Met de dood van de dochter van Top nog vers in het geheugen begon deze week het gewone schoolleven weer, maandagavond de maandelijkse vergadering van de Nederlandse Vereniging, dinsdag weer tennissen voor Laureen en Elise en voetballen voor Martijn en woensdag, woensdag de midterm (de tussen-)rapporten. Twee superrapporten, we kunnen (weer) niet anders zeggen! Laureen is nummertje 1 in de klas qua score. Martijn zit bij de top. Meester Ryan heeft meestal behoorlijk treffende opmerkingen en ik kan het eigenlijk niet beter verwoorden dan hij; "Laureen will get high scores in all of her subjects, mine included, and the reason is that she is determined to be the best, and she has the ability to go with that. That combination of attributes can not fail." Voor Martijn is ie ook complimenteus, maar met een voetnootje: "Martijn has been a little agitated this semester, something seems to be wrong but I'm not sure what. Perhaps he's just becoming a reballious teenager. That said, his work is good, we just need to cut out a few unnecessary issues in class." Af en toe zijn mond leren houden en/of bepaalde frustraties op een andere manier leren verwerken...
De rapporten (voor uitleg klik hier, en klik dan door op 1 van de bovenste 2 afbeeldingen):
's-Avonds zijn we nog naar de orthodontist geweest voor de, ik geloof, 4e controle inmiddels. Martijn was in een vloek en een zucht weer uit de stoel. Hij is waarschijnlijk komende maand voor de laatste keer aan de beurt. Met Laureen is dr. Tara iets langer bezig geweest. Zij kreeg nu ook elastiekjes in haar mond, om de kruisbeet tegen te gaan. Bij het tandenpoetsen vanavond rond een uur of 10 schoot er een draadje ineens los of verkeerd, waardoor deze in haar wang stak... pijnlijk. Elise heeft het draadje weer recht gebogen. Heb nog geprobeerd om de praktijk te bellen, maar... geen antwoordapparaat op het normale nummer en op de beide beschikbare mobiele nummers kreeg ik "niet bereikbaar" en "nummer niet in gebruik"... Na het bezoek aan de orthodontist meteen doorgereden naar een nieuw Zweeds / Thais restaurantje "Cajutan" in Soi 88/1 (net na Market Village, vanuit het centrum bezien. Ze zitten ergens rechts in het midden van de straat, kan niet missen). Prima gegeten. Ze hadden dure gerechten tot aan 600 baht, de Thaise gerechten waren rond de 80 à 90 baht. Aanrader! Gaan we zeker terug.
With the death of Top´s daughter still very fresh in our minds, school started again. The children received their (wonderful) progress reports and we had to visit the orthodontist again. Had a very nice meal at a new Swedish / Thai restaurant "Cajutan" in Soi 88/1 (just next to Market Village). Great food!
woensdag 14 januari 2009
Rapporten / Progress report, orthodontist
dinsdag 13 januari 2009
Overleden... / Died...
Ik heb eerder gemeld dat het dochtertje van Top, de man die op Oudjaarsavond bij ons thuis kookte, op 2e Kerstdag behoorlijk verbrandde. Maandagmiddag belde Top op vanuit het ziekenhuis dat zijn dochtertje die ochtend was gestorven... Klote... I mentioned before that the daughter of Top, the man who cooked at our house on Newyears Eve, was quite severly burned last Christmas. Top called me on Monday; his daughter died that morning... Shit...
zondag 11 januari 2009
De tijd vliegt / Time flies
Nog maar vier uur en dan landt het vliegtuig van Esther, Frank, Jens en Jesper alweer in Düsseldorf. Drie weken zijn voorbijgevlogen. Heel veel gezien en gedaan en Thailand van veel kanten leren kennen; haar mooie en lelijke kanten, de rustige en (zeer) lawaaiige kanten, de warme en koude(re, alhoewel niet te vergelijken met Nederland met z'n -20...) kant, de noordelijke en zuidelijke kant, heerlijk gegeten aan mooie westerse tafels, maar ook een meter van de goot, waar de kakkerlakken in en uit renden. Veel te kort om elkaar na zoveel tijd weer "eens" te zien. Maar ja, het leven schijnt alsmaar door te moeten gaan. We hebben er allemaal van genoten; opa en oma, Esther met haar gezin en ik met mijn gezin. Mocht de kans zich voordoen, dan moeten we het zeker nog een keer overdoen!
De laatste twee dagen hebben we, na een intensief weekje Chiang Mai, in Hua Hin nog wat rondgekeken. Zo zijn we nog naar de Hua Hin wijngaard geweest, 
hebben we de tempel van de zwarte boeddha (Wat Huay Mongkhol) bezocht, 
op zoek gegaan naar de shooting range (maar niet gevonden...), de kunstig geknipte "dierentuin" van Sofitel bewonderd, 
in Market Village nog snel wat geheugen gekocht voor Jens en Jesper 
(en daarbij opa en oma bij hun vrijwel dagelijkse uitje naar "de Chinees" met zijn koffiehuisje nog tegen de lijven gelopen), 
hebben we een wandeling van Kao Takiab naar Kao Tao gemaakt (maar halverwege afgeslagen) 
en hebben we de aapjes op Kao Takiab ruimschoots gevoerd. 
De laatste avond, het is zo'n beetje traditie geworden, hebben we van Arun haar kookkunsten bij New Nop Nice mogen genieten 
tot dat, om iets over zevenen, de taxichauffeur belde, dat hij al voor ons huis stond. Snel naar huis, even omgekleed en de koffers de taxi ingegooid om, zoals gepland, om half acht te vertrekken. Nog eventjes waren we Martijn kwijt... 
die had zich in de taxi verstopt. Hij wilde toch ook wel heel graag mee naar Nederland, maar die tijd zal nog sneller komen dan 'm lief is!
We had a great time with my sister and her family in Thailand. Three weeks is really too short to see eachother when you only have a chance of doing so once or twice a year. But, that's life. We saw a large part of Thailand in all it's diversities. If we get the chance we should do it again somewhere in the future!
donderdag 8 januari 2009
Chiang Mai
Rond half negen maandagochtend zou het busje vertrekken. Natuurlijk werd het ietsje later, maar in de Thaise cultuur komt het niet op een kwartiertje meer of minder. De middag ervoor hadden we Anja (collega van Elise) en Christ met hun 3 kinderen (schoolgenoten van Martijn en Laureen) gebeld of ze zin hadden om mee op trektocht te gaan. In totaal gingen we dus met z'n 13-en achter op de bankjes achter op de pickup. 
Opa en oma, die de middag ervoor samen met Elise al een relaxte vliegreis hadden gemaakt, vertrokken ook om half negen, maar voor hun eigen dagtocht. Eerst werd de Maeram Ethno Ecoagricultural Livelihood Conservation Group bezocht, een prachtig aangelegd resort met een vijftal verschillende stammen die zich (toch wel een beetje, beetje veel) als aapjes lieten bekijken. Maar, moet gezegd, mooie omgeving, prachtig aangelegd. 
Daarna 20 minuten orchideeën- en vlindertuin; was wat minder. Even boodschappen doen voor het avondeten en nog een lunch en een klein ritje op de olifant voordat we de bergen in gingen. 
Nou, dat hebben we geweten. De wandeltocht was fors, deze middag werd er veel, heul veul geklommen. 
Rond zessen, tegen het vallen van de avond, kwamen we, nu ruim 2 en een half uur stijgen, aan in het Lahu dorpje op 1110 meterhoogte. 
Veel jungle gezien, alleen paadjes waar je net of nauwelijks alleen overheen kon. Er stonden in het dorpje denk ik een veertigtal huizen, waarvan er twee of drie voor gasten waren ingericht; mooie, grote ruimtes met, in ons geval, 7 tweepersoons matrasjes met muskietennet erboven. Prima verzorgd; bamboe hut met redelijke (slaap)luxe. Afzien mag, maar wel een beetje op z'n Westers natuurlijk. Na een (letterlijk) koude douche, werd het avondeten opgediend; massaman (aardappelgerecht) en iets pad thai-erigs (mie met groenten). Zeer smaakvol. 
Daarna hebben we nog tot 10 uur bij kaarslicht met beide jonge gidsen gezongen en spelletjes met kaarten en lucifers op de achterkant van een kartonnen biertray gedaan; erg eenvoudig maar ook erg vermakelijk. 
Natuurlijk heb ik mij weer overgegeven aan een overheerlijke Thaise massage door een even overheerlijk Thaise schone...
Toen we daarna naar bed gingen was het snel rustig. 's-Nachts was het niet al te koud en de meesten hadden behoorlijk geslapen na een vermoeiende dag. De volgende ochtend werd het rond 7 uur langzaamaan weer wat levendig. 
Nadat we ontbeten hadden met toast, aardbeienjam en een gekookt eitje gingen we om kwart over 8 weer op pad. Vanochtend zouden we alleen dalen. En dat klopte wel. We daalden in anderhalf uur wandelen een 200-tal meter, wat inhield dat er op sommige stukken tot 60 à 70% gedaald werd over natuurlijke trapjes en kunstmatig en kunstig aangelegde houten trappetjes. 
Uiteindelijk kwamen we bij een waterval waar we een half uur konden rusten. Daarna redelijk vlak verder door de jungle, rivier volgen, tot we rond het middaguur aankwamen bij de plek waar we zouden gaan wildwater raften. Eerst even lunchen en toen met 3 gezinnen 3 verschillende boten in. Alhoewel het water er hier en daar behoorlijk woest uit zag ging alles van een leien dakje. Onze "chauffeur" was goed gemutst waardoor we met ons vieren een gezellig tochtje maakten. Na deze tocht mochten we overstappen op twee bamboe rafts, die sowieso al een centimeter of 10 tot 20 onder water lagen zodra er een aantal mensen op zaten. Het was uiteindelijk de bedoeling (en gelukt) dat iedereen zeikesnat aankwam op de eindbestemming. Vanuit hier nog een dik uur naar ons hotel rijden om keurig op tijd voor het avondeten weer schoongewassen aan te kunnen treden. Deze avond, na twee daagjes afzien, een lekkere pizza bij de Pizza Hut gehaald en daarna Hilde en Pim opgezocht die inmiddels ook in Awana House waren aangekomen. De volgende ochtend, woensdag, zijn we verschillende wegen gegaan. Opa, oma, Esther en de kinderen gingen naar Tiger Kingdom om samen met een tijger op de foto te kunnen. 
Frank had een brommer gehuurd om plaatselijk natuurschoon te bekijken en Elise en ik gingen naar Hang Dong om de plaatselijke meubelboulevard te gaan bekijken voor als we meubels mee naar Nederland willen nemen. Daar de taxichauffeur het af liet weten (liet ons door, zo hij zei, een ongelukje met een fiets, iets meer dan een uur wachten), hebben we de twintig kilometer ook maar op de brommer afgelegd. We hadden er ietsje meer van verwacht, maar zijn toch een ervaring rijker. We hebben niets gekocht, wel wat leuke dingen gezien en zullen er eens over denken of we hier de komende maanden nog een weekendje terug zullen gaan. 's-Middags om 4 uur was het weer verzamelen geblazen bij het hotel, zodat we rond 5 uur de terugtocht konden beginnen van Chiang Mai naar Hua Hin. Dit keer gingen we met de bus; een VIP bus, met stoelen die behoorlijk horizontaal konden worden gezet, die om kwart over zes vertrok uit Chiang Mai en ons uiteindelijk na een redelijke nacht (alleen verstoord door een zwaar ronkende monnik achter ons in de bus...) om half 7 's-ochtends in Hua Hin, op de stoep van Condochain afzette. 
Een zeer geslaagde uitstap naar Chiang Mai!
zondag 4 januari 2009
Oud en Nieuw / New Years Eve
Rond 11 uur gingen we naar het strand om bij Sofitel het geweldige oudejaarsvuurwerk mee te maken en het zelfgekochte vuurwerk af te steken; dát mocht de familie natuurlijk niet missen! 
Om 12 uur was het dan zo ver!!! Nee dus... Ik denk dat er 10 vuurpijlen op heel het strand (toch een kilometer of wat lang) in 10 minuten zijn afgestoken. Net toen we zelf wilden gaan afsteken kwam er politie vertellen dat we geen knalvuurwerk meer af mochten steken. Zou te veel voor de koning zijn... Toen we 1 pijl ter demonstratie alsnog afstaken werd de rest in beslag genomen... vreemd verhaal... Nadat de agenten verder waren gelopen is het restant van het vuurwerk alsnog afgestoken... 
zijn we met z'n allen (onze 2 gezinnen plus de oma's en opa's, 12 in totaal) naar Banyan Golf Resort gegaan om te lunchen. De driving ranch was gesloten, wel nam Marc ons mee met een aantal golfkarts om het hele golf resort te bekijken. Frank, toch een kenner met de ervaring van een aantal jaren golfbaan onderhoud, was erg onder de indruk. 
Kortom een Oud op Nieuw om niet snel meer te vergeten.
Voor (en na) het slapen gaan gezellig met een aantal Chinese meisjes zitten kletsen, die van een korte vakantie in Bangkok op de terugweg waren naar hun (tijdelijke) werk als lerares (Chinees) in Chiang Mai. Om 11 uur was het zo'n beetje stil in treinwagon nummer 9. 
Zo'n nachtelijke treinreis is, wat mij betreft, een reis met een grote hoeveelheid "hazenslaapjes"; je krijgt je rust best wel, maar vaak toch even kort wakker geworden. Om 10 's-ochtends kwamen we aan in Chiang Mai. Snel een taxi opgezocht en naar Awana House gereden. 
Spulletjes uitgepakt, gedoucht en 's-middags naar de Hot Springs. Best aardig... voor 5 minuten... Veel, heel veel Thaien, die daar kwamen picknicken. Aardig was natuurlijk dat we een mandje eitjes konden kopen en die in een heetwaterbron (105 graden) konden koken. 
Frank, die niet echt (of eigenlijk echt niet) stil kan zitten heeft nog even geklommen. Na het avond eten bij Black Canyon hebben we de zondagse avondmarkt hier overgelopen. Absoluut de moeite waard!!! Heel groot en veel (schijnbaar) autenthiek spul voor behoorlijke prijzen. Als je hier op een zondag bent, zeker vanaf 4 uur 's-middags "even" over de Ratchadamroen Road lopen. 
Morgenochtend gaan we met ons 8-en een 2-daagse trektocht doen met overnachting in een bergdorpje. Opa en oma gaan morgen met zijn tweetjes een 1-daags rondtochtje maken hier. Zijn zullen zich tot dinsdagnamiddag met z'n tweetjes moeten vermaken. Dinsdagavond rond half 9 zullen dan Hilde (zus van oma) en Pim hier aankomen, waarna we 1 dag gezamenlijk hebben voordat wij weer terug naar Hua Hin gaan en Hilde en Pim hun rondreis door Thailand voortzetten om uiteindelijk, op de 18e januari, ook in Hua Hin aan te komen.
Posts
