Thuis, werk, vakantie / Home, work, holiday

English added below

Eind van afgelopen week kregen we een niet zo'n leuk bericht uit Nederland: mijn vader had een lichte herseninfarct gehad. Alhoewel, licht: het was meer zo dat het op een plaats was gebeurd die geen verlammingsverschijnselen veroorzaakte. Hij heeft een probleem met het rechter deel van zijn zichtsveld, aan beide ogen. Hij heeft hiervoor vrijdag bijna de hele dag in het ziekenhuis doorgebracht, waar ook mijn zus, Esther, voor een deel bij aanwezig was. Al met al hebben ze gezien waar het in de hersenen fout is gegaan, maar ze kunnen niet zeggen of (ueberhaupt) en (indien ja) wanneer het deel van het gezichtsveld dat verloren is gegaan weer zal herstellen. Ook al zijn er geen verlammingsverschijnselen, de gevolgen van dit herseninfarct zijn bijzonder lastig in het dagelijkse leven. In de eerste plaats mag hij de komende 6 maanden geen auto rijden, iets wat een fikse tegenvaller is. Het ontneemt mijn ouders hun mobiliteit en daar waren, en zijn, ze heel erg op gesteld. Daarnaast kan hij buitenshuis slecht lopen. Hij heeft de neiging steeds ergens tegen aan te lopen, omdat hij maar een deel van het totaalplaatje ziet. Dat maakt hem, logisch, onzeker. Mijn moeder zal hem buiten veel moeten gaan leiden, maar ook dat zullen ze moeten leren. Mijn vader (en misschien wel samen met mijn moeder) zal snel therapie krijgen om met de gevolgen om te leren gaan. Vervelend om dit van een afstand te moeten volgen, nog vervelender natuurlijk om het persoonlijk te moeten ondergaan.

De tweede week van maart is ook de nieuwsbrief van http://thailandreisgids.nl/ uitgekomen met mijn bijdrage. Klik deze regel om de nieuwsbrief te lezen. De afgelopen week ben ik in contact gekomen met een Nederlandse au-pair organisatie die op zoek is naar een vertegenwoordiging in Thailand. Beiden (de au-pair organisatie en ik) zagen we dat er met mijn verleden en de inburgeringscursussen die ik geef een mooie link bestaat om het te combineren. We hebben zo'n drie kwartier met elkaar gesproken over de telefoon en waren van twee kanten enthousiast. Ik wacht momenteel op een pakket informatie die ze mij doorsturen om al hun procedures een keer door te kunnen nemen, waarna ik in april / mei in ieder geval bij hun op bezoek zal gaan. Verder zijn we de afgelopen weken begonnen met ex-straatgenoten van ons te mailen, met Stephan en Yvonne. Zij zeiden, toen we nog in Nederland waren, dat Thailand ook een flinke aantrekkingskracht op hun uitoefende, en zij willen komende zomer ook voor een maand deze kant uit komen. Huis huren en kijken hoe hen dat bevalt. Zij hebben inmiddels al een paar huizen via diverse websites geselecteerd en ik zal de komende tijd checken in hoeverre deze huizen ook echt de moeite waard zijn. Veel van de 300 parken die Hua Hin kent liggen een behoorlijk eind van de stad en de zee af en het is vaak, tenzij je goed vervoer hebt, een crime om er te komen. Leuk om te doen. We kennen Stephan en Yvonne al uit Eindhoven en zij steeds onze weblog in de gaten gehouden. Het aardige is dat zij inmiddels nummer 4 zijn die via onze weblog met ons aan het praten zijn geslagen over het wel en wee van het wonen in deze plaats!

We received sad news from Holland: my father had a small stroke the end of last week. Small is not really the rijght word to use, but he is lucky that it did not paralize any part of his body. What he is suffering from, is a problem with the right side of his visual system. He does not see anything what is at his right side. The doctors now forbid him to use his car for at least 6 months. Furthermore he needs guidance when he goes outside the house. In case there is no guidance, he will bump into anything that he will come across. The newsletter from the Dutch organisation provides a lot of information about Thailand, was sent out. Click here to read it (in Dutch). I got in contact with a Dutch au-pair organisation that is looking for a representation in Thailand. Could be a good opportunity. We also got in contact with a family we already know from our live in Eindhoven. They lived in our street and are really curious how it is to live here. They want to come over this summer and see how the real live is like here!

Zomervakantie ! / Summer holiday !

English added below

Sinds we met deze weblog zijn begonnen, is dit de 50e keer dat er tekst, foto's en video's worden toegevoegd. Tijd voor een feestje, dus. Proost! Nadat we Rob en Nok hebben opgezocht in Suphan Bhuri hebben Martijn en Laureen, van dinsdag tot donderdag, nog een laatste proefwerkweek (final exams, klinkt toch wat zwaarder). Ook al hebben ze, in vergelijking met NL, niet ontzettend veel tijd met studeren doorgebracht (hoeven door te brengen), ze zijn er toch goed doorheen gekomen. Op dinsdag kwamen Rob, Nok en Robin naar Hua Hin toe. Ze brachten oma (Mae) en Kwan mee in hun gehuurde auto. Ze hebben in ons huis op de bovenverdieping gelogeerd. Oma en Kwan sliepen bij Kai en Arun. Voor Rob en Nok was het echt vakantie, voor ons nog net niet. Robin dronk 's-avonds om een uur of 11 nog zijn laatste flesje en daarna hoorden of zagen we Rob de volgende ochtend pas weer om Robin zijn drinken klaar te maken. Wat een makkelijk ventje is dat toch! Ze zijn veel bij de zus van Nok geweest. Logisch natuurlijk, want die familie zien ze maar 1 keer per jaar. 'S-avonds zijn we eigenlijk steeds uit eten geweest en hebben we de meeste tijd boven nog even nagekletst. Net voordat Rob, Nok en Robin naar ons toe kwamen kregen we wat problemen met het water en de electriciteit. Boiler kapot, Safe-T-Cuts (aardlekschakelaars) die niet doen waarvoor ze geïnstalleerd werden, water plots op.... we begonnen aan onszelf te twijfelen.... onterecht, natuurlijk! Er bleek dat op electrisch vlak al wat langer niet correct te werken in huis en op een gegeven moment was er een domino-effect: het één veroorzaakte het andere. Maar ja, we zijn nu een week later en alles werkt inmiddels weer naar behoren. De vakantie kan beginnen! Gisteren, woensdag de 19e maart, hebben we rapporten van Martijn en Laureen alleen nog opgehaald. Kortgezegd: weer helemaal super! Allebei zijn ze nummer 2 van de klas. Tja, er zijn altijd bollebozen boven bollebozen. Voor Laureen was er wat extra's. De kinderen van de grades 3, 6 en 9 (Laureen zit in grade 6) kregen op extra feestelijke manier hun certificaten uitgereikt, met capes en.... bloemenkrans op het hoofd: jongen of meisje, maakt niet uit. Bijgaand de rapporten van Martijn en Laureen (voor uitleg kijk achter deze link).

Nu kan de vakantie echt beginnen! En nog 29 dagen en we gaan écht op vakantie: naar Nederland!

Last week my brother in law Rob, his Thai wife Nok and their son Robin came to Hua Hin. They stayed in our house. Robin is such an easy and sweet little boy. We had some issues with electricity and water. It took a week of looking and trying, but now it seems to be okay. Last but not least Martijn and Laureen got their reports yesterday. Their results were next to perfect. They perform great and both were number 2 in their respective grades. Time for a nice and definately well earned holiday. We will be in Holland from April 16 until May 16!

Rob, Nok & Robin in Thailand!

English added below

Deze week stond in het teken van het inrichten van "ons" nieuwe huis. Inrichten... het was al zeer compleet, maar wij hadden natuurlijk onze eigen spulletjes die we een beetje in moesten passen. Martijn kreeg de werkkamer met prachtig uitzicht op de vijver (met rustgevende of plasopwekkende, het is maar hoe je er tegen aan kijkt...), Laureen de masterbedroom (met eigen badkamer) en Elise en ik... de logeerkamer. Prima geregeld: Martijn en Laureen verbrengen veel meer tijd dan wij door op hun slaapkamers, want daar studeren ze en staan hun beider computers. Belangrijk dat zij het optimaal naar de zin hebben. Wij vermaken ons toch wel! Eerder deze week heb ik een aanrijdinkje gehad met een Thaise brommer... we wilden allebei links af en hij wilde nog net ff binnendoor... en dát ging nèt niet. Treeplank van de pickup er af, hij een pijnlijk been en wat licht beschadigd plastic. Verzekering meteen gebeld: niemand die Engels sprak... Nou ja, telefoonnummers uitgewisseld en elkaar maar gedag gezegd, want ik spreek geen Thais en het manneke dat ik onderuit had gereden geen Engels. De groeten, dus! De volgende dag meteen met de auto naar de garage en een afspraak voor de volgende dag gemaakt. 8 Uur brengen, 10 uur zat de nieuwe treeplank er op. Zo kan het dus ook in Thailand. De auto weer opgehaald op de terugweg van een tennispartijtje met ome Cor. De man is de 60 gepasseerd, maar heeft ruim 20 jaar tenniservaring (en ik 2 maanden). Ik verloor met 0-6, 1-6... we hebben afgesproken dat we het zeker over 20 jaar nog eens moeten proberen...:-)... En toen! Toen was de zaterdag aangebroken. De nacht ervoor had het aardig geregend. 'S-ochtends hadden we geen stromend water (dus ff het zwembad in!) en de carpoort functioneerde maar half (niet handig als je haast hebt...). Om 10 uur reden we weg vanuit Condochain: opa en oma, Cor en Nia en wij met ons viertjes. We hebben onderweg nog wat stops gemaakt, hier en daar wat omgereden en uiteindelijk waren we om half 4 in Suphan Buri. Rob had het al enigszins verwacht dat we kwamen, maar iedereen was toch verrast (echt waar!). Robin lag het eerste uur te slapen, die moest nog in zijn ritme komen, natuurlijk. Toen hij eenmaal wakker was ging hij natuurlijk van hand tot hand. Zeker Elise was heel erg in haar sas, om van Laureen nog maar te zwijgen! Binnen 5 minuten werden de eerste zinspelingen alweer gemaakt dat een derde toch wel heeeel erg leuk zou zijn...! Maar die ideeën hebben we vakkundig gepareerd... Ook Som (een broer van Nok) en zijn Belgische vrouw Annie (die in Pattaya wonen) met zijn zoon, vrouw en kleindochter, kwamen naar Robin kijken. 'S-avonds zijn we met totaal 20 personen uit eten gegaan: hele eend (gebraden weliswaar, maar toch), gebakken lever met van alles en nog niks erin, een soep waar ik m'n lepel niet in durfde te steken, maar uiteindelijk hadden we onze buikjes toch vol: er waren meer dan voldoende gerechten. Hoogtepunt was wel de karaoke-act van ome Cor! De volgende ochtend hebben we om een uur of 9 ontbeten en zijn we tegen 10-en weggereden. Eerst naar de beeldentuin van "Wat Phairongwua", waar opa z'n bokkepruik nog even opzette, en daarna naar "Wat Shedi", de grootste Wat in zijn soort in de wereld. Daarna hebben we ome Cor en tante Nia afgezet bij het station. Zij gaan nog een paar dagen naar Cambodja voordat ze vrijdagavond weer in Hua Hin zijn en maandag de 17e maart weer terugkeren naar Nederland. Tot die tijd kunnen we zeker uitkijken naar de komst van Rob, Nok en Robin de komende week in Hua Hin: het ligt in de bedoeling dat ze hier komen logeren. Wat zal Robin verwend worden met 3 moeders en 3 vaders...:-)...!!! Hopelijk dat Martijn en Laureen ook nog een beetje voor hun proefwerken willen leren voordat komend weekend hun zomervakantie begint...

This week we had to (re-)arrange some of the stuff in "our" new home. As mentioned, it's great, it's big, swimmingpool and everything ones life can ask for, but we, too, already had bought some things that needed to fit in our new home for (at least) the upcoming 8 months. In between acts I succeeded in having my first Thai accident: a motorbike and my pickup both wanted to take a left turn at the same time. The foot-board of my car broke of. Trying to contact the call center of our insurance company was fruitless: nobody spoke English... But, on the other side, it took the garage only 2 hours to get a new foot-board and have it installed. That's Thailand, too! The most important thing we did was visiting Suphan Buri, the place (about 5 hours drive from Hua Hin) where my brother in law Rob, his Thai wife Nok and their baby son that we did not see yet since he was born in November of last year, went to to visit Nok's mother. It was a great reunion! Later this week the 3 of them will come to Hua Hin and stay in our house. Oh man, that little man will be spoiled with 3 mothers and 3 fathers around him...:-)...!! Hope that Martijn and Laureen will find some time to study for their exams this last schoolweek. Their summer holiday will starts March 14th and will last untill May 20st!!

Verhuizing / Moving; Cor, Nia, Oscar & Ineke; Students of the month

English added below

Het was me het weekje wel! Nadat we, zoals afgelopen keer verteld, in alle rust naar de verhuizing hadden toegeleefd, was het vanaf dinsdag aardig pezen. Het weer vond het nuttig om een paar tandjes bij te zetten en dus was het zweten geblazen. De afgelopen dagen liep de thermometer tot boven de 38 graden en, als je dan (inmiddels toch weer) een vrachtwagentje moet verhuizen, dan gaat dat niet in de koude kleren zitten. Donderdagochtend, uur of 10 kwam Wouter met zijn pickup. De meeste spulletjes hadden we klaargezet, in koffers, dozen en een hele bult Tesco-tassen. Wat vanuit Nederland in 5 koffers en een paar rugzakken mee kon, daar hadden we op de donderdag 2 ritten met 2 afgeladen pickups voor nodig. Maar ja, ieder had inmiddels een eigen bureau inclusief bureaustoel, Elise en ik hadden een extra kastje op de slaapkamer, extra salontafeltje, etc., etc. Op vrijdag hebben we daarna nog een ladinkje gedaan en zelf op de zaterdagavond, de avond van de oplevering van het oude huis, was het maar goed dat we een auto met veel ruimte hebben... Op dit moment, 2 dagen na de verhuizing, geeft ons nieuwe paleisje nog het aanzicht of er een kleine revolutie heeft plaatsgevonden, maar aan het eind van deze week is alles netjes aan kant. Inmiddels hebben we de eerste duiken in ons zwembad al mogen nemen. HEERLIJK! De hond kan lekker rennen, altijd een stukje schaduw én een stukje zon te vinden. Dit gaat helemaal goedkomen... Op dinsdag ben ik met mijn eerste cursiste naar Bangkok gegaan, omdat ze haar inburgeringsexamen moest moest doen op de Nederlandse ambassade. Prachtig gebouw, zwaar beveiligd. Het was een lange dag met veel zenuwen.... tot ze om 5 over 2 te horen kreeg dat ze was geslaagd! Da's nummertje één! Komende dinsdag is nummertje twee aan de beurt. Zij gaat zeker slagen. Als ze haar zenuwen onder controle kan houden en zich voldoende lang kan concentreren, dan zal ze tot de beste afgestudeerden van afgelopen jaar horen, daar ben ik zeker van. Op dinsdag zijn Cor en Nia aangekomen, de broer van Elise haar vader en zijn vrouw. Gezellig en heerlijk 's-avonds gegeten bij New Nop Nice (waar het de laatste maand steevast erg druk is) en ons oude en natuurlijk meteen ons nieuwe huis laten zien. Op zaterdagochtend zijn Oscar en Ineke aangekomen. Zij zijn in de periode getrouwd nét nadat wij naar Thailand vertrokken. Ineke is inmiddels 4 maanden zwanger en alles verloopt prima naar wens. Ze blijven een paar dagen in Hua Hin en gaan dan verder naar het Zuiden, een aantal eilanden bezoeken; heerlijk relaxen. Sinds een week of twee ben ik, samen met drie andere mensen hier in Hua Hin, bezig een lokale Nederlandse Vereniging op te richten. We zijn een weblog gestart (het moet low cost in eerste instantie...); http://nvthuahinchaam.blogspot.com/. Nog kaal op dit moment, maar dat verandert de komende weken wel. Op vrijdagavond hadden we onze eerste borrelavond. De opkomst was enorm: meer dan 80 mensen! Dat zou zeker de helft van het contingent Nederlanders hier moeten zijn. Er waren ook wat minpuntjes, maar dat zijn de leermomenten waar we de volgende keer zonder twijfel geen last meer van zullen hebben. Als dit van de grond komt (en waarom zouden we daar aan te twijfelen), is dat zeker goed voor een paar avondjes vrijwillegerswerk in de maand. Leuk voor de activiteiten die hieruit voort zullen vloeien en zeker ook leuk voor de contacten die iedereen er aan over zal houden. Op zaterdag was het hier "TA Day", een soort open dag vanuit school waar getoond werd wat de jonge dames en heren het afgelopen semester hadden gedaan. De jongere klassen hadden een optreden en verder werd er voor elke "grade" de "student of the month award" uitgereikt. Groep 6... Laureen Vrijken... groep 8... Martijn Vrijken...!! Erg Amerikaans, máár ook érg leuk, natuurlijk. Ook al hebben Martijn en Laureen het er nog regelmatig over dat ze toch ook wel heel graag in Nederland zouden worden, dit is toch weer een stukje bevestiging dat we een goede beslissing hebben genomen in maart 2007. A lot to do this week! We had to move to our new house. Although we arrived 6 months ago with nothing more than 5 suitcases and a couple of backpacks, now the total volume has grown immensely to a total of about 5 pickup loads... An uncle and aunt, nephew and his (4 months pregnant) wife arrived from Holland this week, my first student passed her exam in Bangkok and both our children were elected "Student of the month" in February! Great news and yet another motivation that we made a good decision in March of last year!

Aftellen! / Countdown!

English added below

Nog een weekje en we gaan verhuizen. Vrijdag einde dag zitten we nog "even" bij Katja om de laatste puntjes op de "i" te zetten, volgende week woensdag mogen we de sleutels gaan halen (de middag voordat ze vertrekt) en donderdag 28 februari is het dan zo ver: samen met Wouter, mijn tennismaatje, de boel (op)pakken (inpakken zal natuurlijk in de komende week tussen de bedrijven door moeten gebeuren) en 5 km verder op weer neerplanten. Ik ben alvast flink aan het uitrusten voor de verhuizing...

De afgelopen week heeft Laureen het weer behoorlijk aan de stok gehad met Juf Carmella: ze wil niet extra uitleggen, is onredelijk met strafwerk uitdelen, etc., etc. Donderdag ben ik naar James gegaan, Laureen haar homeroomteacher (klasseleraar), en heb het weer eens bij hem aangekaart. Weer, omdat hetzelfde verhaal in oktober / november vorig jaar ook al eens speelde. Het is toen tijden relatief rustig gebleven, maar afgelopen week stapelde één en ander zich op en moest er weer melding van gemaakt worden. Vrijdag zou ik wellicht iets horen. Vrijdag... James wist niets. Zijn baas, Jane, was die ochtend ziek naar huis gegaan en men had dus niet kunnen overleggen. Maandag dan... James wist niets. Jane was er wel, dus ik ben even bij haar binnengestapt. Nog niets bekend. Er zou die avond of de volgende ochtend gesproken worden. Dinsdag... Jane in gesprek. Haar "hoofd" onderbouw (waar Laureen dit jaar nog bij hoort), Liz, heeft mij even te woord gestaan, maar... wist nog niets. Er blijken meer klachten binnen te zijn gekomen en, vanwege drukte en vrije dagen (komende donderdag en vrijdag), zal er midden komende week uitsluitsel gegeven gaan worden. Ben benieuwd! Afgelopen zaterdag zijn we naar André en Silvie gegaan. Eindelijk, na 6 maanden Thailand, kwam het er dan van. Ik moet zeggen, het was een behoorlijk eind rijden (en ik zou er zo niet zonder meer voor een tweede keer zonder hulp naar toe kunnen rijden), maar ze wonen prachtig! 900 Vierkante meter met grote, mooi aangelegde tuin, 60 m2 zwembad en een mooie bungalow met alles er op en er aan. We hebben lekker gekeuveld, zijn met de honden (ook André en Silvie hebben een hond, Max, een grote zwarte, wat oudere en supervriendelijke Labrador) naar het strand geweest en zijn uit eten gegaan. Bij het rijden van het strand naar huis waren de honden, kletsnat en smerig, aangelijnd in de achterbak van de auto van André en Silvie gegaan. Op een plek waar er stapvoets gereden moest worden vond Max het nodig ruzie te gaan maken met een aantal lokale straathonden (blaffen, dreigen, niet meer) en dacht Nera "ik peer 'm" en sprong uit de auto... aangelijnd en wel. Gelukkig had iedereen het direct in de gaten, maar als we ietsje harder hadden gereden, nou, dan eh... was het niet zo handig geweest... Maar, niets aan de hand, dus. Ondertussen ben ik ook ergens de sleutels van de scooter kwijtgeraakt. Die zijn natuurlijk niet meer teruggevonden. Wat bleek: een sleutel van een slot van Martijn zijn fiets paste (de ene kant wel, de ander kant niet) op de scooter en... hij startte nog ook! Hoe is het mogelijk?! Op zich was het steeds even friemelen en proberen, maar ik kon gelukkig op pad. Vandaag bij de sleutelboer geweest. Met een schroevendraaier en een pinnetje de maat genomen en nog geen 5 minuten later had ik 2 sleutels: één "originele" Suzuki sleutel en een reservesleutel. Handige mensen toch, die Thaien! One week to go before we will move. My tennisbuddy, who will move the day after us, will help us and we will pack our stuff slowly the upcoming week. Furthermore it was Laureen who, again, had troubles with one of her teachers. The end of last year we had something similar and already talked to her homeroomteacher and the principal, but after that it was relatively calm. Last week however, she left her class a couple of times crying... time to talk again! Thursday with the homeroomteacher, Monday with the principal and today I had a conversation about it with yet another lady, head of the first 6 grades. It seems they will try and give us a decent reply by middle of next week. Let's see! I also lost the keys of my motorbike... sh...! It took the local keyshop no 5 minutes to make me a new pair, just by using a screwdriver and a pin... Handy people, the Thai!

Feestjes en ziek zijn / Parties and being ill

English added below

De afgelopen week is zonder al te veel gebeurtenissen aan ons voorbij gegaan. We hebben zaterdag een feestje gehad bij New Nop Nice; Heinda werd 65 jaar. Een man of 40 bij elkaar, in een restaurant dat de afgelopen weken toch al continu boordevol toeristen zat. Omdat het aan twee kanten open is, kan Kai er meestal wel wat tafels en stoelen bijplaatsen. Prima business, zou alleen niet tot een paar weken beperkt moeten blijven! Heinda heeft samen met man Cock (hij stelt zichzelf hier voor als Cor, want Cock....:-)...) een aantal jaar in Condochain, het appartementencomplex waar ook opa en oma Ton zitten, verbracht. Uiteindelijk hebben ze een huisje gekocht, maar hebben nog contact met iedereen en kennen half Hua Hin. Leuk stel! Daarna hebben we dinsdagavond een feestje gehad bij Sieb en Reina, een Fries echtpaar die Nederland al 14 jaar geleden hebben verlaten. Sieb heeft lange tijd leiding gegeven aan een Philipsfabriek in China. Zij wonen sinds een jaartje in Hua Hin en zijn in afwachting van een proces in mei van dit jaar waarin ze de bouwer van hun eigenlijke huis aanklagen... Sieb is fervent golver. Sieb en Reina hadden hun zoon over uit Sjanghai, waar hij in december 2007 met Desi, een Chinese, is getrouwd. Woensdag was een gewone werkdag. Van 6 tot 7 in de avond heb ik nog een klein uurtje met Cor (een andere Cor dan hierboven) gebadmintond. Hij is een paar jaar ouder dan ik, maar heeft 20 jaar competitie gespeeld. Ik moest het afleggen tegen deze 1,95 lange tegenstander: na 15-9 en 2-2 gingen (letterlijk) de lichten uit en werd het sportcomplex op slot gedaan. Donderdagochtend was Martijn plotseling ziek. Zonder verder in details te treden (ik weet tenslotte niet wanneer je dit leest) kwam het er aan alle kanten uit.... veel geslapen, af en toe een filmpje en internetten, maar niet met veel plezier. Donderdagmiddag ben ik met Wouter, Marleen en Simone (een stel uit Helmond) gaan tennissen. Van 1 tot bijna 3. Flink gezweet en nipt verloren.... Vrijdag: Martijn ietsje beter, maar wat aan de slappe kant. 'S-middags kwam Elise thuis: doodziek. Ik geloof niet dat ik haar in 25 jaar (goeiegrutten, 25 jaar!!) al eens ooit zo ziek had gezien! Symptomen: zelfde als Martijn. Zaterdagochtend stond ze rond half 10 op, zag er beter uit, maar lag na een uurtje weer te slapen. Vanochtend, de hond begon om half 7 te blaffen, dus ben ik er maar uit gegaan...., lag Laureen met alle lichten aan te lezen... ook zij had slecht geslapen en ook last van hetzelfde waar Martijn en Elise problemen mee hadden. Nou ik nog.....?!?!?! This week was a real quiet one. Two parties and 3 out of 4 members of this family got ill; seems to be something like intestinal flu. Only 2 days, but quite intense. Next week I'll be able to tell you if it got me, too... or not!?!?!?

Scoutcamp, "Florakel" en / and "Thailandreisgids.nl"

English added below

De afgelopen dagen, van woensdagochtend tot vrijdagmiddag, hebben Elise, Martijn en Laureen met hun Somtawin School een Scout Camp gehad, zeg maar een schoolreisje in padvinderstijl. Met 2 grote oranje stadsbussen was het een uurtje rijden alvorens ze bij het resort aankwamen: Leerkrachten in hotelkamers op het water (vergelijkbaar met River Kwai), de meisjes in een paar slaapzalen aan de ene kant van de rivier, de jongens aan de andere kant van de rivier. Als enige weg tussen het meisjes- en jongenskamp was er een gammel bruggetje dat ongeoorloofd overlopen (en dan voornamelijk 's nachts, natuurlijk) moeilijk tot onmogelijk moest maken. Er waren toch ook nog wat leerkrachten voor nodig om de verwachte (gevreesde??) nachtelijke escapades te voorkomen. Het eten... was niet aan de Westerlingen aangepast. Dat was dus aanpassen geblazen! Rijstenpap in de ochtend, rijst in de middag en... rijst als avondmaal. Na één keer klagen werd het wel beter, maar écht gebunkerd werd er niet. Er werd veel in de rivier gespeeld (mét zwemvest), en er waren door de Thaise collega's van Elise een aantal leuke spelletjes bedacht waarbij eenieder tenminste vies, vuil of nat zou worden. Geweldig natuurlijk! Op de vrijdagochtend ben ik met Dick en Alia naar het legerkampement gereden waar ze met zijn allen aan een kabel van een toren konden afspringen en konden abseilen. Om 3 uur vrijdagmiddag was iedereen, moe en voldaan (én hongerig) weer terug in Hua Hin. 'S-avonds nog even gegeten bij de Pizza Company (zéér Westers, maar elke keer weer één van de favorieten van deze familie!) en om 10 uur gingen de lampjes uit. Ik neem aan dat er in het weekend wel veel gerust zal worden. Laureen had afgelopen week een verslagje gemaakt van de eerste periode in Thailand en dit per e-mail naar het Florakel, het weekblaadje van haar oude school in de Floralaan, gestuurd. Daar Elise, die jaren in de OR van haar (eigenlijk hun) school heeft gezeten, nog wekelijks de digitale versie van het Florakel ontvangt, zagen we vandaag dat dit ingezonden stukje, met verwijzing naar onze weblog, ook was geplaatst. Hartstikke (met een "t", niet met een "d" heb ik van de week geleerd!) leuk!! In afwezigheid van de familie heb ik (natuurlijk!) niet stilgezeten. Naast mijn wekelijkse tennisslag (of was het -slachting?) met Wouter heb ik afgesproken dat ik binnenkort de tweede vergadering van de Nederlandse Vereniging Thailang, afdeling Hua Hin / Cha Am bij zal gaan wonen, natuurlijk met het idee daar iets voor te gaan betekenen. In mijn quest naar namen, telefoonnummers en e-mailadressen van Nederlanders die hier een groot deel van of het hele jaar door wonen, werd ik op een gegeven moment gevraagd een stukje voor de februari nieuwsbrief van Thailandreisgids.nl te schrijven. Ook dat vind (zonder "t") ik weer hartstikke (met de "t") leuk! Snel allemaal de nieuwsbrief op hun website aanvragen! This week Elise, Martijn & Laureen joined their school's Scout Camp. A lot of fun, bad food (or at least Thai food not prepared for Western people...), getting dirty and wet and not too much sleep. Exactly the way such Camp should be, don't you think?! I played some tennis with a local Dutch friend, got myself involved in helping to organize the local division of the Dutch Society and was asked to write a piece for the February newsletter of a website about Thailand called "Thailandreisgids.nl".