maar op één plaats in het grote Thailand gedaan kan worden. Martijn mocht zaterdag van 10 tot 12 uur op school oefenen voor een voetbaltoernooi waar hij vanaf maandag 5 november aan mee gaat doen. Naast maandag zal hij ook woensdag en komende maandag 12 november na school een wedstrijd hebben. Er doen aan het hele toernooi zo'n 90 teams mee. Het toernooi wordt gehouden naast Market Village, het winkelcentrum van Hua Hin. Hiervoor is een parkeerplaats veranderd in een formaat zaalvoetbalterrein, geheel omspand met netten en zelfs 2 heuse tribunes. We zijn benieuwd hoe ze het er van af brengen! Als het meezit, dan is er geld te winnen! Tot slot ben ik zelf weer verder gegaan met de inburgeringscursus. Deze week het nodige aan cursusmateriaal doorgenomen en de eerste 3 aandeelhouders gestrikt... nog 2 te gaan. De bouw van het pand gaat behoorlijk snel. Momenteel is het, als een echt kunstwerk van Cristo, helemaal omwikkeld met groene stof. Ik zou eerder deze week het huurcontract gaan ondertekenen, maar... het contract was alleen beschikbaar in het Thais. Wordt vervolgd! This week the lessons for the second semester started. My wife Elise started on Monday and came home with some mixed feelings: the school was not yet capable of giving her a very clear picture. The children started of on Wednesday with a Halloween celebration. They were all dressed up, but... only some 20 studenst were also dressed up for this. Elise had to go to Bangkok on Saturday, 6 AM, to have her fingerprints taken. If this turns out positive, she will get her teaching licence. Martijn practiced for a soccer tournament he will join with some of his clasmates and I succeeded in getting my first 3 shareholders for my company-to-be. At this moment the office building where I am going to rent some space is, like a real Cristo work of art, completely wrapped in green cloth.

Weblogresultaten oktober / Weblog results October.

English added below

... door 184 verschillende mensen (verschillende adressen), ... is de weblog zo'n 650 keer bezocht (een deel daarvan door onszelf), ... zijn er 1018 pagina's op onze weblog bezocht (er wordt dus ook gebladerd), ... komen jullie uit minstens 17 verschillende landen (incl. onszelf uit Maleisië), ... en kijken jullie vooral om 2 uur 's-middags (... ga eens werken, zeg!). Bedankt voor jullie aandacht en natuurlijk heel veel redenen om met regelmaat deze weblog te blijven verversen! Blijf kijken en reageren via deze weblog, e-mail of msn (nielselise@hotmail.com), telefoon (vast 006632534853 of mobiel 0066861721120, maar natuurlijk altijd via een goedkoop 0900 nummer, zie: http://www.televergelijk.nl/) of Skype (niels.vrijken). ... by 184 different people (different adresses), ... this weblog was visited some 650 times (partly by ourselves), ... did you look at 1018 pages on this weblog (so you have been browsing), ... are you coming from at least 17 different countres (incl. us in Malaysia), ... and do you prefer to watch at 2 o'clock in the afternoon (GMT+1...). Thanks for your attention and off course many reasons for us to keep on updating this weblog regularly! Keep watching and reacting via this weblog, e-mail or msn (nielselise@hotmail.com), telephone (landline 006632534853 or mobile 0066861721120) or Skype (niels.vrijken).

Trip naar Kuala Lumpur, Maleisië / Trip to Kuala Lumpur, Malaysia.

English added below.

Maandagmiddag 22 oktober, kwart over 5. Tanu, onze min of meer vaste taxichauffeur, stopt netjes op tijd bij onze poort. Wij staan al klaar om in te stappen. Nera haar hok achterin, Nera ook, tassen erbij en we zijn op weg naar André en Sylvie om eerst even Nera af te zetten. André en Sylvie hebben ook een hond, gaat prima samen met Nera en we hebben met hen afgesproken dat we elkaar over en weer helpen met een oppas voor de honden. Daarna rijdt Tanu naar het station van Hua Hin. 5 Minuutjes rijden. Om 6 uur stappen we het perron op, kopen nog wat laatste eetwaar en zitten om kwart over 6 klaar om in de trein te stappen. Vertraging! Hmm, ach ja, als ze het in Nederland bij de NS niet altijd onder controle hebben, dan mag dat in Thailand ook wel eens gebeuren, toch? Half uurtje. Oké. In de trein worden snel de bedden opgemaakt, in de lengterichting van de trein. Fotootje maken, boekje lezen. Heerlijk languit liggen en rustig in slaap geschud worden door de trein die met een voorzichtig vaartje naar het Zuiden rijdt. Alles bij elkaar blijken de kinderen de volgende ochtend prima geslapen te hebben. Elise en ik zijn met tussenpozen toch regelmatig even wakker geworden. De volgende ochtend is het bij de grens naar Maleisië allemaal uitstappen, deurtje door, aansluiten in de rij en stempeltje halen ten teken dat je Thailand verlaat. Doorlopen, in de volgende rij aansluiten om het volgende stempeltje te halen: je komt immers Maleisië binnen. Alles bij elkaar zal dat voor de hele trein ruim een half uur in beslag hebben genomen, maar dan gaat de trein ook gewoon weer verder. Alles relaxed. Om half 2 in de middag komen we aan in Butterworth, het eindstation van deze trein. Het stuk dat nu volgt is eigenlijk het enige deel van de reis dat we niet vooraf hebben geregeld, maar binnen 10 meter nadat we de trein verlaten hebben staan ons al een aantal Maleisiërs op te wachten die wel vervoer voor ons willen regelen. Wat blijkt, onder een viaduct hebben zich een twintigtal vervoersmaatschappijen en -tjes gevestigd, die elk mogelijk transport voor je in de aanbieding hebben. We hebben snel een luxe touringcar gevonden die ons een uur later voor 5 euro per persoon naar Kuala Lumpur wil brengen. We zitten vooraan, 3 stoelen naast elkaar, niemand achter ons, lekker ruim. Natuurlijk vertrekken we ook hier niet op tijd. Om kwart over 3 is het dan wel zo ver: we vertrekken. 7 Uur later staan we in hartje Kuala Lumpur (KL). KL lijkt een hele schone, ruim opgezette stad. Zeker nu het avond is wordt alles met overvloedig licht in de schijnwerpers gezet. Valt niet tegen, zeker niet als je het tegen Bangkok afzet. Snel alles en iedereen uit de bus en daar staat de taxi al klaar. Citrus hotel? Geen probleem. 20 Ringgit, voor 4 euro brengt ie ons naar ons hotel. De meeste taxi's hier zijn Proton's, Maleisisch product. Lijkt een beetje op een oude Renault 11 (geloof ik, Ivo?). 10 Minuten later stappen we een zo goed als nieuw hotel binnen, modern, fris, strakke vormgeving, de inrichting zou zo bij de Ikea vandaan kunnen komen. We hebben een mooie kamer op de 8e verdieping, kamer 801. Er wordt een bed bij gezet voor Martijn, Laureen slaapt bij ons in bed. Nog even tv kijken, internetten (want dat zat er gratis bij), fotootje maken... Verrek, waar is de camera?? Sj..., waarschijnlijk in de bus laten liggen! Het is inmiddels 11 uur of later, dus de volgende ochtend meteen er op af. De volgende ochtend, 8 uur, aan de receptie gevraagd of ze het telefoonnummer kunnen achterhalen van JJ Ekspress of de naam die op het bonnetje stond dat we eerder hadden gekregen. Niks, noppes, nada... onder die namen stond geen firma geregistreerd. Potv..., dan zit er weinig anders op dan tot vrijdag te wachten en hopen, alleen maar hopen... Na het ontbijt weer op zoek naar de volgende taxi. 10 Ringgit, 2 euro om ons naar de Thaise ambassade te brengen. Wat nu al opvalt is dat de gemiddelde Maleisiër behoorlijk tot goed Engels spreekt, tenminste afgezet tegen diezelfde gemiddelde Thai. Bij de ambassade is het verdacht druk. Hij is om half 10 open gegaan, wij zijn er 10 minuten later. Nummertje trekken. 63! Het registratiesysteem geeft nummertje 7 aan... Nou, succes ermee! Wachten... Voor visumzaken is de poort van half 10 tot half 12 open. Hmmm, voor half 12 zijn wij niet aan de beurt. Maar ja, uiteindelijk helpen ze wel iedereen die die ochtend een nummertje getrokken heeft. Om half 1 zijn we weer weg. Een kleine tegenvaller is dat ze Elise maar een B-visum voor 3 maanden willen geven en niet voor een jaar. Na dit visum zal ze eerst een werkvergunning moeten kunnen tonen voordat ze een jaarvisum krijgt. Na de ambassade gaan we naar het eerste het beste winkelcentrum, want ja, we zullen toch wat foto's moeten maken deze (werk)vakantie. Martijn heeft een goed idee! Waarom kopen we geen PSP, een spelcomputer? Daar kun je ook een camera op aansluiten en die zijn hier toch een stuk goedkoper dan in Nederland. Bij het eerste het beste winkeltje vragen ze direct 700 Ringgi, 150 euro voor de nieuwste PSP. Een fatsoenlijke nieuwe camera zou ook zoiets gaan kosten... of meer. Nog maar even verder kijken. Nog een winkeltje. De jongen pakt alles uit, demonstreert tot ie een ons weegt en uiteindelijk geven we toe: we gaan voor de PSP. De verkoper wil er nog wel wat spelletjes en een film op zetten, dus als we over een half uurtje terugkomen is het geregeld. Even een geldautomaat (ATM) zoeken en geld pinnen en als we terugkomen is hij de laatste bestanden aan het kopiëren. Mooi apparaatje, moet ik zeggen. Kan alles: spelletjes, muziek afspelen, film afspelen, foto's maken, video maken en ook nog eens een keer internetten! Iedereen happy! Toen we klaar waren zijn we vrijwel meteen weer naar het hotel gegaan. 's-Avonds zijn we bij de Pizzeria gaan eten. In Thailand gaan we nogal eens makkelijk op de hoek van de straat iets pakken, maar hier hebben we niet echt veel veelbelovends aan eettentjes gezien. Rond een uur of 12 zullen we plat zijn gegaan. De volgende ochtend was de familie rond een uur of half 10 op. We hoefden pas na 11-en op de ambassade te zijn om het visum op te halen, dus we konden rustig aan doen. Het ophalen van het visum was van deur tot deur binnen een uur gepiept. Daarna wilden we toch KL een beetje verkennen. Eerst hebben we ons op het nieuwe, indrukwekkende Centraal Station af laten zetten. Kaartjes gehaald voor de nachttrein van donderdag op vrijdag die al via internet waren gereserveerd.

Daarna met de monorail naar de KL Tower gegaan, hamburgertje en hotdog gegeten als lunch en natuurlijk de 250 meter omhoog gegaan de toren in.

Uitzicht was natuurlijk geweldig. Je kreeg een videoplayer met koptelefoon om je nek en kon zo achter 12 verschillende ramen het verhaal van KL horen. Werkte prima. Na de toren, waar we een klein uur in waren geweest, wilden we weer verder. Het werd het vogelpark. Klein kwartiertje rijden. De eerste taxi vroeg 30 Ringgit, de tweede 14. De auto was wel iets minder, maar ja, de oudere taxi's hadden ons de afgelopen dagen ook al prima van A naar B gebracht. Het vogelpark is helemaal met netten overdekt en zal een hectare of 3 groot zijn. Veel vogels vliegen zo los rond, maar de jagers zitten dan toch wel weer in hun eigen kooi. We merkten dat we moe werden, dus na anderhalf uur, we waren toch ook het hele park doorgelopen, pakten we weer de taxi. Ditmaal naar China Town, 15 Ringgit. Deze was wat duurder dan een "normale" taxi, omdat ze met een bonnetjessysteem werkten. Ik heb betaald, géén bonnetje ontvangen en toen ik dat tijdens de rit tegen de chauffeur zei, was dat (natuurlijk) geen probleem... In China Town hebben we de grootste straat met kraampjes gehad. Nou, ik geloof dat we zeker 100 keer zijn aangesproken. Alles stond hutje-mutje en er was trouwens geen Chinees te bekennen; meestal Indiërs of mensen uit Sri Lanka die broeken, horloges, zonnebrillen, schoenen en luchtjes aanboden. Ik geloof niet dat we hiermee het echte China Town hebben gezien! Weer een taxi gepakt, nu terug naar het hotel, waar we de tassen hadden achtergelaten. Tassen gepakt, doorgereden naar het Centraal Station, waar we rond een uur of 7 aan kwamen. Deze keer was de eer aan de McDonalds om door ons bezocht te worden. Na de Mac nog een beetje rondgelopen en gewacht tot dat we rond 9 uur het perron op mochten. De borden vertelden ons dat we perron 1 moesten hebben, eenmaal beneden op het perron werd iedereen door personeel naar perron 2 doorgestuurd. Natuurlijk wilde iedereen nog een keer checken en nog een keer. Perron 1 zou naar het Noorden gaan, perron 2 naar het Zuiden, naar Singapore... Uiteindelijk bleek iedereen toch naar de goede trein verwezen te zijn. De trein vertrok met een klein kwartiertje vertraging, waarmee we de tweede nachtrit aangingen. Vergeleken met de nachtritten die we al in Thailand hadden meegemaakt was het een heel onrustige rit. De wegen in Maleisië kunnen dan beter zijn, het spoor zeker niet! Het was een erg onrustige rit met veel geklapper, gestop, achteruit gerij en (heftig) schudden. Weinig geslapen dus! Behalve de kinderen, die hadden nèrgens last van gehad... Om 6 uur in de ochtend stopten we weer in Butterworth, de plaats van waaruit die middag onze derde nachttrein terug naar Hua Hin zou gaan. We hebben even het licht afgewacht op het stationnetje, toen hebben we de tassen in bewaring gegeven en zijn we met de pont naar Penang gegaan. Het was een uurtje of 8 's-ochtends, zwaar bewolkt en nat op de weg, niet bij uitstek het weer en de tijd om er op uit te trekken, maar het alternatief, wachten op het perron, was minder aantrekkelijk. Penang is één van de plaatsen in Maleisië waar het aardig vertoeven zou moeten zijn. Nou, wij hebben het niet gezien. Alles was dicht (behalve de "711", de "Seven Eleven"), verlaten en nat. We zijn in een bus gestapt, hebben ons een paar kilometer verderop af laten zetten en zijn te voet de terugweg aangegaan. Veel van hetzelfde: veel Chinese winkeltjes, veel koloniale bouwwerken en een hoop troep. Misschien dat we er in een hoogseizoen nog eens terug moeten gaan, maar dit was duidelijk niet het juiste moment! We zijn toen maar op tijd terug gegaan, zijn natuurlijk nog langs de vervoersmaatschappij gegaan die ons eerder deze week naar KL had gebracht (geen fototoestel gevonden, natuurlijk...), hebben nog wat drinken en eten ingekocht en hebben nog een klein uurtje mogen wachten voordat de trein kwam. Deze vertrok redelijk op tijd, ongeveer half 3 (Thaise tijd = half 2 Maleisische tijd). Na drie uur rijden en enkele stops verder kwamen we bij de grens. Allemaal weer uitstappen, in de rij en rustig afwachten tot de stempels gezet waren. Maleisië uit was zo gebeurd, Thailand weer in duurde wat langer. De man achter het loket was zeer zorgvuldig en wilde hier en daar nog wat toelichting hebben, niet alleen bij ons, maar zo'n beetje bij iedereen. Een uurtje later zat alles en iedereen weer in de trein, op weg naar Hat Chai, Hua Hin of Bangkok. Langzaamaan werden de stoelen veranderd in bedden en om een uur of 8 gingen de eersten plat. Deze rit was redelijk rustig: we hebben behoorlijk goed geslapen en werden rond half 6 door de wekker gewekt. Eigenlijk hadden we wat langer kunnen blijven liggen, want ook deze keer was er weer de nodige vertraging. Drie kwartier om precies te zijn. Op het station in Hua Hin liepen we een bekende taxichauffeur tegen het lijf, die ons thuis heeft afgezet. Allemaal even douchen (want wassen, dat kan in de Aziatische treinen niet...), even eten en een uurtje wachten tot dat we Nera konden ophalen. Nera had het prima naar haar zin gehad: had vanaf de eerste dag gegeten, geblaft, gespeeld en... in zee gezwommen. Heeft zij toch ook een beetje vakantie gehad! This week it was Kuala Lumpur (KL), Malaysia, we visited. At first it seemed a very clean, green city with a lot of space and light (we arrived in the evening). After some time we experienced that this Moslim city (in fact the country is primarily Moslim) was fairly filthy (we saw some rats in front of our, in itself very new and thus clean, Citrus hotel, playing like cats with eachother) and there was hardly any (street) restaurant we seemed to be liking. We travelled by train (3 night trains in total), so one week of Malaysia was in fact 2 days of visiting the Metropole of KL and almost 4 days of traveling. I forgot my digital camera in the bus that brought us from Butterworth to KL (and we did not find it anymore...), which is why we decided to purchase a PSP with camera option. After having finished our embassy duties we visited the KL Tower, the bird park and China Town and started our journey back again on Thursday evening. Except for the camera, we had a very tiresome but satisfying week.