Aftellen! / Countdown!

English added below

Nog een weekje en we gaan verhuizen. Vrijdag einde dag zitten we nog "even" bij Katja om de laatste puntjes op de "i" te zetten, volgende week woensdag mogen we de sleutels gaan halen (de middag voordat ze vertrekt) en donderdag 28 februari is het dan zo ver: samen met Wouter, mijn tennismaatje, de boel (op)pakken (inpakken zal natuurlijk in de komende week tussen de bedrijven door moeten gebeuren) en 5 km verder op weer neerplanten. Ik ben alvast flink aan het uitrusten voor de verhuizing...

De afgelopen week heeft Laureen het weer behoorlijk aan de stok gehad met Juf Carmella: ze wil niet extra uitleggen, is onredelijk met strafwerk uitdelen, etc., etc. Donderdag ben ik naar James gegaan, Laureen haar homeroomteacher (klasseleraar), en heb het weer eens bij hem aangekaart. Weer, omdat hetzelfde verhaal in oktober / november vorig jaar ook al eens speelde. Het is toen tijden relatief rustig gebleven, maar afgelopen week stapelde één en ander zich op en moest er weer melding van gemaakt worden. Vrijdag zou ik wellicht iets horen. Vrijdag... James wist niets. Zijn baas, Jane, was die ochtend ziek naar huis gegaan en men had dus niet kunnen overleggen. Maandag dan... James wist niets. Jane was er wel, dus ik ben even bij haar binnengestapt. Nog niets bekend. Er zou die avond of de volgende ochtend gesproken worden. Dinsdag... Jane in gesprek. Haar "hoofd" onderbouw (waar Laureen dit jaar nog bij hoort), Liz, heeft mij even te woord gestaan, maar... wist nog niets. Er blijken meer klachten binnen te zijn gekomen en, vanwege drukte en vrije dagen (komende donderdag en vrijdag), zal er midden komende week uitsluitsel gegeven gaan worden. Ben benieuwd! Afgelopen zaterdag zijn we naar André en Silvie gegaan. Eindelijk, na 6 maanden Thailand, kwam het er dan van. Ik moet zeggen, het was een behoorlijk eind rijden (en ik zou er zo niet zonder meer voor een tweede keer zonder hulp naar toe kunnen rijden), maar ze wonen prachtig! 900 Vierkante meter met grote, mooi aangelegde tuin, 60 m2 zwembad en een mooie bungalow met alles er op en er aan. We hebben lekker gekeuveld, zijn met de honden (ook André en Silvie hebben een hond, Max, een grote zwarte, wat oudere en supervriendelijke Labrador) naar het strand geweest en zijn uit eten gegaan. Bij het rijden van het strand naar huis waren de honden, kletsnat en smerig, aangelijnd in de achterbak van de auto van André en Silvie gegaan. Op een plek waar er stapvoets gereden moest worden vond Max het nodig ruzie te gaan maken met een aantal lokale straathonden (blaffen, dreigen, niet meer) en dacht Nera "ik peer 'm" en sprong uit de auto... aangelijnd en wel. Gelukkig had iedereen het direct in de gaten, maar als we ietsje harder hadden gereden, nou, dan eh... was het niet zo handig geweest... Maar, niets aan de hand, dus. Ondertussen ben ik ook ergens de sleutels van de scooter kwijtgeraakt. Die zijn natuurlijk niet meer teruggevonden. Wat bleek: een sleutel van een slot van Martijn zijn fiets paste (de ene kant wel, de ander kant niet) op de scooter en... hij startte nog ook! Hoe is het mogelijk?! Op zich was het steeds even friemelen en proberen, maar ik kon gelukkig op pad. Vandaag bij de sleutelboer geweest. Met een schroevendraaier en een pinnetje de maat genomen en nog geen 5 minuten later had ik 2 sleutels: één "originele" Suzuki sleutel en een reservesleutel. Handige mensen toch, die Thaien! One week to go before we will move. My tennisbuddy, who will move the day after us, will help us and we will pack our stuff slowly the upcoming week. Furthermore it was Laureen who, again, had troubles with one of her teachers. The end of last year we had something similar and already talked to her homeroomteacher and the principal, but after that it was relatively calm. Last week however, she left her class a couple of times crying... time to talk again! Thursday with the homeroomteacher, Monday with the principal and today I had a conversation about it with yet another lady, head of the first 6 grades. It seems they will try and give us a decent reply by middle of next week. Let's see! I also lost the keys of my motorbike... sh...! It took the local keyshop no 5 minutes to make me a new pair, just by using a screwdriver and a pin... Handy people, the Thai!

Feestjes en ziek zijn / Parties and being ill

English added below

De afgelopen week is zonder al te veel gebeurtenissen aan ons voorbij gegaan. We hebben zaterdag een feestje gehad bij New Nop Nice; Heinda werd 65 jaar. Een man of 40 bij elkaar, in een restaurant dat de afgelopen weken toch al continu boordevol toeristen zat. Omdat het aan twee kanten open is, kan Kai er meestal wel wat tafels en stoelen bijplaatsen. Prima business, zou alleen niet tot een paar weken beperkt moeten blijven! Heinda heeft samen met man Cock (hij stelt zichzelf hier voor als Cor, want Cock....:-)...) een aantal jaar in Condochain, het appartementencomplex waar ook opa en oma Ton zitten, verbracht. Uiteindelijk hebben ze een huisje gekocht, maar hebben nog contact met iedereen en kennen half Hua Hin. Leuk stel! Daarna hebben we dinsdagavond een feestje gehad bij Sieb en Reina, een Fries echtpaar die Nederland al 14 jaar geleden hebben verlaten. Sieb heeft lange tijd leiding gegeven aan een Philipsfabriek in China. Zij wonen sinds een jaartje in Hua Hin en zijn in afwachting van een proces in mei van dit jaar waarin ze de bouwer van hun eigenlijke huis aanklagen... Sieb is fervent golver. Sieb en Reina hadden hun zoon over uit Sjanghai, waar hij in december 2007 met Desi, een Chinese, is getrouwd. Woensdag was een gewone werkdag. Van 6 tot 7 in de avond heb ik nog een klein uurtje met Cor (een andere Cor dan hierboven) gebadmintond. Hij is een paar jaar ouder dan ik, maar heeft 20 jaar competitie gespeeld. Ik moest het afleggen tegen deze 1,95 lange tegenstander: na 15-9 en 2-2 gingen (letterlijk) de lichten uit en werd het sportcomplex op slot gedaan. Donderdagochtend was Martijn plotseling ziek. Zonder verder in details te treden (ik weet tenslotte niet wanneer je dit leest) kwam het er aan alle kanten uit.... veel geslapen, af en toe een filmpje en internetten, maar niet met veel plezier. Donderdagmiddag ben ik met Wouter, Marleen en Simone (een stel uit Helmond) gaan tennissen. Van 1 tot bijna 3. Flink gezweet en nipt verloren.... Vrijdag: Martijn ietsje beter, maar wat aan de slappe kant. 'S-middags kwam Elise thuis: doodziek. Ik geloof niet dat ik haar in 25 jaar (goeiegrutten, 25 jaar!!) al eens ooit zo ziek had gezien! Symptomen: zelfde als Martijn. Zaterdagochtend stond ze rond half 10 op, zag er beter uit, maar lag na een uurtje weer te slapen. Vanochtend, de hond begon om half 7 te blaffen, dus ben ik er maar uit gegaan...., lag Laureen met alle lichten aan te lezen... ook zij had slecht geslapen en ook last van hetzelfde waar Martijn en Elise problemen mee hadden. Nou ik nog.....?!?!?! This week was a real quiet one. Two parties and 3 out of 4 members of this family got ill; seems to be something like intestinal flu. Only 2 days, but quite intense. Next week I'll be able to tell you if it got me, too... or not!?!?!?

Scoutcamp, "Florakel" en / and "Thailandreisgids.nl"

English added below

De afgelopen dagen, van woensdagochtend tot vrijdagmiddag, hebben Elise, Martijn en Laureen met hun Somtawin School een Scout Camp gehad, zeg maar een schoolreisje in padvinderstijl. Met 2 grote oranje stadsbussen was het een uurtje rijden alvorens ze bij het resort aankwamen: Leerkrachten in hotelkamers op het water (vergelijkbaar met River Kwai), de meisjes in een paar slaapzalen aan de ene kant van de rivier, de jongens aan de andere kant van de rivier. Als enige weg tussen het meisjes- en jongenskamp was er een gammel bruggetje dat ongeoorloofd overlopen (en dan voornamelijk 's nachts, natuurlijk) moeilijk tot onmogelijk moest maken. Er waren toch ook nog wat leerkrachten voor nodig om de verwachte (gevreesde??) nachtelijke escapades te voorkomen. Het eten... was niet aan de Westerlingen aangepast. Dat was dus aanpassen geblazen! Rijstenpap in de ochtend, rijst in de middag en... rijst als avondmaal. Na één keer klagen werd het wel beter, maar écht gebunkerd werd er niet. Er werd veel in de rivier gespeeld (mét zwemvest), en er waren door de Thaise collega's van Elise een aantal leuke spelletjes bedacht waarbij eenieder tenminste vies, vuil of nat zou worden. Geweldig natuurlijk! Op de vrijdagochtend ben ik met Dick en Alia naar het legerkampement gereden waar ze met zijn allen aan een kabel van een toren konden afspringen en konden abseilen. Om 3 uur vrijdagmiddag was iedereen, moe en voldaan (én hongerig) weer terug in Hua Hin. 'S-avonds nog even gegeten bij de Pizza Company (zéér Westers, maar elke keer weer één van de favorieten van deze familie!) en om 10 uur gingen de lampjes uit. Ik neem aan dat er in het weekend wel veel gerust zal worden. Laureen had afgelopen week een verslagje gemaakt van de eerste periode in Thailand en dit per e-mail naar het Florakel, het weekblaadje van haar oude school in de Floralaan, gestuurd. Daar Elise, die jaren in de OR van haar (eigenlijk hun) school heeft gezeten, nog wekelijks de digitale versie van het Florakel ontvangt, zagen we vandaag dat dit ingezonden stukje, met verwijzing naar onze weblog, ook was geplaatst. Hartstikke (met een "t", niet met een "d" heb ik van de week geleerd!) leuk!! In afwezigheid van de familie heb ik (natuurlijk!) niet stilgezeten. Naast mijn wekelijkse tennisslag (of was het -slachting?) met Wouter heb ik afgesproken dat ik binnenkort de tweede vergadering van de Nederlandse Vereniging Thailang, afdeling Hua Hin / Cha Am bij zal gaan wonen, natuurlijk met het idee daar iets voor te gaan betekenen. In mijn quest naar namen, telefoonnummers en e-mailadressen van Nederlanders die hier een groot deel van of het hele jaar door wonen, werd ik op een gegeven moment gevraagd een stukje voor de februari nieuwsbrief van Thailandreisgids.nl te schrijven. Ook dat vind (zonder "t") ik weer hartstikke (met de "t") leuk! Snel allemaal de nieuwsbrief op hun website aanvragen! This week Elise, Martijn & Laureen joined their school's Scout Camp. A lot of fun, bad food (or at least Thai food not prepared for Western people...), getting dirty and wet and not too much sleep. Exactly the way such Camp should be, don't you think?! I played some tennis with a local Dutch friend, got myself involved in helping to organize the local division of the Dutch Society and was asked to write a piece for the February newsletter of a website about Thailand called "Thailandreisgids.nl".

Weblogresultaten januari 2008 / Weblog result January 2008

English added below

We houden de opgaande trand vast! In januari 2008 hebben bijna 300 mensen zo'n 800 keer naar onze weblog gekeken en daarbij ruim 1.300 pagina's bekeken. Van die 300 mensen waren er 50 vaste "klanten", maar zagen 250 mensen onze weblog voor de eerste keer. In de grafiek zijn 3 pieken te zien: 1) op 2 januari wilden mensen natuurlijk zien hoe wij oud-en-nieuw gevierd hadden, 2) op 31 januari had ik net twee berichten op thailandforum.nl geplaatst en van daaruit werd er door tientallen mensen doorgeklikt en 3) op 19 januari was er een vreemde piek, waarbij er vanuit de Verenigde Staten ineens een twintigtal keer werden gekeken... heel vreemd! Deze keer hadden we kijkers uit o.a. Gambia, Chili en Saudi Arabië! Kun je het je voorstellen? Alhoewel de maand nog niet helemaal om is, post ik de info nu alvast, omdat Elise, Martijn en Laureen morgen terugkomen van hun Scout Camp met school en er ongetwijfeld snel de nodige foto's en verhalen op de weblog gezet moeten worden! January has been a great month, at least looking at weblog results. Almost 300 people viewed our website about 800 times and thus looked at about 1,300 pages! Of the 300 people 50 people were "regulars" and so 250 people watched our weblog for the very first time. People from all over the world are looking at our weblog; this month countries like Gambia, Chile and Saudi Arabia are among the over 20 countries people are coming from! Tommorrow Elise, Martijn and Laureen will come back from Scout Camp, so I guess I will be updating our weblog not later than somewhere this weekend!

Visum reis naar Vientiane. Laos / Visa run to Vientiane, Laos

English added below

Zondag, rond een uur of 4, hebben we de minivan (180 baht) genomen van Hua Hin naar Bangkok. We moesten de nachttrein hebben die om kwart voor 9 vertrok. Op het station in Bangkok hebben we even gegeten terwijl we naar opnames voor de Thaise GTST keken op dat moment in de grote hal. Heen hebben we 1e klas gereisd: met zijn 2-en 1 coupe, waarbij de brede bank rond een uur of 9 werd omgezet naar een mooi groot, breed stapelbed. Wastafeltje bij de hand, heel handig voor de volgende ochtend, omdat we toch door wilden reizen naar de Thaise ambassade in Vientiane, de hoofdstad van (het communistische) Laos. Alles verliep eigenlijk volgens plan: om 9 uur kwamen we aan in Nong Khai, tuk pakken voor 60 baht naar de Thaise grens, uitschrijven, bus pakken over de Vriendschapsbrug naar de Laotiaanse (...) grens, allebei een Laos visum kopen (1500 baht p.p.) en met taxi (ontzettend gammele bak, was in NL 10 jaar geleden al niet meer door de APK gekomen) en toen samen met een Duits / Frans stel naar Vientiane. We hebben ons bij de ambassade af laten zetten, tijd ongeveer 11 uur. 45 Minuten in de rij, papieren inleveren, aansluiten in een andere rij om te betalen en om kwart over 12 stonden we weer buiten. De taximan was op ons blijven wachten: 'no problem, I bring you also to hotel'. Wij waren een beetje sceptisch, maar, inderdaad, voor geen geld extra werden we 5 minuten later gedropt bij het Sengprachanh hotel aan de hoofdweg, Avenue Lane Xang, net buiten het centrum. Goed hotel voor tussen 12 en 13 euro per nacht (inclusief ontbijt). Centrum... hmm, wat dat betreft is Vientiane net een groot dorp. Er zijn 5 bezienswaardigheden, je kunt er een fiets of een brommer huren, maar voor de twee dagdelen die we er verbleven hebben we de benenwagen gepakt. 25 Minuten van ons hotel naar het andere uiteinde van het centrum. Een of twee dagen doorbrengen is geen punt: lekker relaxed, maar geen bruisend uitgaansleven! Als je naar Laos wilt, dan kan dat best voor een week, misschien ook nog wel twee, maar zet niet te veel in op Vientiane. Natuurlijk wilden we de "Mighty Mekhong" rivier voor onze ogen langs zien stromen. Hiervoor wilden we aan het water wat lunchen op maandag, maar het restaurant dat het dichtste bij het water was (leek) gaf maar een troosteloze aanblik van deze zogenaamde machtige rivier. Natuurlijk waren we al over de Mekhong gereden toen we over de Vriendschapsbrug reden: niet erg opvallend, gewoon een redelijk brede rivier. In het centrum van Vientiane had ik me er wel meer van voorgesteld, maar we hebben niet veel meer gezien dan een brede strook (ei)land en een smal strookje water een heel end verderop. Na de lunch nog wat rondgelopen, het nationale museum bezocht (met een aardige afdeling over van Wuijsthof, iemand die in 16-honderd zoveel de banden met "Lauwenland", zoals het toen genoemd werd, heeft aangetrokken). Verder was er veel gefreubel en weinig de moeite waard om te zien. Daarna zijn we terug naar het hotel gelopen, ff lekker gedoucht en zijn we weer terug naar de stad gewandeld voor het avondeten. We kwamen uiteindelijk terecht bij een Italiaan, Cafe des Arts, genoemd (heel veel Franse invloeden!), gerund door een Zwitser die zich hier in 2004 gevestigd had met zijn Laotiaanse vrouw. Of hij ook elke zoveel tijd het land uit moest voor visa en stempels? Hoongelach was ons deel... Neenee, echt niet. Het verhaal van de visumruns, elke 3 maanden het land uit, was iets wat door de Thaien was uitgevonden en ze begrepen er niet veel van. Buitenlanders werden zo door de Thaise overheid gedwongen met regelmaat hun geld in het buitenland uit te geven... Deze meneer had niet helemaal ongelijk... HEERLIJK gegeten, trouwens! Laat lagen we niet in bed, zal 10 uur zijn geweest. Net voor we naar boven gingen kwamen we in de hal nog bekenden uit Hua Hin tegen: Rene en Ria Nibbelke uit Condochain (en uit Eindhoven). Een kleine wereld, niet? Na het ontbijt zijn we de Vientiaanse "Arc de Triomphe" opgeklommen. Van een zijde lijkt hij er een beetje op, maar hij is wat kleiner van hoogte / breedte (past geen sportvliegtuigje onderdoor), maar hij is wel groot en vierkant en als je aan de binnenzijde omhoog gaat lijkt het net een grote winkelgalerij. Na 186 treden sta je helemaal bovenin en heb je een mooi uitzicht over de stad. Daarna moesten we een beetje haasten om te lunchen bij Makphet, een restaurant dat gerund wordt door (ex-) straatkinderen (students) en hun begeleiders (teachers) (man of 30 in totaal), die 7 tafels bedienen met prachtige en heerlijke gerechten. Toen snel de tuktuk gepakt (ziet er net even anders uit dan in Thailand), want tussen 1 en 3 uur kon Elise haar visum worden opgehaald. 10 Minuten rijden, 20 minuten in de rij en klaar was Kees... euh, Elise... Op de weg naar buiten raakten we in gesprek met een Amerikaan, Pierre Kopp, een op de heenweg enigszins gestresste 50-er, die nu een zeer indrukwekkend verhaal liet horen: in Vietnam gestreden, beschoten (en geraakt) en neergestoken eind 60-er jaren, daardoor een ontzettende hekel aan leger en zeer zeker George Bush gekregen. Toen Bush een jaar of 7 geleden aan de macht kwam heeft hij zijn biezen gepakt en is aan het andere eind van de wereld gaan wonen. Gescheiden van zijn US vrouw, getrouwd met een Thaise, maar haar verloren in de Tsunami van een paar jaar geleden. Hij was op het moment zelf (toen) aan het duiken, zij is nooit meer teruggevonden. Hij werd, met een zwaar verwond been later 1,5 km landinwaarts in een boom gevonden... Eerder was hij ook een broer verloren bij de aanslag op de Twin Towers... Heeft twee maal kanker overwonnen en heeft als, Thaise, vriendin nu een vrouw die in 1999 tweede bij de nationale Miss-verkiezing geworden is. Als je het zou verzinnen, dan zou je het niet geloven, toch!? We gaan de komende tijd in ieder geval een keer tennissen in Hua Hin. We zijn samen met Pierre (wiskundedocent aan een universiteit in Bangkok) terug naar Nong Khai, naar de trein, gereist. Om 10 voor half 7 ging de nachttrein, aan boord een bord "Chicken Cashew Nuts" gegeten, om 9 uur plat gegaan, wat gelezen (ben halverwege m'n tweede Harry Potter boek) en wel, niet, wel, niet, wel.... slapend de nacht doorgekomen. Om een uur of 7 in de ochtend waren we weer in Bangkok, met de taxi naar het Victory monument, even ontbijtje pakken, naar de minivans gelopen en zo stonden we woensdagochtend om 11 uur weer in hartje Hua Hin. Om het af te leren zijn we maar wandelend naar huis gegaan!

This time we went to Laos. Elise needed a new Non-Immigrant B visum and I needed my obligatory 3 months stamp in my passport. The trip itself went great: no issues whatsoever, just some waiting at the border and at the embassy. Vientiane is worth a visit, but you'll be done in one or two days. It is a very quiet (and fairly little) town. As we heard (no time to actually do) Laos itself has great places to visit more up North, in and near Luang Prabang. We met some interesting people and ate good food, e.g. Italian at Cafe des Arts and Makphet, a restaurant that was run by ex-streetchildren. With two nights on the train we did not even use a full three days for this trip and saw (almost) complete Vientiane. Next time we'll do a couple of days more. It will be worth the efforts!

Voortgangsrapporten! / Progress reports!

English added below

Zo is er niets (...) te vertellen, zo ineens weer een heleboel (nou ja, een heleboel). Vandaag hebben Martijn en Laureen hun voortgangsrapporten (tussenrapporten) gekregen. Nou, was het vorige rapport in oktober al super, deze rapporten zijn echt supersuper. Allebei hebben ze een 4.0 gescoord, wat het hoogst haalbare is. Martijn heeft een score van 85%, Laureen zelfs van 88% en is daarmee de beste van haar klas. Martijn staat op een hele mooie 3e plaats (het systeem is hier op Amerikaanse leest gebouwd, dus plaatsen en percentages zijn uitermate "belangrijk"). Belangrijk of niet, het laat in ieder geval zien dat ze meer dan goed meedraaien in hun klas en dat is natuurlijk het allerbelangrijkste! En zoals je kunt zien zijn de "kritieken" van de leerkrachten ook nog eens lovend. Daarnaast kregen we vandaag uit het niets een mailtje dat er in april een nieuw Nederlands meisje op Somtawin komt: 11 jaar (bijna 12) en Federica (bijnaam: Kika) geheten. Als beide dames net zo enthousiast gaan reageren als hun ouders, dan gaat dat wel goed komen! Martijn is vannacht weer eens buiten de deur gaan slapen. Wij hebben 'm weggebracht en nog gezellig wat uurtjes zitten borrelen en uit eten geweest met de ouders van Floris, heerlijk aan het strand, terwijl de kinderen hun avondeten gezellig op het strand bij een kampvuurtje zaten op te eten. Martijn and Laureen today got their progress reports. In October they already performed great only after just a couple of schoolweeks, now they outperformed their former scores by far. Laureen was best in class and Martijn was number 3 in his class (Amercican system, so ranking and percentages are important). Important or not, these reports show that they are doing well at school: that really ís important! Furthermore Laureen will have a new Dutch girl in her class in May. We, their parents, already are very enthusiastic about this possible new friendship.

Weinig te vertellen.... / Not much to tell....

English added below

Af en toe is het minder eenvoudig om weer een stukje neer te pennen, omdat er simpelweg weinig gebeurt. Ook hier slijten dingen zich "gewoon" in en hebben we dus te maken met dagelijks en wekelijks terugkerende zaken. Natuurlijk hebben we de afgelopen week opa en oma Ton regelmatig gezien, maar niet eens zo veel vaker (we zagen elkaar immers ook alregelmatig via de webcam toen ze nog in Nederland waren). We zijn natuurlijk met ons nieuwe (huur)huis bezig geweest. Goh, wat zou het mooi zijn als dat zou lukken: groot huis, zwembad, grote tuin, grote vijver, dichter bij het strand en veel dichter bij Condochain, het appartementencomplex waar opa en oma Ton verblijven. Afgelopen zondag hebben we het dan ook over en weer bevestigd: op 1 maart zullen we verhuizen! Onze huidige huisbaas, een Thaise dame van begin 30, had er totaal geen problemen mee, ondanks dat we een contract voor een jaar met haar hebben. Het sporten, badminton en tennis, lijkt wat vastere vormen aan te nemen. We zijn inmiddels voor het tweede achtereenvolgende weekend geweest. Op Palm Hills, een groot resort met een even zo grote sporthal met 4 buiten tennisbanen. Twee uur sporten met een man of 10. Twee badmintonbanen en een tennisbaan afgehuurd. Naast ons zijn er steeds weinig mensen, dus het lijkt of we het rijk voor onszelf hebben. En met de hitte zoals die hier is, betekent het ook zweten als een otter. Heerlijk. De afspraak voor komende zondag is alweer gemaakt. Elise is vanochtend naar Bangkok vertrokken met een bus met leerkrachten. Ze moeten er een soort tijdelijk onderwijscertificaat ophalen. Iets nieuws. Alle kinderen van het Somtawin Engelse Programma zijn vandaag dan ook vrij: Teacher's Day. Naast het feit dat het al weer 5 maanden geleden is dat we hier aan kwamen, is het ook alweer 3 maanden geleden dat we voor een nieuw visum naar Kuala Lumpur, Maleisië, zijn gegaan. Dus wordt het tijd voor weer een uitstapje. Martijn en Laureen hoeven niet mee. Gaan ook niet mee. Opa en oma Ton zullen een paar dagen hier in huis komen. Voor Martijn en Laureen is het voldoende dat ik elke 3 maanden een stempel bij de Immigration Police in Hua Hin haal. Voor mij hoeft het eigenlijk ook niet (voor mij zou een visum run volstaan, één dag op en neer naar de dichtstbijzijnde grensovergang, zijnde Ranong, Birma), maar ik zal Elise toch maar vergezellen op haar (onze dus) reis naar Vientiane, Laos. We zullen zondagmiddag vertrekken en zullen, als het goed is, woensdagmiddag terugkomen. Als het goed is.... als er geen vreemde, onverwachte vertragingen optreden, want dan zullen we donderdag pas terug zijn. Nou, zoals gezegd, weinig te vertellen....:-).... This time not too much to tell, I thought at first. But we will be moving in another rental house by March first, a great house, two stories, with swimming pool, big garden, pond and much more near the beach and Elise's parents. This weekend we, Elise and me, will be travelling to Vientiane, Laos, for a new visum. The last couple of weeks we started with some sport activities. On Sundays we are playing badminton and tennis, tommorrow I will be playing tennis for an hour or so with Wouter, at the Hilton here in Hua Hin. Guess we'll be meeting again after our Laos trip.